Watchtower ONLINE LIBRARY
Watchtower
ONLINE LIBRARY
Nederlands
  • BIJBEL
  • PUBLICATIES
  • VERGADERINGEN
  • w92 1/3 blz. 22
  • Jehovah beloont een getrouwe jongere

Voor dit gedeelte is geen video beschikbaar.

Helaas was er een fout bij het laden van de video.

  • Jehovah beloont een getrouwe jongere
  • De Wachttoren — Aankondiger van Jehovah’s koninkrijk 1992
  • Vergelijkbare artikelen
  • Het hart van je ouders verheugen
    Een gelukkig gezinsleven opbouwen
  • Wij waarderen de jongeren die Jehovah’s weg bewandelen
    De Wachttoren — Aankondiger van Jehovah’s koninkrijk 1975
  • Wat zijn kinderen hun ouders verschuldigd?
    De Wachttoren — Aankondiger van Jehovah’s koninkrijk 1968
  • Getuigenis geven werpt zowel thuis als op school vruchten af
    De Wachttoren — Aankondiger van Jehovah’s koninkrijk 1995
Meer weergeven
De Wachttoren — Aankondiger van Jehovah’s koninkrijk 1992
w92 1/3 blz. 22

Koninkrijksverkondigers brengen verslag uit

Jehovah beloont een getrouwe jongere

GETROUWE jongeren zijn in Jehovah’s ogen zeer kostbaar. De volgende ervaring van een getrouwe jongeman zou andere jongeren moeten aanmoedigen hun rechtschapenheid in het dienen van Jehovah te bewaren.

In Argentinië bestudeerden een elfjarige jongen en zijn jongere broer het boek De waarheid die tot eeuwig leven leidt met hun grootmoeder. Onmiddellijk boden de ouders van de jongens tegenstand, en zij verboden de jongens naar de vergaderingen in de Koninkrijkszaal te gaan. Een tijdlang lukte het de jongens de vergaderingen bij te wonen door via het badkamerraam te ontsnappen, op de binnenplaats te springen, vandaar over de muur naar de binnenplaats van de buren en dan naar de Koninkrijkszaal te gaan. Toen vertelde iemand hun moeder dat zij de vergaderingen van Jehovah’s Getuigen bijwoonden. De moeder dreigde hen te slaan, en dit maakte de jongere broer bang, zodat hij stopte met studeren. Maar de oudere broer volhardde. Vijf jaar lang speelde hij het klaar de vergaderingen bij te wonen zonder dat zijn ouders het wisten.

Toen hij zestien jaar was, wilde hij op de middelbare school een richting kiezen die niet in de stad waar hij woonde werd onderwezen. Als hij niet meer thuis woonde, zou hij meer vrijheid hebben om zich met de waarheid bezig te houden. Zijn ouders lieten hem gaan, en alles ging drie maanden goed. Toen stelde de schooldirecteur de ouders ervan in kennis dat hun zoon de vlag niet groette en het volkslied niet zong. Voor een gehoor dat bestond uit de directeur, de ouders van de jongen, een secretaresse, een advocaat en tien leraren kon de jongeman een voortreffelijk getuigenis geven omtrent de reden waarom zijn geweten niet toeliet dat hij deze dingen deed (Exodus 20:4, 5). De ouders waren woedend. De moeder bemachtigde een revolver met de bedoeling de grootmoeder, die zij verantwoordelijk achtte, dood te schieten. Maar het lukte haar niet de grootmoeder alleen thuis te treffen.

Later besloten de ouders, op aanraden van een vriend van het gezin en met toestemming van de schooldirecteur, de jongen in een kliniek voor geesteszieken te plaatsen, want zij dachten dat hij door een psychiatrische behandeling zijn geloof zou laten varen. Het personeel van de kliniek bracht de jongen in een auto 100 kilometer daarvandaan en spoot hem hoge doses insuline en andere medicijnen in totdat hij het bewustzijn verloor. Als hij weer bijkwam, was hij helemaal gedesoriënteerd, herkende niemand en leed aan gedeeltelijk geheugenverlies. Na vele onderzoeken konden de artsen geen geestelijke afwijking bij hem vinden. Maar de kliniek zette de behandeling voort. Wanneer de jongen bij bewustzijn was, bad hij voortdurend tot Jehovah hem niet in de steek te laten en smeekte hem om de kracht om te volharden. Jehovah beschermde hem inderdaad, en uiteindelijk werd hij uit de kliniek ontslagen.

Op een keer vroeg de schooldirecteur de jongeman of hij bereid was zijn geloof te verzaken. Toen hij nee zei, gaf de directeur de ouders de raad hem weer naar de kliniek te brengen omdat hij nog gekker was dan voorheen. De ouders namen hem mee naar een pension en zeiden de pensionhoudster dat zij ervoor moest zorgen dat hij niet naar de vergaderingen van Jehovah’s Getuigen ging. Wat een verrassing wachtte de jongen nadat zijn ouders waren vertrokken! De eigenaars van het pension waren Jehovah’s Getuigen! Ten slotte lieten zijn ouders hem niet meer psychiatrisch behandelen, overtuigd dat de artsen tegen hen hadden gelogen. Ondertussen bepaalde het Hooggerechtshof van Argentinië dat kinderen van Jehovah’s Getuigen niet van school gestuurd konden worden wegens het niet groeten van de vlag.

Heeft deze getrouwe jongere voordeel getrokken van deze beproevingen? Ja. Hij zegt: „Ik kon een uitgebreid getuigenis geven aan artsen, leraren, medescholieren, ouders en familieleden, in feite aan de hele stad. Mijn ouders zijn iets milder geworden en hebben een beter beeld van de Getuigen. Als ik nu terugkijk op mijn jeugd, zie ik hoe wonderbaarlijk en liefdevol onze God is in de manier waarop hij voor iemand zorgt die hem loyaal blijft. Het is precies zoals de psalmist het in Psalm 27:10 zei: ’Ingeval mijn eigen vader en mijn eigen moeder mij werkelijk verlieten, zou toch Jehovah zelf mij opnemen.’”

Deze jongeman is nu 23 jaar, getrouwd, en zeer actief in Jehovah’s dienst. Ja, Jehovah’s schragende kracht is onbegrensd. — Psalm 55:22.

    Nederlandse publicaties (1950-2026)
    Afmelden
    Inloggen
    • Nederlands
    • Delen
    • Instellingen
    • Copyright © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania
    • Gebruiksvoorwaarden
    • Privacybeleid
    • Privacyinstellingen
    • JW.ORG
    • Inloggen
    Delen