Jehovah voorziet in de behoeften van Trinidad
DE KONINKRIJKSPREDIKING op Trinidad en het buureiland Tobago heeft, sinds het kleine begin in 1912, verscheidene fasen van expansie beleefd. De jongste ontwikkeling — in maart 1985 — was de voltooiing en inwijding van een nieuw bijkantoorgebouw vlak buiten de hoofdstad, Port of Spain. Er was dringend behoefte aan de nieuwe faciliteiten, want sedert de bouw van het vorige bijkantoor heeft Trinidad een toename van 79 procent in Koninkrijksverkondigers gehad.
Het is niet gemakkelijk geweest op een klein, dichtbevolkt eiland een geschikt terrein te vinden. De grond is duur en ook de bouwkosten liggen zeer hoog. Maar Jehovah heeft in al deze noden voorzien. Er werd een voortreffelijk, gemakkelijk toegankelijk terrein gevonden vlak bij de snelweg naar het vliegveld. De broeders zetten hun schouders onder het project en hebben het op een geweldige manier ondersteund. Er is vrijwel geen Koninkrijksverkondiger op Trinidad of hij heeft een aandeel aan de bouwwerkzaamheden gehad.
Ieder weekeind kwam er een groep uit een van de gemeenten om met het werk te helpen, terwijl door een groep uit een andere gemeente voor eten en verfrissingen werd gezorgd. Twee- of driemaal per week werd er ’s nachts gewerkt. Tijdens de regenseizoenen ging de bouw gewoon door. Toen de eerste vloer gestort moest worden, waren er 350 broeders aanwezig om met de hand emmers cement door te geven. Hindoe-buurtgenoten stonden eenvoudig versteld! Dit schiep een gelegenheid om hun getuigenis te geven.
Ook de bouwkosten werden met dezelfde onverdeelde geest bestreden. Zusters schonken zelfs hun gouden sieraden om ze te laten verkopen als bijdrage voor de bouw. Een achtjarige jongen schreef: „Ik vind het heel fijn om aan het bijkantoorcomplex te werken, maar omdat mijn Pappa een zere rug heeft en hij niet hard kan werken, kan ik niet zo vaak komen. Daarom stuur ik dit geld dat ik gespaard heb om bij het werk te helpen.”
Gedurende de hele bouwperiode is Jehovah’s steun duidelijk merkbaar geweest. Hilary Charles, de bouwopziener, vertelde dat zij op een gegeven ogenblik nog maar tien zakken cement hadden en de cementfabriek opbelden om meer. Hij zei: „Het was echt moeilijk om aan cement te komen. Zij zeiden dat wij pas de volgende week wat konden krijgen. Dat was ’s ochtends om negen uur. Om twee uur ’s middags zag ik dat er een vrachtwagen met cement kwam aanrijden. De vrachtwagenchauffeur zei: ’Die lading cement moest ergens anders naar toe en ik kreeg opdracht hem hierheen te brengen.’ Hij begreep er niets van. Het was Jehovah’s hand.”
Het twee verdiepingen tellende gebouw heeft de vorm van een T, met de ingang aan de dwarsstreep — de zuidkant. Rechts van de aantrekkelijke lobby is de Koninkrijkszaal, met ongeveer tweehonderd zitplaatsen. Links ligt een royaal bemeten kantoor. In het langere gedeelte zijn beneden de drukkerij, de verzendafdeling en de wasserij ondergebracht. Op de eerste verdieping bevinden zich de keuken, de eetzaal en het woongedeelte — acht slaapkamers, elk met een eigen bad. Boven het kantoor liggen een kleine bibliotheek en een conversatiezaal.
Zaterdag 16 maart was de dag van de inwijding. Milton G. Henschel van het Besturende Lichaam van Jehovah’s Getuigen hield de lezing. „Jehovah weet niet alleen hoe het nodige te verschaffen, maar weet ook wat wij nodig hebben”, zei broeder Henschel. Ja, de nieuwe faciliteiten waren een geschenk van Jehovah. Het programma eindigde met een vurig inwijdingsgebed tot Jehovah. Wat was iedereen gelukkig!
Jehovah’s Getuigen op Trinidad en Tobago verheugen zich over de toename die Jehovah heeft gegeven. En zij gaan krachtig voorwaarts, uitziende naar nog meer toename, terwijl Jehovah in de behoeften die zij als Koninkrijksverkondigers hebben, blijft voorzien.