Koninkrijksverkondigers brengen verslag uit

De bijbelse waarheid verenigt een gezin

VANDAAG de dag is gezinseenheid in veel delen van de wereld bijna verleden tijd. Maar de bijbel onthult het geheim van gezinseenheid. Sta eens stil bij Jezus’ woorden: „Een ieder . . . die deze woorden van mij hoort en ze doet, zal vergeleken worden met een beleidvol man, die zijn huis op de rots bouwde” (Mattheüs 7:24). Duizenden gezinnen onder Jehovah’s Getuigen hebben eenheid bereikt door deze woorden toe te passen en door de bijbel als fundament te gebruiken voor het opbouwen van een hecht gezin. Ook anderen vinden die eenheid, zoals uit de volgende ervaring blijkt.

Toen Daniel in Frankrijk in het leger diende, raadde een legerpredikant hem aan een bijbel te kopen; hij deed dat en begon er regelmatig in te lezen. Na verloop van tijd werd hij naar Tahiti overgeplaatst. Enkele medesoldaten van Daniel waren adventist en andere waren mormoon. Hun gesprekken gingen vaak over religie. Op een dag stelde een sergeant eerste klasse Daniel voor aan zijn vrouw, die een getuige van Jehovah was. De hele middag beantwoordde zij Daniels vele vragen en bracht hem in contact met een van de plaatselijke gemeenten van Jehovah’s Getuigen op Tahiti. Al gauw begon hij geregeld de bijbel te bestuderen.

Daniels ouders, die in Frankrijk woonden, waren oprecht katholiek. Zijn vader was schooldecaan en verzorgde het godsdienstonderwijs op een katholieke school. Daniel wilde enkele van de geestelijke juweeltjes die hij leerde, met zijn ouders delen en begon in zijn brieven aan hen geleidelijk een paar bijbelse gedachten te verwerken.

In het begin was Daniels moeder verrukt, maar toen zij in een van de brieven van haar zoon de naam Jehovah zag, was zij geschokt. Een paar dagen later hoorde zij een radioprogramma waarin Jehovah’s Getuigen als een „gevaarlijke sekte” werden afgeschilderd. Zij schreef Daniel en vroeg hem elk contact met de Getuigen onmiddellijk te verbreken. Maar Daniel bleef vorderingen maken in zijn studie van de bijbel en trof al gauw regelingen om het leger te verlaten en naar Frankrijk terug te keren.

Zodra Daniel weer thuis was, had hij elke avond — soms tot diep in de nacht — lange bijbelse gesprekken met zijn moeder. Uiteindelijk stemde zij erin toe met hem mee te gaan naar een Koninkrijkszaal. Toen zij haar eerste vergadering bezocht, was zij zo onder de indruk dat ook zij geregeld de bijbel ging bestuderen. Zij maakte snel vorderingen en werd spoedig gedoopt.

Daniels vader was een verdraagzaam man maar zeer verknocht aan de activiteiten die verband hielden met zijn beroep en zijn geloof. Toch reed hij zijn vrouw en Daniel een keer naar een districtscongres. Het was 14 juli, en hij was van plan naar de Bastilleparade in de stad te gaan kijken. Terwijl hij stond te wachten, besloot hij uit nieuwsgierigheid een kijkje in de congreshal te nemen. Hij was onder de indruk van de orde en de vrede die hij onder Jehovah’s volk waarnam, en terwijl hij door de verschillende congresafdelingen liep, werd hij steeds door iedereen „broeder” genoemd. Hij vergat de hele Bastilleparade en bleef tot het einde van het congres. Hij vroeg om een bijbelstudie en maakte snel vorderingen in het leren kennen van de waarheid. Maar hoe meer hij leerde, des te minder voelde hij zich in zijn werk op zijn gemak, dus nam hij op 58-jarige leeftijd zijn ontslag. Nu zijn alle drie in het gezin opgedragen en gedoopt en dienen zij eensgezind Jehovah.

Het was de bijbelse waarheid die Daniels familie heeft verenigd. Ook andere gezinnen kunnen erdoor verenigd worden als zij die waarheid leren kennen en van ganser harte toepassen.