Wie zullen evangeliepredikers zijn?

OP EEN vergadering van de Wereldraad van Kerken die zo’n veertig jaar geleden werd gehouden, werden de leden aangespoord „een evangelisatiegeest te ontplooien” en hun kudden te leren dat zij ’het evangelie moeten uitdragen’. Vijf jaar later schreef John A. O’Brien, een katholieke geestelijke, dat het noodzakelijk is nieuwe discipelen te winnen „door naar hen toe te gaan”, en niet louter „door thuis te blijven zitten”. En in januari 1994 zei paus Johannes Paulus II dat het „niet de tijd [is] om zich voor het Evangelie te schamen, het is de tijd om het van de daken te prediken”.

Kennelijk hebben deze met tussenpozen gedane dringende verzoeken om evangeliepredikers een dovemansoor gevonden. In een artikel in de Australische krant Illawarra Mercury werd verklaard dat „vooraanstaande katholieken aan de zuidkust er niet voor voelen de Jehovah’s-​Getuigenbenadering voor hun geloof aan te nemen”. Eén man zei dat evangelisatie eenvoudig „niet tot de katholieke psyche behoort”. Een ander redeneerde: „Het is goed wanneer de Kerk reclame maakt voor zichzelf, maar niet door bij mensen aan te bellen. Misschien kan dit beter via scholen of over de post gedaan worden.” Zelfs de deken van een plaatselijke kathedraal vroeg zich af hoe de opmerkingen van de paus uitgelegd moesten worden. „Wij zouden mensen willen aanmoedigen het Evangelie dat zij kennen, door middel van hun eigen leven uit te dragen”, zei hij. „Of dat betekent dat zij bij mensen moeten aanbellen, is een ander chapiter.” De kop van het artikel vat het goed samen: „Katholieken zullen geen gehoor geven aan pauselijke oproep om te prediken”.

Ook al blijft de christenheid in gebreke te evangeliseren, meer dan vijf miljoen getuigen van Jehovah geven gehoor aan Jezus’ opdracht: „Gaat . . . en maakt discipelen van mensen uit alle natiën” (Mattheüs 28:19, 20; vergelijk Handelingen 5:42). Hun prediking van huis tot huis wordt nu in meer dan 230 landen verricht. Hun boodschap is positief en legt de nadruk op de schitterende bijbelse beloften voor de toekomst. Waarom zou u de volgende keer dat zij aanbellen niet met hen praten?