Vragen van lezers

◼ Kan een christen een beenmergtransplantatie aanvaarden, aangezien in het merg bloed wordt aangemaakt?

Artsen verrichten de meeste beenmergtransplantaties door wat merg van een donor (vaak een naast familielid) weg te nemen en vervolgens bij de patiënt te injecteren of in te brengen. Zij hopen dat het mergtransplantaat de mergholten van de patiënt zal bereiken en later normaal zal functioneren. Gewoonlijk wordt deze procedure slechts in kritieke gevallen overwogen (zoals bij aplastische anemie of acute leukemie), want men is het er algemeen over eens dat er gevaren kleven aan de voorbehandeling, wanneer iemand in gereedheid wordt gebracht voor het ontvangen van een mergtransplantaat, en naderhand ook aan de nabehandeling van de patiënt.

Zoals in de vraag zelf reeds is opgemerkt, worden er in het merg van bepaalde beenderen, zoals de ribben, het borstbeen en de bekkenbeenderen, rode bloedcellen gevormd. Het is daarom begrijpelijk dat in het licht van het in de bijbel opgetekende verbod op bloed, de vraag rijst of een christen transplantatie van menselijk beenmerg kan aanvaarden.

De bijbel verklaart duidelijk dat Gods dienstknechten ’zich van bloed moeten onthouden’ (Handelingen 15:28, 29; Deuteronomium 12:15, 16). Maar kan er gezegd worden, aangezien in het rode beenmerg rode cellen worden aangemaakt, dat de Schrift merg gelijkstelt met bloed? Neen. Er wordt zelfs over dierlijk merg gesproken als over elk ander vlees dat gegeten mocht worden. In Jesaja 25:6 wordt gezegd dat God voor zijn volk een feestmaal zal bereiden waartoe ook „schotels rijk aan olie en vol merg” zouden behoren. Bij normaal slachten en uitbloeden kan men nooit alle bloedcellen uit het merg laten weglopen. Heeft men een dood lichaam echter laten uitbloeden, dan mag al het weefsel gegeten worden, met inbegrip van het merg.

Merg dat bij menselijke mergtransplantaties wordt gebruikt, is natuurlijk van levende donors afkomstig, en het weggenomen merg zou enig bloed kunnen bevatten. Daarom moet de christen voor zichzelf beslissen of het beenmergtransplantaat naar zijn mening neerkomt op gewoon vlees of op niet-uitgebloed weefsel. En aangezien het om een vorm van transplantatie gaat, moeten bovendien de schriftuurlijke aspecten van menselijke orgaantransplantaties beschouwd worden. Zie „Vragen van lezers” in onze uitgave van 15 juni 1980. In Harrison’s Principles of Internal Medicine (bijgewerkt in 1981, blz. 138) merkt Dr. D. E. Thomas ten slotte op dat „vrijwel alle mergtransplantaat-ontvangers trombocyttransfusies [transfusies met bloedplaatjes] nodig zullen hebben”, en dat aan velen „concentraten van rode bloedcellen” worden gegeven. Een christen moet derhalve in aanmerking nemen voor welke verdere kwesties hij nog zal komen te staan als hij zich aan een mergtransplantatie onderwerpt. — Spreuken 22:3.

Hoewel er in deze kwestie een persoonlijke beslissing genomen moet worden, zal dat wat de bijbel over bloed en merg zegt, iemand helpen een beslissing te nemen.