De unieke gave die kinderen bezitten
DE OPRECHTE uitingen van kinderen stemmen volwassenen dikwijls tot nadenken. Bij een bepaalde gelegenheid begonnen jongens, nadat zij Jezus enkele wonderen hadden zien verrichten, te roepen: „Red toch de Zoon van David!” De religieuze leiders maakten hier bezwaar tegen. Verblind als zij waren door jaloezie, konden zij niet onderscheiden dat Jezus de Messiaanse nakomeling van koning David was. Maar Jezus antwoordde hun en zei: „Hebt gij het volgende nooit gelezen: ’Uit de mond van kleine kinderen en zuigelingen [heeft God zich] lof bereid’?” (Matthéüs 21:15, 16) In deze tijd gebruikt God nog steeds „de mond van kleine kinderen” om mensen te helpen die geestelijk verblind zijn door valse leer. — 2 Korinthiërs 4:4.
◻ Daleen, twaalf jaar oud, gaf er op school blijk van een meisje met verantwoordelijkheidsgevoel te zijn. Op een dag kreeg zij de toewijzing de klas bezig te houden terwijl de onderwijzeres iets anders onder handen had. Wat zou Daleen gaan doen? „Ik besloot mijn klasgenoten uit te leggen dat rechtvaardige mensen voor eeuwig op aarde zullen leven, en dat niet iedereen naar de hemel gaat”, vertelde zij. Met toestemming van haar onderwijzeres gaf zij de klas deze inlichtingen in de vorm van een gesprek met een klasgenote die bereid was mee te doen. Zij las een aantal schriftplaatsen voor, waaronder Psalm 37:29: „De rechtvaardigen, díe zullen de aarde bezitten, en zij zullen er eeuwig op verblijven.” Wat was de reactie? „De onderwijzeres legde haar werk neer en luisterde even aandachtig als de kinderen”, vertelt Daleen. „Na afloop bedankte zij mij, en enkele kinderen stelden vragen.”
◻ Lillian, vijf jaar oud, en haar ouders woonden zo’n 20 km van een stadje in Zuid-Afrika vandaan waar zij dikwijls vergaderingen bezochten en aan de van-huis-tot-huisprediking deelnamen. Op een zondag besloten haar ouders thuis te blijven omdat er iets aan de auto mankeerde. „Waarom gaan wij niet prediken?” informeerde Lillian. Niet tevreden over de reden, zei ze: „Maar daar hoef ik toch niet voor thuis te blijven?” Later merkte de moeder dat zowel Lillian als haar velddiensttas verdwenen was. Het kleine meisje was druk bezig huizen in de buurt te bezoeken en deelde met kwistige hand bijbelse lectuur uit — met inbegrip van haar moeders eigen bijbel! Een oudere dame was zo onder de indruk van Lillians uiteenzetting over het komende Paradijs dat zij later van Lillians moeder het aanbod van een bijbelstudie aannam. Deze vrouw is uiteindelijk een opgedragen aanbidster van Jehovah geworden.
Ja, nog steeds gebruikt God „de mond van kleine kinderen” om zich lof te bereiden. Hun oprechtheid kan volwassenen soms diep in het hart treffen. Terecht wordt de volgende schitterende uitnodiging dan ook gericht tot zowel kinderen als volwassenen: „Looft Jehovah vanaf de aarde, . . . gij jongelingen en ook gij maagden, gij oude mannen te zamen met knapen. Dat zij de naam van Jehovah loven, want zijn naam alleen is onbereikbaar hoog.” — Psalm 148:7, 12, 13.