Christendom naar eigen snit

Er bestaan „onweerlegbare bewijzen”, verklaart het tijdschrift Newsweek, „dat kerken niet langer veilige toevluchtsoorden zijn — als ze dat ooit zijn geweest — waar men tegen morele verwarring, theologische dubbelzinnigheid, sociale conflicten en het uiteenvallen van gezinnen wordt beschermd”. Waarop is deze conclusie gebaseerd? Onlangs zijn de resultaten gepubliceerd van een onderzoek waaraan drie jaar is gewerkt en dat, aldus Newsweek, „zo diepgaand is en zo breed van opzet dat het ernstige vragen opwerpt over de wijze waarop alle Amerikaanse christenen hun geloof interpreteren en in praktijk brengen”. Volgens één kerkhistoricus geeft het rapport een „zeer ’kieskeurig’ christendom” te zien waarvan de afzonderlijke leden leerstellingen uitkiezen of verwerpen overeenkomstig hun eigen geestelijke doeleinden. Het is zelfs zo dat tweederde van de ondervraagden „er echt geen kwaad in zag enkele van de leerstellingen van hun kerk te verwerpen”. Zo zei een vrouw: „Ik geloof dat religieus onderricht, zoals elk ander onderricht, iemand de grondbeginselen bijbrengt. Uitgaande van die grondbeginselen zoek je uit wat je hebben wilt of haal je het uit elkaar zoals het je goeddunkt.”

De apostel Paulus gaf echter onder inspiratie te kennen dat dit bij ware christenen niet het geval moest zijn, toen hij schreef: „Nu vermaan ik u, broeders, bij de naam van onze Heer Jezus Christus, dat gij allen in overeenstemming met elkaar spreekt en dat er geen verdeeldheid onder u is, maar dat gij nauw verenigd zijt in dezelfde geest en in dezelfde gedachtengang.” — 1 Korinthiërs 1:10.