Koninkrijksverkondigers brengen verslag uit
Hij volgde zijn door de bijbel geoefende geweten
KONING David van Israël bad om Jehovah’s hulp toen hij zei: „Wat mij betreft, ik zal in mijn rechtschapenheid wandelen. O verlos mij en betoon mij gunst” (Psalm 26:11). God begunstigde hem inderdaad omdat hij zijn rechtschapenheid bewaarde. Jehovah zegende ook Jezus omdat hij de wil van zijn hemelse Vader deed, en Hij zegende een jongere in Colombia die zijn door de bijbel geoefende geweten volgde en het vaste besluit nam Gods wil te doen. Deze jongeman vertelt:
„Toen ik de bijbel met Jehovah’s Getuigen begon te bestuderen, zat ik op een katholieke school. Maar mijn geweten kwelde mij als ik de mis bijwoonde, dus ging ik naar het hoofd van de school (die een priester was), de decaan, en de mentor van mijn groep en vroeg hun of ik de mis niet hoefde bij te wonen. Hoewel ik vrijstelling kreeg, probeerden sommigen mij ertoe te dwingen de mis bij te wonen. De druk nam onmiddellijk nadat ik mij als een van Jehovah’s Getuigen had laten dopen, toe. Mijn vader dreigde mij het huis uit te zetten als ik van school werd gestuurd. Hij wilde dat ik een universitaire opleiding zou volgen en carrière zou maken.
Het hoofd van de school waarschuwde herhaaldelijk dat niemand mocht verzuimen de katholieke plichten te volbrengen. Toen de tijd voor de eerste mis van het jaar aanbrak, verborg ik mij totdat die voorbij was. Daarna gaf ik de leraar (een priester) een exemplaar van de brochure Jehovah’s Getuigen en de school en vertelde hem dat ik als een van Jehovah’s Getuigen de mis niet kon bijwonen. Hij zei: ’Dan kun je beter op zoek gaan naar een andere school.’ Ik wist dat als ik van school werd gestuurd, mijn vader mij het huis uit zou zetten. Maar ik bad tot Jehovah en bleef een grondig getuigenis geven aan mijn klasgenoten.
De vakantie brak aan. Toen ik na de vakantie weer op school kwam, was het opnieuw tijd voor de mis. Het hoofd van de school en de andere priesters stonden voor de kapel, klaar om de biecht af te nemen. Ik werd bijna overmand door vrees. Ik ging naar binnen en ging zitten, maar mijn geweten kwelde mij. Toen ze begonnen te zingen, dacht ik: ’Wat doe ik hier? Jehovah is mijn God. Ik mag geen lafaard zijn en hem verraden. Ik mag hem niet teleurstellen. Hij zal mij niet in de steek laten.’ Ik bad om moed. Daarna liep ik de kapel uit en ging in de rij staan met degenen die wilden biechten. Toen ik bij het hoofd van de school kwam, zei ik tegen hem: ’Meester, ik kom niet om te biechten.’ Hij zei: ’Dat dacht ik al.’ Ik zei hem dat ik bereid was de consequenties te dragen maar dat mijn geweten mij niet toestond deel te nemen aan de mis. Ik kon niet iets doen dat indruiste tegen de dingen die ik uit de bijbel had geleerd.
Hij keek mij aan, glimlachte en zei: ’Ik heb bewondering voor je. Jullie Getuigen zijn allemaal te bewonderen. Voor jullie komt God op de eerste plaats en jullie zijn bereid om, wat er ook gebeurt, zijn wetten te gehoorzamen. Ga zo door. Het is heel goed wat je doet. Ik wilde dat alle katholieken zo waren als jij, en zo’n ijver en liefde voor God toonden. Van nu af ben je vrijgesteld van deelname aan onze religieuze diensten.’ Wat was ik blij! Jehovah had mijn vaste besluit om mijn door de bijbel geoefende geweten te volgen, gezegend.
De volgende dag zei het hoofd van de school tegen de leerlingen: ’Andere religies steken ons de loef af. Waarom zijn wij niet zoals zij, ijverig, met een diepe liefde voor God en het verlangen hem boven al het andere te dienen? Dit is iets wat in ons hart moet leven.’
Na verloop van tijd werd het hoofd van de school naar Rome overgeplaatst, en het nieuwe hoofd negeerde gewoon dat ik niet meedeed. Mijn vader ging ergens anders wonen, waardoor ik onbelemmerd mijn doel kon bereiken om, nadat ik geslaagd was, in de volle-tijddienst te gaan.”
Jehovah heeft deze jongere die zijn door de bijbel geoefende geweten volgde, gezegend. Evenzo zal hij al degenen zegenen die zijn wil trachten te doen. — Spreuken 3:5, 6.