’Geen wapen dat tegen u gesmeed wordt, zal succes hebben’
DEZE woorden van Jehovah, die staan opgetekend in Jesaja 54:17, hebben door alle eeuwen heen steeds weer hun vervulling gevonden. Ja, de vervulling ervan kan zelfs een vermakelijk aspect hebben, zoals wordt aangetoond door het volgende bericht dat afkomstig is uit een Afrikaans land waar Jehovah’s Getuigen worden vervolgd:
’In de stad K——— stuurde een functionaris soldaten eropuit om een groep Getuigen te arresteren ten einde hen te ondervragen. De volgende dag werden ongeveer tachtig Getuigen, mannen en vrouwen, opgepakt en naar het betreffende district gebracht. Na de ondervraging besloot de functionaris de mannen te straffen alvorens hen in de gevangenis op te sluiten. Zij kregen de opdracht om vijf ronden om het uitgestrekte woongebied te rennen, terwijl soldaten de toewijzing kregen hen te vergezellen om er zeker van te zijn dat zij inderdaad hard zouden lopen en geen kortere weg zouden nemen. De bedoeling was hen uit te putten om zodoende hun evenwichtige kijk en hun redeneringsvermogen te verzwakken.
De plaatselijke autoriteiten vergaten één ding: de gearresteerde Getuigen woonden in het oerwoud. Ondanks het feit dat enkelen op leeftijd waren, waren zij gewend hard te lopen, want zij jaagden op dieren voor voedsel. Zij waren dus niet ontmoedigd bij de gedachte met de soldaten vijf ronden om het woongebied te moeten rennen. Dat was beter dan geslagen te worden. Integendeel, het waren juist de soldaten die het niet zo leuk vonden om hard te moeten lopen ten einde de Getuigen in de gaten te houden.
Aan het einde van de eerste ronde ging het lopen Jehovah’s Getuigen nog heel gemakkelijk af. Maar de soldaten moedigden hen aan om het kalmer aan te doen en alleen harder te gaan lopen wanneer zij in het zicht van de plaatselijke autoriteiten kwamen. De Getuigen legden uit dat zij „eenvoudig de instructies opvolgden”, en beetje bij beetje raakten de soldaten achterop. Het duurde niet lang of de Getuigen liepen alleen verder.
Tegen het einde van de tweede ronde begonnen enkele Getuigen moe te worden, maar zij hielden getrouw vol. Wat een verrassing was het toen op dat moment een oudere broeder, van ongeveer zestig jaar, de anderen van de groep inhaalde en voorop ging lopen. Tegen die tijd had de gebeurtenis de belangstelling van steeds meer toeschouwers getrokken, die begonnen te schreeuwen en te juichen. Het geheel werd een komisch schouwspel, met een oudere man „aan de kop” terwijl er geen soldaat te zien was. Zelfs sommigen van de plaatselijke autoriteiten lagen krom van het lachen bij deze aanblik.
Toen de functionaris zag dat zelfs de Getuigen van de „sport” genoten, en dat zij allen hard hadden gelopen terwijl er niet één had geprobeerd te ontsnappen, en vooral dat een oudere man de anderen had ingehaald, kreeg hij medelijden met hen, staakte de wedstrijd en liet de Getuigen vrij. Dezen maakten een goed gebruik van de gelegenheid om de toeschouwers getuigenis te geven. Toen keerden zij ieder met hun vrouw naar hun dorp terug. Men had alle beschuldigingen vergeten.’