Wat was de oorsprong?
De leerstelling van de Drieëenheid is reeds lang in zowel katholieke als protestantse kerken onderwezen als de centrale leerstelling van de religies van de christenheid.
Komt deze leerstelling uit de bijbel? De „Encyclopaedia Britannica” legt uit: „Noch het woord ’Drieëenheid’ noch de expliciete leerstelling als zodanig komt op enige plaats in de bijbel voor” (Uitg. 1971, dl. 22, blz. 241). Met betrekking tot het dogma van „één God in drie personen” geeft de „Catholic Encyclopedia” toe: „Het is niet . . . rechtstreeks en onmiddellijk het woord van God” (Uitg. 1967, dl. 14, blz. 304).
Waar vond deze gedachte haar oorsprong? Drieëenheden van goden kwamen voor in de oude Egyptische en Babylonische mythologie, en in het hindoeïsme en boeddhisme. Rechts ziet u een oude Egyptische triade van goden: Isis, Osiris en Horus.
Volgens „The New Schaff-Herzog Encyclopedia of Religious Knowledge” hebben heidense filosofen de leringen van de christenheid beïnvloed: „De leerstellingen van de Logos en de Drieëenheid ontvingen hun vorm van Griekse Vaders, die zo niet opgeleid in de scholen, toch in elk geval, direct of indirect, sterk waren beïnvloed door de [heidense] Platonische filosofie” (Dl. 9, blz. 91).
De Romeinse keizer Constantijn heeft ook een belangrijke rol gespeeld. Religieuze verdeeldheid als een bedreiging voor de eenheid van het rijk beschouwend, heeft hij in 325 G.T. in Nicea een concilie van bisschoppen bijeengeroepen. Na twee maanden van debatteren nam de ongedoopte keizer een beslissing ten gunste van de voorstanders van de Drieëenheid. De „Encyclopaedia Britannica” (Dl. 6, blz. 386) bericht: „Geïntimideerd door de keizer ondertekenden de bisschoppen op slechts twee na de [Niceense] geloofsbelijdenis, velen van hen sterk tegen hun zin.” Degenen die een andere mening waren toegedaan, werden verbannen.
Maar niet lang hierna waren degenen die in Nicea een afwijkende mening hadden gehad, weer terug in Constantijns gunst en werd een belangrijke voorstander van de Drieëenheid verbannen. Later werden de Trinitariërs weer begunstigd, ditmaal door keizer Theodosius, die de plaatsen van aanbidding van hen die zich niet wilden conformeren, liet sluiten.
Zo hebben heidense filosofie en decreten van politieke heersers meegeholpen de leerstelling van de Drieëenheid haar vorm te geven en bijgedragen tot de verbreiding die deze leerstelling heden ten dage bezit.