Zendelingen van Micronesië

HOEWEL de zendelingen van Micronesië door enorme watervlakten in de schijnbaar eindeloze Grote Oceaan van elkaar worden gescheiden, slagen zij er toch in om elk jaar voor een „familiereünie” bij elkaar te komen. En waar ontmoeten al deze evangelisten van verafgelegen eilanden elkaar? Heel toepasselijk op de plek die de plaatselijke regering de Jehovahstraat heeft genoemd — het adres van het bijkantoor waaronder zij dienen, op het eiland Guam.

In juni 1992 kwamen 56 zendelingen naar het bijkantoor om het „Lichtdragers”-districtscongres bij te wonen. De lucht was vervuld van gelach en vrolijke gesprekken toen zij oude vriendschappen hernieuwden en nieuwe vriendschappen aanknoopten. Zoals gewoonlijk verzamelden zij zich voor een groepsfoto op de trap van de Koninkrijkszaal, en schoven toen aan drie lange feesttafels aan voor een jaarlijkse zendelingenmaaltijd, dit jaar opgeluisterd door een bezoek van Albert Schroeder, lid van het Besturende Lichaam.

Voor veel van de zendelingen is deze jaarlijkse bijeenkomst op Guam de enige mogelijkheid om hun uiterst kleine, tropische woongebieden te verlaten. En die zijn inderdaad uiterst klein. Het eiland Ebeye, een van de Marshalleilanden, beslaat slechts 32 hectare. Het zendelingenhuis op Majuro van de Marshalleilanden en het zendelingenhuis van Kiribati op de Gilberteilanden staan allebei op lange, smalle atollen die minder dan 800 meter breed zijn. Dus proberen de zendelingen alles uit hun opwindende reis naar Guam te halen.

Hoewel het romantisch klinkt om op een afgelegen tropisch eiland te prediken, is het in werkelijkheid een uitdaging die maar weinigen aankunnen. Het is interessant dat slechts 7 van de 56 zendelingen de Wachttoren-Bijbelschool Gilead hebben bezocht. De meesten komen van Hawaii of van de Filippijnen, waar zij als pionierbedienaren al gewend waren aan het leven in de tropen, en zij zijn rechtstreeks van hun thuisland naar hun zendingstoewijzing gegaan.

Doordat de eilanden van Micronesië zo dicht bij de evenaar liggen, moeten de zendelingen vechten tegen de verstikkende hitte en vochtigheid om de bewoners met het goede nieuws te bereiken. Communicatie kan een nog grotere uitdaging vormen. Elk eiland of elke eilandengroep heeft zijn eigen taal — sommige zo onbekend dat ze zelfs niet in een woordenboek staan — en het kan jaren duren voordat een nieuwkomer de taal vloeiend kan spreken. Om mensen in de uiteenlopende culturen van deze eilanden te helpen de bijbel te begrijpen, drukt het bijkantoor op Guam lectuur in 11 talen, waarvan er 9 uitsluitend in Micronesië gesproken worden.

Enkele eilanden liggen zo afgelegen dat ze alleen met een boot te bereiken zijn. Het zendelingenhuis van Truk staat op zo’n eiland, het eiland Tol, en de zendelingen daar zijn voor elektriciteit afhankelijk van zonnepanelen die slechts voor een paar uur per dag stroom leveren.

Er zijn in totaal 14 zendelingenhuizen in Micronesië, dat een gebied beslaat ongeveer zo groot als het vasteland van de Verenigde Staten. Onder de meer dan 400.000 mensen die in dit gebied wonen, bevinden zich 1000 verkondigers van het goede nieuws, en die zijn in 20 gemeenten en 3 geïsoleerde groepen georganiseerd.

Ofschoon de mensen in Micronesië gewoonlijk heel vriendelijk zijn, worden velen door plaatselijke religieuze gewoonten en druk van de zijde van hun familie ontmoedigd om de waarheid van Gods koninkrijk te aanvaarden. Dus hoewel het predikingswerk over het algemeen floreert (die 1000 Koninkrijksverkondigers leiden meer dan 2000 bijbelstudies), blijven sommige gemeenten en groepen klein. Op het eiland Tinian zijn bijvoorbeeld maar 5 verkondigers, op het eiland Nauru maar 7, en de gemeenten op Yap, Kosrae en Rota hebben elk minder dan 40 verkondigers. Niettemin zijn sommige zendelingen al meer dan 20 jaar in hun toewijzing gebleven. Het is opmerkelijk dat alle 6 de zendelingen op het eiland Belau daar al minstens 12 jaar zijn.

Degenen die volharden, krijgen grote beloningen. Elke dag zijn er gelegenheden om zich te verbazen over de schoonheid van Jehovah’s schepping. De weelderig begroeide eilanden van Micronesië liggen als kleine groene edelstenen verspreid over de blauwe ondergrond van de Grote Oceaan. Kilometers lange, lege stranden en koraalriffen die wemelen van kleurrijke vissen verlokken snorkel- en duikliefhebbers tot het verkennen van enkele van de meest uitgelezen duikgebieden ter wereld. En aan het eind van elke dag is er het adembenemende schouwspel van de zonsondergang in de oceaan.

De grootste beloning is echter het voorrecht Jehovah te dienen door anderen over zijn wonderbaarlijke beloften voor de toekomst te vertellen. Doordat de zendelingen van Micronesië die beloning voortdurend nastreven, vervullen zij de woorden van Jesaja 42:12: „Laten zij Jehovah heerlijkheid toeschrijven, en laten zij op de eilanden zijn lof vertellen.”

[Kaart/Illustratie op blz. 31]

(Zie publicatie voor volledig gezette tekst)

Barrigada (Guam)

Santa Rita (Guam)

Koror (Belau)

Truk

Tarawa (Kiribati)

Lelu (Kosrae)

Ebeye

Marshalleilanden

Majuro

Colonia (Ponape)

Songsong (Rota)

Chalan Kanoa (Saipan)

Yap

MICRONESIË

MELANESIË

CAROLINEN

GROTE OCEAAN

FILIPPIJNEN

NIEUW-GUINEA

EVENAAR

[Illustratie]

Zendelingen bijeen op Guam, juni 1992