Koninkrijksverkondigers brengen verslag uit
Zij vertrouwden op Jehovah
JEHOVAH’S GETUIGEN hebben van Jehovah de opdracht gekregen het goede nieuws van het Koninkrijk in de hele wereld te prediken, opdat mensen uit alle natiën zich op de hoogte kunnen stellen van Gods nieuwe wereld. In enkele landen is ons werk, vaak op instigatie van de geestelijken van de christenheid, aan banden gelegd. Dit is in een bepaald land in Afrika het geval. Maar Jehovah’s Getuigen daar handelen als koning David. Hij zei: „Op God heb ik mijn vertrouwen gesteld. Ik zal niet bevreesd zijn” (Psalm 56:11). De ervaringen van onze broeders en zusters in dat land tonen aan dat zij op Jehovah vertrouwen en met zijn belangrijke werk voortgaan.
Een Getuige die als schoolhoofd werkzaam was, wilde onder alle omstandigheden „God als regeerder meer gehoorzamen dan mensen” door zich neutraal op te stellen ten opzichte van staatsaangelegenheden (Handelingen 5:29). Hij werd vreselijk geslagen en men verwachtte dat hij als verrader zou worden veroordeeld. Iedereen dacht dat hij terechtgesteld zou worden. De Getuige vertrouwde echter op Jehovah. Hij bleef getrouw en zette de principiële redenen voor zijn standpunt uiteen. Het resultaat? Hij werd vrijgesproken en naar zijn woonplaats teruggebracht, waarna de beambten die hem hadden geslagen hun verontschuldigingen aanboden. Deze getrouwe Getuige werd weer bij het onderwijs teruggenomen en tot de positie van schoolinspecteur bevorderd!
Een schooldecaan bewerkte dat een leraar die Getuige was, werd ontslagen. Een maand later nam deze man van een speciale pionier het boek U kunt voor eeuwig in een paradijs op aarde leven en stemde toe in een bijbelstudie. Na hoofdstuk 6 bestudeerd te hebben, legde hij zijn functie als decaan neer en begonnen hij en zijn vrouw alle vergaderingen van Jehovah’s Getuigen bij te wonen. Op een zondagmorgen was de ontslagen leraar aangenaam verrast de man te ontmoeten die hem had ontslagen en tot de ontdekking te komen dat hij op weg was een geestelijke broeder te worden.
Een andere ervaring uit hetzelfde land illustreert hoe Jehovah’s Getuigen hun leden respect voor Jehovah’s regelingen inprenten en ervoor zorgen de organisatie rein te houden. Een speciale pionier die in geïsoleerd gebied werkte, ondervond veel tegenstand. Aangezien hij van een andere stam en uit een andere streek afkomstig was, wilden vijanden van de waarheid hem het dorp uitzetten. Het dorpshoofd wees echter op zijn goede gedrag en de uitstekende resultaten van zijn bediening en wilde geen toestemming voor zijn uitwijzing geven. Deze functionaris had opgemerkt dat men sinds de komst van de speciale pionier de heersende autoriteiten eer gaf door belasting te betalen en eenmaal per week voor de gemeenschap werkzaamheden aan de weg te verrichten. — Romeinen 13:1, 7.
Op zekere avond echter werd een andere Getuige op heterdaad betrapt toen hij overspel pleegde met een vrouw die geen Getuige was. Het verwekte schandaal en de speciale pionier werd bij het dorpshoofd ontboden, die tegenover hem van zijn afkeuring blijk gaf met de woorden: „Hier is uw broeder, die op heterdaad betrapt is bij het plegen van overspel. Jullie Jehovah’s Getuigen verschillen niet van andere religies.” De speciale pionier legde evenwel uit: „Hoewel wij onvolmaakt zijn, verschillen wij wel van andere religies omdat wij de daden van degenen die grove zonden begaan niet door de vingers zien.”
De Getuige die overspel had gepleegd, zat een tijd in de gevangenis en betaalde een boete. Bovendien werd hij als een onberouwvolle kwaaddoener uit de gemeente gesloten. Deze maatregel maakte indruk op het dorpshoofd en snoerde degenen die Jehovah’s Getuigen bespotten de mond. Het dorpshoofd merkte op: „Spreek niet slecht over Jehovah’s Getuigen. Zij hebben de waarheid. Zo’n maatregel wordt niet door andere religies getroffen.”
Getrouwe Getuigen in dat land volgen de aansporing van Psalm 37:3: „Vertrouw op Jehovah en doe het goede; verblijf op de aarde en handel met getrouwheid.” Zullen wij net als deze christenen op Jehovah vertrouwen?