Vragen van lezers

◼ In Genesis 19:24 wordt gezegd dat ’de Heer’ zwavel en vuur ’van de Heer’ op Sodom liet regenen. Blijkt hieruit dat God een drieëenheid is?

Personen die in de Drieëenheid geloven, hebben geprobeerd een ondersteuning voor hun leer te vinden in het verslag van Abraham en Lot. Maar een zorgvuldig, eerlijk onderzoek toont aan dat dit verslag in overeenstemming is met de rest van de bijbel door de Drieëenheid niet te leren.

Abraham ontving bezoek van „drie mannen” die duidelijk van God kwamen. In zijn begroeting van hen zei Abraham: „Jehovah, indien ik nu gunst in uw ogen heb gevonden, ga dan alstublieft uw knecht niet voorbij” (Gen. 18:1-3). Jehovah God was vanzelfsprekend niet in het vlees aan Abraham verschenen, want ’geen mens kan Hem zien en nochtans leven’ (Ex. 33:20; Joh. 1:18). Abraham moet zich derhalve zo geuit hebben omdat hij besefte dat deze „mannen”, en misschien een van hen in het bijzonder, Jehovah vertegenwoordigde. Dit komt overeen met de andere gelegenheden waarbij engelen van God aan mensen verschenen en „Jehovah” werden genoemd, aangezien zij hemelse vertegenwoordigers van de Allerhoogste waren. — Vergelijk Genesis 16:7-13; Rechters 6:12-16.

Nadat de „drie mannen” de belangrijke boodschap over het voorzegde „zaad” hadden bekendgemaakt, werd de aandacht op Sodom en Gomorra gevestigd. Een vergelijking van Genesis 18:22 en 19:1 toont aan dat de „mannen” die Abraham hadden bezocht, engelen waren. Terwijl een van deze engelen, die Jehovah vertegenwoordigde, bij Abraham bleef, gingen de andere twee hemelse boodschappers naar Sodom. Daar gaven zij, uit de mond van twee getuigen, aan Lot en zijn gezin de verzekering dat de steden vernietigd zouden worden en dat zij moesten vluchten. Toen Lot en zijn twee dochters een veilig heenkomen hadden gevonden, werden de goddeloze steden vernietigd. Wij lezen: „Toen liet Jehovah zwavel en vuur van Jehovah, uit de hemel, op Sodom en op Gomorra regenen.” — Gen. 19:24.

In vele oudere bijbelvertalingen zegt dit vers dat ’de Heer’ vuur liet regenen van ’de Heer’. Sommige commentators die in de Drieëenheid geloofden, beweerden dat dit betekende dat de Heer Jezus, de Zoon van God, vernietiging bracht van de Heer God, de Vader. Maar de Hebreeuwse tekst toont aan dat beide verwijzingen betrekking hebben op „Jehovah”, die de God was van Abraham, Isaäk en Jakob en die verschilde van Jezus. — Ex. 6:2, 3; Hand. 3:13.

Het strookt met het Hebreeuwse idioom om te zeggen dat iemand iets doet met betrekking tot zichzelf. Wij lezen: ’Salomo verzamelde de oudere mannen bij koning Salomo.’ „Tot Mozes zei [Jehovah]: ’Klim op tot Jehovah . . .’” „Toen zei [Jehovah] tot hem: ’. . . ik wil hen redden door Jehovah’” (1 Kon. 8:1; Ex. 24:1; Hos. 1:6, 7; Zach. 10:12). In dezelfde trant vertelt Genesis 19:24 ons dat Jehovah de ongekende zwavel- en vuurregen „van Jehovah, uit de hemel”, liet neerdalen. Dus in plaats dat dit vers een verwrongen steunpilaar voor de onschriftuurlijke Drieëenheidsleer is, onderstreept het de gedachte die in Psalm 83:18 tot uitdrukking wordt gebracht: „Opdat men weet dat gij, wiens naam Jehovah is, gij alleen de Allerhoogste zijt over heel de aarde.”

Terloops kan nog worden opgemerkt dat vurige aanhangers van de Drieëenheidsleer nog een aspect van dit verslag ter ondersteuning van hun leerstelling hebben willen aanwenden. Zij hebben er de nadruk op gelegd dat er drie mannen aan Abraham verschenen die God vertegenwoordigden, waarmee zij willen suggereren dat er sprake is van een drieëenheid.

Dat er drie engelen waren, vormt echter nauwelijks een deugdelijke aanwijzing voor een drieënige godheid, want niets in dit verslag spreekt over een meervoudige Godheid. De Duitse geleerde Franz Delitzsch merkte op dat „de gedachte dat de Drieëenheid door de drie wordt afgebeeld, in alle opzichten onhoudbaar is”.

Waarom zond God dan drie hemelse schepselen die hem vertegenwoordigden? De engelen kwamen om Abraham te vertellen dat hij en Sara een zoon zouden krijgen (Gen. 18:10). God achtte het klaarblijkelijk passend deze profetische boodschap door drie getuigen door te geven, zoals de Wet later ook zei dat „op de verklaring van twee getuigen of op de verklaring van drie getuigen” een zaak dient te „gelden” of bevestigd zal worden (Deut. 19:15; 1 Tim. 5:19). Abraham zou redenen hebben om eraan te twijfelen dat Sara en hij, met het oog op hun leeftijd en fysieke toestand, een zoon konden voortbrengen (Hebr. 11:11, 12). Maar het getuigenis van drie engelen zou beslist overtuigend zijn.