Vragen van lezers

Welke houding dient bij de christelijke doop aan de dag te worden gelegd?

Dat is een interessante vraag, want ook al zijn veel van onze lezers al gedoopt, de vraag betreft zowel hen als degenen die zich laten dopen. Laten wij eerst degenen beschouwen die gedoopt worden, waarbij zij een volledige onderdompeling ondergaan. Hoe dient hun houding te zijn?

In Mattheüs 28:19, 20 zei Jezus zijn volgelingen er op uit te gaan en mensen tot discipelen te maken door hen te onderwijzen en te dopen. Hij stelde de doop niet voor als een zeer emotionele ervaring, een daad die voortspruit uit een kortstondige opwinding. Het is een ernstige stap, zoals uit Jezus’ voorbeeld blijkt. Lukas 3:21 luidt: „Ook Jezus [werd] gedoopt, en terwijl hij bad, werd de hemel geopend.” Ja, ons Voorbeeld nam de doop serieus en legde een gebedsvolle houding aan de dag. Wij kunnen ons niet voorstellen dat hij nadat hij uit het water omhoog was gekomen, een overwinningsteken maakte, een kreet slaakte of enthousiast de opgeheven armen op en neer bewoog, hoewel sommigen recentelijk dat soort dingen hebben gedaan. Nee, Jezus wendde zich, terwijl alleen Johannes de Doper aanwezig was, in gebed tot zijn Vader.

De bijbel suggereert echter niet dat de doop een sombere, vreugdeloze aangelegenheid moet zijn waaraan speciale lichaamshoudingen te pas moeten komen of het opzeggen van bepaalde teksten, zoals sommige kerken in de christenheid thans verlangen. Denk maar eens aan de pinksterdag, toen duizenden joden en proselieten de christelijke doop ondergingen. Zij hadden Gods Wet reeds bestudeerd en waren in een verhouding tot hem gekomen. Zij moesten dus slechts over de Messias, Jezus, vernemen en hem aanvaarden. Toen zij dat eenmaal hadden gedaan, konden zij gedoopt worden.

Handelingen 2:41 bericht: „Zij . . . die zijn woord van harte aanvaardden, werden gedoopt.” De vertaling van Weymouth luidt: „Zij dan die met vreugde zijn woord verwelkomden, werden gedoopt.” Het opwindende nieuws over de Messias was een reden tot vreugde voor hen, en stellig strekte die oprechte vreugde zich uit tot de doop zelf, een doop ten overstaan van vele honderden verheugde toeschouwers. Zelfs engelen in de hemel keken toe en verheugden zich. Laten wij ons te binnen brengen wat Jezus zei: „Zo, zeg ik u, ontstaat er vreugde bij de engelen van God over één zondaar die berouw heeft.” — Lukas 15:10.

Er zijn verscheidene manieren waarop een ieder van ons zowel de ernst als de vreugde van een doop kan weerspiegelen. In sommige kerken dragen de dopelingen een wit of zwart gewaad. Er bestaat eenvoudig geen schriftuurlijke ondersteuning voor zo’n vereiste. Anderzijds zou zeer onthullende badkleding niet passend zijn, noch voor mannen noch voor vrouwen. En zoals al opgemerkt, behoort de nieuwe christen wanneer hij uit het water komt, geen speciale gebaren te maken en dient hij zich niet te gedragen alsof hij een grote overwinning heeft behaald. De overigen van de christelijke broederschap zijn blij dat de nieuweling gedoopt is. Hij moet beseffen dat deze demonstratie van geloof slechts een beginstap is in de lange loopbaan van rechtschapenheid waarmee hij Gods goedkeuring wil verwerven. — Mattheüs 16:24.

Wij, als toeschouwers bij een openbare doop, delen in de vreugde van de gelegenheid, vooral als de dopeling een familielid is of iemand met wie wij de bijbel hebben bestudeerd. Om er volledig in te delen moeten wij echter naar de hele lezing luisteren die voor de doopkandidaten wordt gehouden, moeten wij hen in het openbaar antwoord horen geven op de vragen die hun worden voorgelegd, en moeten wij meebidden. Dat zal ertoe bijdragen dat wij de doop op zich in het juiste perspectief blijven zien; wij zullen Gods kijk erop bezitten. Na de doop heeft onze vreugde geen overwinningsparade nodig, geen bos bloemen of een feestje ter ere van degene die gedoopt is. Maar wij kunnen onze nieuwe broeder of zuster benaderen om vreugde te uiten over de prachtige stap die is gezet en hem of haar heel hartelijk welkom te heten in onze christelijke broederschap.

Samenvattend dus moeten wij allen, met inbegrip van degenen die zich laten dopen, de doop met gepaste ernst bezien. Het is geen tijd voor luide emotionele uitingen, voor feestelijkheden of voor hilariteit. Maar het is ook geen sombere, vreugdeloze aangelegenheid. Wij kunnen terecht blij zijn dat nieuwelingen zich bij ons hebben gevoegd op de weg naar eeuwig leven. En wij kunnen onze nieuwe broeders en zusters met vreugde welkom heten.

[Paginagrote illustratie op blz. 31]