Als men door een tragedie wordt getroffen
IN MATERIEEL opzicht had het gezin klaarblijkelijk niet veel. Toch bezaten zij heel wat om dankbaar voor te zijn. Hun land was vruchtbaar, het klimaat was het grootste deel van het jaar aangenaam warm en hun huis lag op een ideaal plekje.
De stad waar zij woonden, Naïn, was prachtig gelegen in de vruchtbare vlakte van Esdrelon, aan de noordwestkant van de heuvel Moré. Vanuit hun huis hadden zij het uitzicht over een groen dal tot aan de prachtig beboste heuvels van Galiléa op slechts enkele kilometers afstand. En daarachter, in de verte, verrezen de met sneeuw bedekte toppen van de berg Hermon en het Libanongebergte. Wat heerlijk was het om aan het eind van een dag met z’n drietjes — de man, zijn vrouw en hun nog jonge zoon — op het dak van het huis te zitten en van het landschap te genieten!
Maar op een dag werd het gezin door een tragedie getroffen — de man stierf. Wat een bittere ervaring! Nu zouden die vredige avonden zo met elkaar tot het verleden behoren. De vrouw putte echter troost uit het feit dat zij haar zoon nog had. Haar hoop, verlangens en ambities concentreerden zich nu op zijn toekomst. Daardoor kreeg haar leven weer betekenis en een doel.
Maar opnieuw sloeg het onheil toe. Ook de zoon stierf. Nu was er niemand meer bij wie zij troost kon vinden. Groot was de smart van de weduwe toen het stoffelijk overschot van haar zoon gereed werd gemaakt voor de begrafenis.
Misschien kent u ook wel het gevoel van leegte dat ontstaat wanneer men een geliefd persoon in de dood verliest. Wat kan men zich dan terneergeslagen en volkomen machteloos voelen! De dood is inderdaad een bittere vijand. Bij zulke gelegenheden bekommert men zich ernstig om de toekomst voor de doden. Bestaat er werkelijk nog hoop voor hen?
Stelt u zich eens voor dat er iemand langs zou kunnen komen die de hand van de geliefde persoon zou vastpakken en hem weer levend en wel aan u terug zou geven. Wat een vreugde zou u hebben! Wat zou dat heerlijk zijn!
’Maar dat is onmogelijk’, zult u misschien zeggen. Het is waar dat het in onze levensdagen nog nooit is gebeurd. Maar vroeger is het wèl gebeurd. Vrouwen hebben hun doden terugontvangen door een opstanding.
Wanneer is dit gebeurd? Waarom kunnen wij erin geloven? Wat betekent het voor ons in deze tijd?