Is de toekomst troosteloos voor de bejaarden?

„EENS was ik een jonge man”, zei koning David. „Ook ben ik oud geworden” (Psalm 37:25). In bijbelse tijden vormden de ouden van dagen een gerespecteerde minderheid. Maar als de huidige tendensen zich voortzetten, zouden de ouden van dagen binnenkort wel eens noch een minderheid noch gerespecteerd kunnen zijn.

Alleen al in de Verenigde Staten zijn er naar schatting 26 miljoen burgers die ouder zijn dan 65 jaar. Tegen het jaar 2040 zou dit aantal nagenoeg verdrievoudigd kunnen zijn! Volgens het tijdschrift Asiaweek zal in sommige Aziatische natiën „naar verwachting het aantal bejaarden in de komende tien jaar verdubbelen”. Het vooruitzicht dat de oude mensen de jonge mensen in aantal bijna zullen overtreffen, voorspelt echter weinig goeds voor de bejaarden. Nu reeds blijkt een onrustbarend aantal van hen behoeftig en dakloos te zijn. Anderen worden aan hun lot overgelaten en kwijnen weg in ziekenhuizen of verpleeginrichtingen — eenzaam, verstoken van bezoek en zonder iemand die om hen geeft. Zelfs in landen waar het traditie was de ouders in ere te houden, worden ontstellende gevallen van verwaarlozing en mishandeling gemeld.

G. M. Ssenkoloto schreef voor het tijdschrift World Health: „In de meeste Afrikaanse landen, en eigenlijk zelfs in het overgrote deel van de Derde Wereld, was het traditie dat iedere familie de zorg op zich nam voor haar oude vrouwen. Als een vrouw geen kinderen had die voor haar konden zorgen, ontfermden buren of het dorp als geheel zich over haar.” Hij bericht echter: „Eeuwenoude waarden zijn aan het veranderen. Ongunstige economische ontwikkelingen, een onjuiste verdeling van bestaansmiddelen, een hunkering naar materiële goederen, de strijd om zelfrespect en status — al deze factoren verdringen de traditionele positieve waarden die ten aanzien van de bejaarden golden.”

De volgende woorden van de bijbelschrijver Agur blijken dus in vele delen der aarde waar te zijn: „Er is een geslacht dat zelfs over zijn vader kwaad afsmeekt en dat zelfs zijn moeder niet zegent” (Spreuken 30:11). Ja, de bejaarden worden verstoten van de ereplaats die zij vroeger innamen. In de ogen van velen vormen zij vanuit maatschappelijk oogpunt bezien, eerder een blok aan het been dan een aanwinst. Voor het overgrote deel lijken hun vooruitzichten troosteloos.

Maar hoe bezien ware christenen de ouden van dagen? Houden zij vast aan de „traditionele positieve waarden” die ten aanzien van bejaarden golden?