Verlichting voor onschuldige slachtoffers

HET is een van de weerzinwekkendste misdaden die ooit door de mens zijn begaan — rituele kinderoffers. Sommigen kunnen niet geloven dat die afschuwelijke praktijk heeft plaatsgevonden. Maar dit karakteristieke kenmerk van Fenicische aanbidding is door talloze archeologische ontdekkingen bevestigd.

Kinderen uit adellijke families werden in het vuur geofferd aan goden als Tanit en Baäl-Hammon. In Carthago werden jonge kinderen als slachtoffer verbrand voor een bronzen beeld van Cronus. Diodorus Siculus, een geschiedschrijver uit de eerste eeuw v.G.T., zegt dat het de bloedverwanten van het kind niet was toegestaan te huilen. Misschien geloofde men dat tranen van verdriet de waarde van het offer zouden verminderen.

Een tijdlang werd een soortgelijk ritueel vlak bij Jeruzalem in het oude Tofeth beoefend. Aanbidders dansten daar en sloegen op tamboerijnen om het geschreeuw van het kind te overstemmen terwijl het in de oven-schoot van Molech werd geworpen. — Jeremia 7:31.

Jehovah is zeer vertoornd op degenen die hun oren harteloos toesluiten voor de pijn van anderen. (Vergelijk Spreuken 21:13.) Als de God die mededogen toont met kinderen zal Jehovah beslist zulke onschuldige slachtoffers gedenken in de „opstanding . . . van zowel de rechtvaardigen als de onrechtvaardigen”. — Handelingen 24:15; Exodus 22:22-24.