Koninkrijksverkondigers brengen verslag uit

Schoolgaande Getuigen worden geprezen

BEN jij, als scholier, beschroomd om voor je geloof uit te komen? Onderstaande ervaringen onthullen dat deze jonge Getuigen hun christelijke geloof onbevreesd verdedigden en hiervoor geprezen werden.

◻ Op een school in Australië moesten de leerlingen een opstel maken over Kerstmis, maar de onderwijzeres zei tegen een elfjarige Getuige: „Ik weet dat jij een van Jehovah’s Getuigen bent, dus jij kunt niet over kerstvieringen schrijven. Jij kunt een ander opstel maken over de ’Geschiedenis van Kerstmis’.” De jonge zuster gebruikte bij het maken van het opstel passende inlichtingen uit de publikaties van het Genootschap en andere naslagwerken. Tot verbazing van de klas merkte de onderwijzeres op dat de inlichtingen uitstekend en historisch nauwkeurig waren. „Van alle opstellen die ik heb ontvangen, is die van jou het beste van de klas”, zei de onderwijzeres. Als gevolg hiervan verspreidde de jonge Getuige één School-brochure, vijftien tijdschriften, één Jeugd-boekje en twee Eeuwig leven-boeken aan haar onderwijzeres en medescholieren.

◻ Op een andere school in Australië kwamen acht jonge Getuigen tijdens de drie laatste weken van het schooljaar elke middag onder het toezicht van een plaatsvervangende onderwijzeres te staan omdat zij niet aan de kerstactiviteiten deelnamen. Later zei de onderwijzeres tegen de moeder van enkelen van de kinderen: „Mijn aandeel was slechts gering. Heel wat leerkrachten zijn binnengekomen om te vragen hoe het ging. Ik heb tegen hen gezegd: ’Je kunt zeggen wat je wilt van hun religie en de manier waarop zij zich aan verschillende activiteiten onttrekken, maar dit is het fijnste stel kinderen waarmee ik ooit heb gewerkt.’” Toen zij enkele weken later in de van-huis-tot-huisbediening werd bezocht, zei ze: „Tussen twee haakjes, hebt u wat ik over de kinderen op school heb gezegd, al doorverteld? Ik wil graag dat iedereen het weet.”

◻ Uit de Verenigde Staten komt de volgende ervaring van een zeventienjarig meisje op een middelbare school wier klas tijdens de les rechts- en wetskennis in een levendige discussie verwikkeld raakte over de rechten in verband met godsdienstvrijheid en de scheiding tussen kerk en staat. Twee van de gevallen betroffen Jehovah’s Getuigen en de bloedkwestie. De jonge zuster vond het rapport dat besproken werd eenzijdig en unfair met betrekking tot de bijbelse waarheden over bloed en zei dit tegen haar leraar. Hij reageerde hierop door haar in de gelegenheid te stellen de klas toe te spreken. Vóór haar uiteenzetting waren de leerlingen van mening dat de rechtbanken een juiste beslissing hadden genomen door de Getuigen te dwingen om tegen hun wil in een bloedtransfusie te ontvangen. Maar na de bijbelse argumentatie gehoord te hebben, stemde de klas unaniem tegen de beslissingen van de rechtbanken. Onze zuster was blij toen veel leerlingen naar haar toe kwamen en om meer inlichtingen over de geloofsovertuigingen van Jehovah’s Getuigen vroegen. Zij zegt nu dat zij beter beseft dat de school haar speciale gebiedstoewijzing is.

Ja, jullie hebben als schoolkinderen een uniek gebied. Blijf naarmate jullie hiertoe in de gelegenheid zijn, jullie medescholieren vriendelijk helpen het schitterende voornemen van God te leren kennen, en jullie zullen niet alleen door anderen, maar door Jehovah zelf geprezen worden! — Job 40:14.