„Surrogaatmoeders”

Reeds in 1799 werd een geval opgetekend van kunstmatige inseminatie bij mensen. Maar de afgelopen jaren is men deze methode op grotere schaal gaan toepassen. Een vrouw die kunstmatig is bevrucht en die als plaatsvervangster voor een andere vrouw een kind ter wereld brengt, wordt volgens The New York Times een „surrogaatmoeder” genoemd. De onvruchtbare vrouw en haar echtgenoot gaan met deze regeling akkoord en wanneer de „surrogaatmoeder” de baby ter wereld brengt, wordt het kind door het echtpaar geadopteerd. Het sperma kan in dit geval van de man van het echtpaar of van een andere donor afkomstig zijn.

Hoewel zo’n regeling wellicht door velen in de wereld wordt geaccepteerd, vraagt een christen zich terecht af of dit in harmonie is met Gods wetten. De bijbel is op dit punt duidelijk, want in Leviticus 18:20 staat: „Gij moogt uw zaaduitstorting niet aan de vrouw van uw volksgenoot geven, zodat gij daardoor onrein wordt.” Een vrouw die kunstmatig wordt bevrucht met zaad van een andere donor dan haar wettige echtgenoot, maakt zich schuldig aan overspel, een zonde tegen God (Deut. 5:18). De donor van het sperma en de „surrogaatmoeder” zijn niet door God in het huwelijk onder één juk samengebracht. — Matth. 19:4-6.