Vragen van lezers
● De laatste jaren heb ik over de geboorte van zogenoemde „reageerbuisbaby’s” gelezen. Wat is de bijbelse zienswijze met betrekking tot de hierbij gevolgde procedure?
Laten wij eerst eens in het kort beschouwen wat er naar verluidt op dit gebied gebeurd is, zoals geïllustreerd wordt door het eerste voorval, dat in Engeland plaatsvond.
De vrouw kon niet op normale wijze bevrucht worden wegens een probleem met haar eileiders, waar de eicel zich doorheen moet begeven om de baarmoeder te bereiken. Door een kleine chirurgische ingreep werd een van haar rijpe eicellen verwijderd en in een vloeistof gebracht, een voedingsbodem als het ware. Er werden zaadcellen van haar man toegevoegd en er vond een bevruchting plaats. Na enkele dagen werd de groep groeiende cellen (blastocyste) zorgvuldig in haar baarmoeder gebracht, waar de vrucht normaal groeide zodat er een baby geboren kon worden.
In dit geval waren het sperma en de eicel afkomstig van de man en zijn vrouw. Dit is vanuit bijbels standpunt bezien belangrijk. Waarom? Omdat God de Israëlieten uit de oudheid de volgende wet gaf: „Gij moogt uw zaaduitstorting niet aan de vrouw van uw volksgenoot geven, zodat gij daardoor onrein wordt” (Lev. 18:20, 29). Die wet werd gegeven toen er nog geen sprake was van de hedendaagse kunstmatige inseminatie en men nog niets afwist van de techniek die wordt gebruikt bij het kweken van „reageerbuisbaby’s”; niettemin vormt ze een weerspiegeling van Gods denkwijze.
Uit de bijbel moeten wij concluderen dat indien de bevruchting geschiedt met het sperma en een eicel die niet afkomstig zijn van één ouderpaar, dit op overspel of hoererij neerkomt. De Schrift laat er geen twijfel over bestaan hoe God daarover denkt: „God zal hoereerders en overspelers oordelen” (Hebr. 13:4; Matth. 19:9). Maar hoe staat het ermee als een echtpaar dat er op een andere wijze niet in is geslaagd kinderen te krijgen, de mogelijkheid wordt geboden zich aan de hierboven beschreven procedure te onderwerpen? Hier volgen enkele aspecten die men dient te beschouwen:
Zouden alle mechanische stappen die erbij betrokken zijn — waarbij de bevruchting in een reageerbuis plaatsvindt — de kwestie zo onnatuurlijk of bizar doen schijnen dat zij er uit ethische overwegingen bezwaar tegen hebben?
De eicel in de reageerbuis wordt (vóór en na de bevruchting) door voedingsstoffen in leven gehouden. In ten minste enkele van de gevallen die reeds hebben plaatsgevonden, werd er bloedserum als voedingsstof gebruikt. Aldus komt Gods wet inzake bloed in het beeld. — Hand. 15:28, 29; Lev. 17:13, 14.
Nieuwsberichten geven te kennen dat deskundigen in sommige gevallen na de bevruchting de bevruchte eicel hebben vernietigd omdat deze zich naar hun mening niet op juiste wijze ontwikkelde of genetische gebreken had. Als dit zo is, zou dat dan niet gelijk staan met abortus?a En in hoeverre zouden de „ouders” er zeggenschap in hebben of verantwoordelijk voor zijn dat een pas begonnen leven aldus wordt beëindigd?
Bovendien maken sommige onderzoekers zich bezorgd over genetische abnormaliteiten die zich hetzij gedurende de ontwikkeling in de baarmoeder of later kunnen voordoen.
Dit zijn aspecten die een christen terecht in overweging zal moeten nemen, evenwel in het besef dat de uiteindelijke beslissing bij de persoon zelf berust.
● De Wachttoren verwijst wel naar de Verenigde Naties als „de achtste wereldmacht”. Is de Anglo-Amerikaanse — zevende — wereldmacht niet de laatste wereldmacht?
De organisatie der Verenigde Naties, de opvolgster van de vroegere Volkenbond, is een „wereldmacht” in de zin dat haar lidstaten, haar invloed en haar organisatie zich over de gehele wereld uitstrekken.
De Anglo-Amerikaanse combinatie neemt niettemin nog steeds haar machtige dominerende positie als de zevende wereldmacht in. Zelfs de Sovjet-Unie heeft haar niet voorbijgestreefd door het verwerven van een superieure militaire, politieke en commerciële macht. De bijbel laat zien dat er slechts zeven wereldmachten in deze zin zullen zijn, overeenkomend met de zeven koppen van het wilde beest (Openb. 13:1). Er bestaat rivaliteit en wedijver tussen de Anglo-Amerikaanse wereldmacht als de „koning van het zuiden” en de socialistische „koning van het noorden”, maar niets in de Schrift wijst erop dat de laatste de eerste als een achtste wereldmacht zal vervangen voordat beide aan hun eind komen. — Dan. 11:40-45.
Toch hebben beide „supermachten” samengewerkt ten einde samen met bijna alle andere natiën der wereld de organisatie der Verenigde Naties voort te brengen en in stand te houden. Dit is een vervulling van de profetie, want er wordt gezegd dat het scharlakengekleurde wilde beest — een afbeelding van de organisatie der Verenigde Naties — ’ook zelf een achtste koning is, maar voortspruit uit de zeven, en het gaat de vernietiging tegemoet’ (Openb. 17:9-11). Ook dit wilde beest heeft zeven koppen, die overeenkomen met de zeven wereldmachten die in de voorbijgegane eeuwen en tot in onze huidige tijd op het wereldtoneel zijn verschenen. Maar het hele scharlakengekleurde wilde beest, met inbegrip van zijn koppen, wordt als een „achtste koning” in de zin dat de organisatie der Verenigde Naties een instrument is dat door de lidstaten wordt gebruikt bij hun pogingen om hun gezamenlijke wil aan de natiën als geheel op te leggen, terwijl ze geen van alle hun eigen respectieve soevereiniteit prijsgeven.
De Verenigde Naties hebben zelf niet veel macht, zelfs geen leger, behalve in die gevallen waar de lidstaten speciale voorzieningen hiervoor treffen. De organisatie ontleent haar bestaansrecht en macht in werkelijkheid aan de natiën die deel van haar uitmaken. Dit geldt in het bijzonder voor de Anglo-Amerikaanse wereldmacht die het initiatief nam om eerst de Volkenbond en later de Verenigde Naties op te richten (Openb. 13:11-15). De Schrift laat zien dat voordat de VN te zamen met alle natiën waaraan ze haar bestaan te danken heeft, vernietigd wordt, deze „achtste” wereldmacht onder aanvoering van de voornaamste regeringselementen — de „tien horens” van het beest — zich tegen het wereldrijk van valse religie, Babylon de Grote, zal keren en het zal vernietigen. — Openb. 17:12-18.
[Voetnoten]