Van slavendienst als steenbakkers naar vrijheid!
DOEN de piramiden van Gizeh (in de buurt van het hedendaagse Caïro) u denken aan mishandelde slaven die onder een hete zon zwoegen om enorme stenen op hun plaats te slepen? En stelt u zich er dan bij voor dat er zich Hebreeuwse slaven onder hen bevinden?
In werkelijkheid dateren de Egyptische piramiden die op de volgende bladzijde staan afgebeeld van vóór de tijd dat het huisgezin van Jozefs vader Jakob (of Israël) naar Egypte verhuisde. Maar in plaats van met enorme stenen te bouwen, maakte men meer gebruik van bakstenen, die met miljoenen tegelijk onder dezelfde gloeiend hete zon werden vervaardigd.
De Hebreeën, die in Jozefs tijd welkom waren in Egypte, werden door God met toename gezegend, hetgeen de Egyptenaren beangstigde. Wij lezen: „Men zette daarom oversten van dwangarbeid over [de Hebreeën] om hen bij het dragen van hun lasten te onderdrukken; en zij gingen . . . steden bouwen . . . De Egyptenaren [dwongen] de zonen van Israël onder tirannie slavendienst te verrichten. En zij bleven hun het leven bitter maken met harde slavenarbeid in leemmortel en bakstenen.” — Exodus 1:7-14.
Hier rechts kunt u zien dat er in Egypte nog steeds bakstenen worden gemaakt en dat sommige in een steenoven, zoals de hier afgebeelde, worden gebakken. (Vergelijk Genesis 11:1-3; 19:28.) De meeste oudegyptische bakstenen werden echter klaarblijkelijk in de zon gedroogd. Maar steeds blijkt weer dat er voor het maken van bakstenen stro werd gebruikt. Stro is zichtbaar in bakstenen die in de blootgelegde ruïnes van het oude Berséba worden aangetroffen (inzet).
De toevoeging van stro maakte de bakstenen sterker. Om ze te vervaardigen, werden leem (of klei), water en stro langzaam met de voeten getreden, vervolgens in vormen geperst en ten slotte te drogen gelegd. Stelt u zich eens voor dat u elke lange dag opnieuw zo aan het zwoegen bent. U zult beslist kunnen begrijpen waarom de Israëlieten ’zuchtten wegens de slavernij en een klaaggeschrei aanhieven, zodat hun hulpgeschreeuw voortdurend tot de ware God omhoogsteeg’. — Exodus 2:23.
Jehovah luisterde naar hen en zond Mozes naar Farao om de vrijheid van de Israëlieten te bewerkstelligen. In plaats daarvan verzwaarde de hooghartige Farao hun last. Nu moesten zij hun eigen stro bijeenbrengen, terwijl zij toch nog hetzelfde aantal stenen als voordien moesten vervaardigen. Dit was als een doodsoordeel! God zei: „Nu zult gij zien wat ik Farao zal aandoen, want vanwege een sterke hand zal hij hen heenzenden.” — Exodus 5:1–6:1.
De rest is u naar alle waarschijnlijkheid bekend. Jehovah bezat de macht om de tirannieke Farao te verslaan. Na de tiende plaag ’leidde God de zonen van Israël uit het land Egypte’ (Exodus 12:37-51). De piramiden, de bakstenen en de hardvochtige slavernij achter zich latend, marcheerde Israël naar het Beloofde Land. Zulke historische feiten dienen ons het vertrouwen te schenken dat Jehovah God in staat is christenen in de komende nieuwe wereld, met haar aardse Paradijs, ware vrijheid te schenken. — Vergelijk Romeinen 8:20, 21.
[Paginagrote illustratie op blz. 31]
[Illustratieverantwoording op blz. 2]
Foto’s, blz. 30, 31: Pictorial Archive (Near Eastern History) Est.