Vertroosting gedurende vier jaar oorlog

TIJDENS de vier jaar durende oorlog op het grondgebied van het voormalige Joegoslavië hebben veel mensen ontberingen en ernstige schaarste geleden. Onder hen waren honderden getuigen van Jehovah, die er getrouw mee voortgingen „de God van alle vertroosting” te aanbidden. — 2 Korinthiërs 1:3.

In Sarajevo leden de mensen onder de extra moeilijke omstandigheid dat zij in een grote stad woonden die gedurende de hele oorlog belegerd werd. Er was gebrek aan elektriciteit, water, brandhout en voedsel. Hoe functioneerde de gemeente Sarajevo van Jehovah’s Getuigen onder deze extreme omstandigheden? Christenen uit naburige landen riskeerden hun leven om grote hoeveelheden hulpgoederen naar de stad te brengen. (Zie De Wachttoren van 1 november 1994, blz. 23-27.) Ook deelden de broeders en zusters in Sarajevo wat zij hadden met elkaar, waarbij zij het delen van geestelijke zaken op de eerste plaats stelden. Tijdens het beleg gaf een christelijke opziener uit die stad het volgende verslag:

„Wij hechten grote waarde aan onze vergaderingen. Mijn vrouw en ik lopen samen met nog dertig anderen zowel heen als terug telkens vijftien kilometer naar de vergaderingen. Soms werd er bekendgemaakt dat er op de vergadertijden water verkrijgbaar zou worden gesteld. Wat zouden de broeders en zusters doen? Zouden zij thuisblijven of de vergaderingen bezoeken? Onze broeders en zusters gaven er de voorkeur aan de vergaderingen te bezoeken. De broeders en zusters helpen elkaar altijd; alles wat zij hebben, delen zij. Een zuster in onze gemeente woont aan de rand van de stad, bij het bos; zij kan dus iets gemakkelijker aan brandhout komen. Zij werkt ook in een bakkerij en haar salaris wordt uitbetaald in meel. Wanneer het mogelijk is, bakt zij een groot brood en neemt dat mee naar de vergadering. Na de vergadering geeft zij bij de uitgang iedereen een stuk.

Het is belangrijk dat geen van de broeders of zusters zich ooit in de steek gelaten voelt. Niemand weet wie van ons de volgende zal zijn die in een onaangename situatie hulp nodig heeft. Toen de wegen bevroren en glad waren en er een zuster ziek was, trokken jonge, sterke broeders haar op een slee naar de vergaderingen.

Wij nemen allemaal deel aan het predikingswerk, en Jehovah heeft onze inspanningen gezegend. Hij heeft onze benarde situatie in Bosnië gezien, maar hij heeft ons met toename gezegend — een toename die wij voor de oorlog niet hadden beleefd.”

In andere door oorlog verscheurde delen van het voormalige Joegoslavië hebben Jehovah’s Getuigen eveneens de vreugde van toename gesmaakt, ondanks zware moeilijkheden. Van het bureau van Jehovah’s Getuigen in Kroatië komt het volgende verslag over een groep Getuigen: „De broeders en zusters die in Velika Kladuša wonen, hebben met extreem moeilijke tijden te kampen gehad. Bij verschillende gelegenheden werd de stad aangevallen. De broeders hebben hun neutrale standpunt moeten uitleggen aan Kroatische, Servische en verschillende moslimlegers. Zij hebben beslist veel moeten verduren — gevangenschap, slaag, honger en levensgevaar. Toch zijn zij allen getrouw gebleven en genieten het buitengewone voorrecht Jehovah’s zegen op hun activiteiten te zien.”

Ondanks deze moeilijkheden blijven Jehovah’s Getuigen in Velika Kladuša en het naburige Bihać toename genieten terwijl zij ijverig Gods boodschap van vertroosting met hun naasten delen. De in totaal 26 Koninkrijksverkondigers uit deze twee plaatsen leiden 39 huisbijbelstudies!