Koninkrijksverkondigers brengen verslag uit

Voormalige vijanden verenigd in het dienen van Jehovah

„DE EERSTE keer dat ik iets over Jehovah’s Getuigen hoorde, was toen ik als gewapende wachtpost in Bosnië diende”, vertelt Branko.a

Branko moest de wacht houden bij een ziekenhuis waar de gewonden werden behandeld. Een van de artsen bestudeerde de bijbel met de Getuigen, en toen hij een keer nachtdienst had, legde hij Branko veel uit van wat hij over de bijbel had geleerd.

Branko werd zo geroerd door wat hij die nacht hoorde dat hij onmiddellijk zijn wapens neerlegde. Hij nam contact op met de Getuigen om meer te weten te komen. Enige tijd later, nadat hij naar een ander Europees land was verhuisd, ging Branko op zoek naar een Koninkrijkszaal en woonde een vergadering van de Joegoslavische gemeente van Jehovah’s Getuigen bij. Daar ontmoette hij Slobodan.

Slobodan was eveneens uit Bosnië afkomstig en had als vrijwilliger in dezelfde oorlog als Branko gediend — maar in het tegenovergestelde kamp. Slobodan had voor de Serviërs tegen de Kroaten gevochten. Tegen de tijd dat de twee mannen kennis met elkaar maakten, was Slobodan een gedoopte getuige van Jehovah geworden. Hij bood Branko, zijn voormalige vijand, aan de bijbel met hem te bestuderen. Naarmate de studie vorderde, kwam Branko meer over Jehovah te weten en groeide zijn liefde voor God. Dit bewoog Branko ertoe zijn leven aan de Schepper op te dragen. In oktober 1993 symboliseerde hij zijn opdracht door middel van de waterdoop.

Hoe is Slobodan een getuige van Jehovah geworden? Hij had het oorlogsgebied in Bosnië enige tijd eerder verlaten. Hij had enkele publikaties van de Getuigen gelezen, maar pas toen twee Getuigen begin 1992 bij hem aanbelden, groeide zijn belangstelling voor het Woord van God. Wie had bij Slobodan aangebeld en aangeboden de bijbel met hem te bestuderen? Het was Mujo, die eveneens uit Bosnië kwam maar als moslim was grootgebracht. Terwijl de bijbelstudie vorderde, brachten Mujo en Slobodan, ooit vijanden, elke dag enige tijd samen door om elkaars geloof te versterken.

De oorlog in het voormalige Joegoslavië heeft honderdduizenden levens geëist. Maar Branko, Slobodan en Mujo dienen nu als volle-tijdpredikers van het goede nieuws in dezelfde gemeente van Jehovah’s Getuigen. Zij hebben etnische en raciale tweedracht overwonnen, en nu zoeken zij vrede terwijl zij zich aan de Schepper, Jehovah, onderwerpen.

Maar wat heeft zulke veranderingen teweeggebracht? Het was hun liefde voor Jehovah, hun eerbied voor de bijbel en hun verlangen om de bijbelse waarheid in hun leven toe te passen. Zoals de Heilige Schrift zegt: „Het woord van God is levend en oefent kracht uit . . . en het kan gedachten en bedoelingen van het hart onderscheiden.” — Hebreeën 4:12.

[Voetnoot]