Een boek dat mensen helpt
HET belangrijkste werk van Christus’ discipelen is, anderen over God en zijn voornemens te onderwijzen (Matth. 28:19, 20; Hand. 1:8). Sinds Mijn boek met bijbelverhalen in 1978 is gepubliceerd, is het een enorme hulp geweest om dit werk te verrichten. Dit boek is een samenvatting van de bijbel in eenvoudige taal. Zijn vele grote kleurenplaten vormen uitstekende hulpmiddelen bij het geven van onderwijs. De volgende ervaring uit West-Berlijn illustreert hoe deze publikatie ertoe heeft bijgedragen mensen te helpen.
„Wij gingen de laatste tijd naar de markt om vis te kopen bij een vriendelijk jong echtpaar. Wij kwamen vaak in gesprek, vooral doordat de jonge vrouw een baby verwachtte en wij een zoontje hebben. In november 1979 werd hun baby geboren, en als geschenk gaven wij hun een exemplaar van Mijn boek met bijbelverhalen. Wij schreven enkele aanmoedigende woorden vóór in het boek met het verzoek het boek niet alleen aan hun zoontje voor te lezen, maar het ook zelf te onderzoeken. Wij vertelden hun dat het boek de bijbel in eenvoudige woorden uitlegde en dat alleen de bijbel ons een schitterende hoop voor de toekomst kan geven.
Twee maanden later ontbrak hun viskraam op de markt. De volgende marktdag stonden zij er weer en ik vroeg hun of zij ziek waren geweest. De man zei: ’U hebt ons dat boek gegeven, niet waar? U hebt werkelijk heel wat in beweging gebracht.’ Toen legde hij uit dat zij van plan waren hun viszaak op te geven, aangezien het in die branche erg moeilijk is eerlijk te zijn met de opgave voor de belastingen. Later kwamen wij het volgende te weten:
De ouders van de jonge man waren al dertig jaar getuigen van Jehovah, maar hij had zich van de organisatie teruggetrokken, vooral nadat hij zijn vrouw had ontmoet, die zich tegen zijn geloof had verzet. Maar nadat zij het Bijbelverhalen-boek had ontvangen, had zij het zonder onderbreking uitgelezen en was zij zo enthousiast, dat zij de bijbel wilde bestuderen.
De jonge vrouw begon onmiddellijk een buurman van haar te vertellen over hetgeen zij leerde. Zij ontdekte toen dat hij eens een Getuige was geweest. Nadat hij op zichzelf was gaan wonen, had hij echter geen contact met Jehovah’s Getuigen opgenomen. Daarna had hij de vrouw ontmoet met wie hij nu samenwoonde, en zij had een vooroordeel tegen de Getuigen. Nu werd zijn belangstelling echter opnieuw opgewekt en de vrouw met wie hij samenwoonde, kreeg ook belangstelling.
De resultaten: Nu bestuderen de man van de viskraam en zijn vrouw de bijbel, te zamen met zijn vader, terwijl zij de vergaderingen bijwonen en goede vorderingen maken. En hun buren? Ook zij zijn de bijbel gaan bestuderen; zij hebben hun huwelijk wettelijk laten bekrachtigen en bezoeken eveneens de vergaderingen, terwijl zij goede vorderingen maken.”
In een aantal landen gebruiken onderwijzers Mijn boek met bijbelverhalen als leerboek om hun klas bijbelles te geven. Heel vaak is dit tot stand gekomen doordat schoolkinderen zo ondernemend zijn geweest om het boek op hun school te introduceren. Uit Zweden wordt bericht:
„De suggesties die op kringvergaderingen werden gegeven om Mijn boek met bijbelverhalen mee naar school te nemen en het daar gedurende de pauzes te lezen om de belangstelling van klasgenoten op te wekken, is door veel jonge Getuigen opgevolgd. Sommigen hebben het boek aan al hun klasgenoten kunnen verspreiden. Wij hebben ook ervaringen gehoord over onderwijzers die het boek als leerboek gebruiken en er in de klas geregeld gedeelten uit voorlezen.
Een achtjarig meisje verspreidde het boek bijvoorbeeld aan haar onderwijzeres. Al haar klasgenootjes werden ertoe aangespoord een exemplaar van het boek mee naar huis te nemen om het aan hun ouders te laten zien. Allen, op één na, mochten een exemplaar kopen. Toen de onderwijzeres in de klas uit het boek begon voor te lezen, maakte het hoofd van de school hier bezwaar tegen. Hij bracht de kwestie ter sprake op een vergadering met een vertegenwoordiger van het schoolbestuur en enkele bestuursleden van de onderwijzersvakbond. Zij namen een exemplaar van het boek, lazen het en zeiden dat zij het erg goed en onderwijzend vonden. De onderwijzeres kreeg toestemming het boek weer in de klas te gebruiken.”
In Nigeria is Mijn boek met bijbelverhalen op sommige plaatsen als „Het boek” bekend komen te staan. Mensen gaan zelfs naar de Getuigen toe om een exemplaar te vragen. Een Getuige aldaar schrijft:
„Begin september, toen wij hier in Ilogbo onze voorraad van Mijn boek met bijbelverhalen ontvingen, gaven degenen van ons die schoolgaande kinderen hadden, elk kind een exemplaar. Enthousiast namen de kinderen hun boeken mee naar school. Toen de onderwijzers het boek zagen, wilden zij allen een exemplaar hebben. Vervolgens nam het schoolhoofd zijn exemplaar, las het en adviseerde dat het als leerboek gebruikt zou worden van wat zij Bijbelkennisles noemen.
Kort hierna stelde hij het gebruik van dit boek verplicht op zijn school, en onze huizen werden belegerd door schoolkinderen die hun exemplaar wilden hebben. Wij bestelden 120 exemplaren bij het Wachttorengenootschap. Aangezien deze voorraad niet voldoende was om aan de vraag te voldoen, begonnen sommige Getuigen hun persoonlijke exemplaren te verspreiden. Nog steeds waren niet alle bestellingen uitgevoerd. Wij gingen naar nabijgelegen gemeenten om meer boeken te halen, en tot op heden zijn er 182 boeken verspreid.
Ouders die tegen de leer van Jehovah’s Getuigen gekant waren, wilden de boeken in het begin niet graag voor hun kinderen nemen. Maar toen vernamen zij dat dit het officiële leerboek was dat op school werd gebruikt. De kinderen genieten van de lessen uit het boek. Volgens een bericht uit de school wordt Mijn boek met bijbelverhalen driemaal per dag gebruikt en behandelen zij nu Verhaal 62: ’Moeilijkheden in Davids huis’. De onderwijzers zeggen dat het boek het beste lesboek is dat zij ooit hebben gebruikt om de bijbel aan kinderen te onderwijzen.”
Het boek is op verschillende manieren nuttig gebleken. Een bericht uit Maleisië toont duidelijk aan welke nuttige uitwerking het boek op schoolkinderen in dat deel van de wereld heeft.
„Een volle-tijdbedienaar vertelt over een van zijn bijbelleerlingen, een onderwijzeres aan een Chinese lagere school, die er zo van genoot Mijn boek met bijbelverhalen zowel in het Engels als het Chinees te lezen, dat zij besloot het gedurende de schoolpauzes te gebruiken en de kinderen ertoe te brengen enkele van de verhalen te lezen. Dit had een bijzonder nuttige uitwerking; de kinderen werden rustig en begonnen aan zelfstudie te doen. Met toestemming van het schoolhoofd en instemming van hun ouders was zij blij dat zij in één maand 33 exemplaren aan haar leerlingen kon verspreiden.”
Een belangrijke manier waarop Jehovah’s Getuigen anderen over God en zijn voornemens onderwijzen, is door gratis huisbijbelstudies bij hen te leiden. En Mijn boek met bijbelverhalen wordt bij veel van deze studies met goede resultaten gebruikt. Een Getuige uit Texas (VS) bericht:
„Mijn vrouw en ik zijn bijzonder enthousiast over Mijn boek met bijbelverhalen en hebben een nieuwe methode uitgeprobeerd bij onze studies die kinderen hebben. De eerste twintig minuten studeren wij met het gehele gezin in dit boek, en er is nog nooit zo enthousiast aan de studie deelgenomen. Eén gezin heeft elf kinderen, en allen hebben zich goed voorbereid en nemen vol verlangen en met stralende gezichten aan de studie deel. Daarna gaan we verder met de gewone studie, waarbij wij het boek De waarheid die tot eeuwig leven leidt gebruiken, en hun enthousiasme blijft ook tijdens deze studie bewaard. Op grond van de resultaten die wij hebben gehad, kunnen wij deze studiemethode van harte aanbevelen.”
Uit bijbelse verhalen kunnen vaak waardevolle lessen worden geleerd. Mijn boek met bijbelverhalen vormt hierbij een hulp. Een reizende opziener van Jehovah’s Getuigen in Papoea Nieuw-Guinea vertelt een ervaring uit dat land.
„Maria is de oudste dochter thuis. Zij waardeert de bijbelse waarheid, maar is af en toe een beetje opstandig. Op zekere avond kwamen twee jonge meisjes die een paar huizen verder wonen haar ophalen, en zij gingen samen op pad. Om negen uur ’s avonds waren zij nog niet thuis, en daarom sloot haar moeder de deur en ging zij naar bed, maar niet om te slapen. Omstreeks middernacht hoorde de moeder geluid aan de deur en vroeg zij Maria binnen te komen en aan tafel te gaan zitten. Rustig nam zij het Bijbelverhalen-boek en opende het bij het verhaal van Dina en vroeg haar dochter dit te lezen. Toen zij hiermee klaar was, barstte Maria in tranen uit en beloofde dat zij nooit meer zo’n risico zou nemen.”
Ja, Mijn boek met bijbelverhalen is duidelijk een publikatie die mensen over de gehele wereld helpt. Hebben u en uw vrienden, buren en familieleden een exemplaar? Zo niet, waarom zou u dan niet een aantal exemplaren nemen en elk van hen er een geven? Het is heel goed mogelijk dat het ook hen zal helpen.