„Gelukkig zijn de vredelievenden”
IN 1901 werd de Nobelprijs voor de vrede, die destijds voor het eerst werd uitgereikt, gedeeld door Jean-Henri Dunant, de stichter van het Rode Kruis, en de econoom Frédéric Passy. Sindsdien is hij 69 maal toegekend, 55 maal aan 71 verschillende personen, hetzij alleen of gezamenlijk, en 14 maal aan 16 groepen of organisaties. Sommige groepen hebben hem meermalen gewonnen, zoals het Internationale Rode-Kruis-Comité (1917, 1944 en 1963) en het Bureau van de Hoge Commissaris van de Vluchtelingen (1954 en 1981). Kennelijk wegens gebrek aan een geschikte kandidaat zag het Nobelprijscomité er 19 maal van af de prijs toe te wijzen.
Zoals men zich kan voorstellen, waren de meeste prijswinnaars staatslieden, diplomaten of personen die anderszins met de politiek te maken hadden. Maar ook journalisten, juristen, sociologen, economen en maatschappelijk hervormers hebben de prijs ontvangen. Zelfs geleerden, zoals Linus Pauling in 1962 en Andrey Sacharov in 1975, zijn aldus onderscheiden, alsook vakbondsleiders, met name Lech Wałesa in 1983. En in 1970 werd de prijs toegekend aan de agronoom Norman E. Borlaug.
De eerste belangrijke religieuze persoon aan wie de prijs werd toegewezen, was de Zweedse lutherse aartsbisschop Nathan Söderblom, die in 1930 werd onderscheiden. In 1946 kreeg de methodistische lekenevangelist John R. Mott een deel van de prijs, in 1952 gevolgd door de theoloog en filosoof Albert Schweitzer en in 1958 door de Belgische geestelijke Dominique Georges Pire. In 1964 viel de keus op de baptistenpredikant en leider van de beweging voor gelijke burgerrechten Martin Luther King jr.
Maar in recente jaren speelt religie een belangrijker rol in de door de wereld nagestreefde vrede. In harmonie met deze tendens waren drie van de laatste negen personen aan wie de Nobelprijs voor de vrede werd toegekend, religieuze figuren: de katholieke non Moeder Teresa van Calcutta in 1979, de anglicaanse bisschop Desmond Tutu van Zuid-Afrika in 1984 en vorig jaar Tibets verbannen boeddhistische „god-koning”, de dalai lama.
Jezus Christus heeft inderdaad gezegd: „Zalig de vredestichters” (Mattheüs 5:9, Nieuwe Vertaling van het Nederlands Bijbelgenootschap). Maar zullen de inspanningen van religieuze zijde, doordat katholieken, protestanten, boeddhisten, enzovoort, trachten in deze wereld als vredestichters te dienen, met succes bekroond worden?
De bijbel vertelt ons dat deze huidige, van God vervreemde wereld nooit blijvende vrede zal ervaren, een feit waaraan religieuze inmenging in de liefdadige, maatschappelijke en politieke aangelegenheden van de wereld niets kan veranderen. Door de huidige regeringen te vervangen door zijn koninkrijk onder Christus Jezus, de „Vredevorst”, zal de Schepper zelf binnenkort de gelovige mensheid met vrede zegenen. — Jesaja 9:6, 7; 57:21; Psalm 46:9; Daniël 2:44.
Vredelievende mensen die deze waarheid erkennen en hun leven dienovereenkomstig inrichten, zullen werkelijk gelukkig zijn. Zoals de Nieuwe-Wereldvertaling Jezus’ woorden weergeeft: „Gelukkig zijn de vredelievenden.”