Wat is er met deze wereld aan de hand?

HET is alle redelijke personen duidelijk dat er iets ernstig mis is met deze wereld. Hoewel mensen overal van het leven willen genieten, zijn er thans heel veel dingen die dat genoegen in de weg staan.

Het wordt bijvoorbeeld steeds moeilijker een behoorlijk bestaan op te bouwen, daar de prijzen blijven stijgen. Dan zijn er ook nog de misdaad, de verbrokkeling van het gezinsleven, armoede, burgerlijke ongeregeldheden, oorlogen en andere problemen die de menselijke familie kwellen.

Naarmate de spanningen van het leven toenemen, zeggen steeds meer mensen dat zij geen enkele uitweg uit al deze problemen zien. En dit is precies wat Jezus over onze tijd heeft voorzegd, toen hij zei dat er „op de aarde radeloze angst der natiën [zou zijn], die . . . geen uitweg weten”. — Luk. 21:25.

In het begin van 1979 is er aan deze „radeloze angst der natiën” ook nog iets anders van grote betekenis toegevoegd. Voor de eerste keer in de geschiedenis van het internationale communisme zijn communistische natiën onderling tegen elkaar ten strijde getrokken.

„DE RODE BROEDERSCHAP IN OORLOG”, zo werd de situatie in de kop van een redactioneel hoofdartikel in de New York Times geschetst. Het nieuwsblad merkte op:

„Deze week zingen zij aan alle kanten van het Aziatische strijdtoneel ’De Internationale’, terwijl zij, met de lichamen van hun zonen, de hoop van de communistische vaders begraven.

Er is eens een tijd geweest dat communisten . . . zich broeders van elkaar voelden, die niet in staat waren oorlog tegen elkaar te voeren . . . de Rode broederschap geloofde dat de enige internationale oorlogen die nog konden plaatsvinden — en die in feite ’onvermijdelijk’ waren — de oorlogen waren die voortsproten uit de tegenstrijdigheden die inherent waren aan het kapitalisme.”

Toch zijn de tegenstellingen tussen de communistische natiën de afgelopen twintig jaar toegenomen. Uiteindelijk kwamen deze tegenstellingen begin 1979 tot uitbarsting in een openlijke oorlogvoering, toen het communistische Vietnam een inval deed in het communistische Cambodja. Vervolgens deed China, dat Cambodja steunde, een inval in Vietnam, welk land door de Sovjet-Unie werd gesteund, met het gevolg dat de spanningen tussen China en de Sovjet-Unie toenamen. De oorlog bracht over de gehele wereld een schok teweeg. De Times wees op de betekenis ervan:

„Het conflict dat zich dit weekeinde van Cambodja naar de grens van China en Vietnam verbreidde en dat tot vijandelijkheden tussen China en de Sovjet-Unie leidde, verschaft het definitieve bewijs dat geen enkele ideologie mensen immuun maakt voor volken- en rassenstrijd, of voor agressie en chauvinisme. Terwijl een machteloze VN toekijkt, riskeren heethoofdige regeringen, zonder dat er duidelijke economische belangen op het spel staan, zelfs een grotere oorlog. Het kwaadaardige nationalisme heeft in de menselijke familie weer eens getriomfeerd.”

Aldus blijkt het communisme, net als iedere andere politieke ideologie daarvóór, niet in staat te zijn ware vrede en eenheid voor de gehele mensheid tot stand te brengen. Zoals de Times concludeerde: „Natiën leven zoals natiën altijd hebben geleefd: naar de wet van misdadigers.”

Bent u ontmoedigd door de vele deprimerende gebeurtenissen die tijdens uw leven in de wereldse aangelegenheden hebben plaatsgevonden? Dit is met veel mensen het geval. Toch geven deze gebeurtenissen, wanneer ze in het licht van bijbelse profetieën worden bezien, juist aanleiding tot grote aanmoediging en hoop voor de toekomst.

Hoe is dit mogelijk? Omdat al deze gebeurtenissen deel uitmaken van het grote „teken” der tijden dat Jezus ons in de vorm van een profetie heeft gegeven. Dat „teken” kenmerkt onze tijd als uniek in de menselijke geschiedenis, aangezien dit het laatste tijdperk is waarin men zulke bedroevende omstandigheden zal meemaken. — Matth. 24:3.

Jezus zei dat dit tijdperk met een reeks ongekende wereldgebeurtenissen zou beginnen. Hij verklaarde: „Natie zal tegen natie opstaan en koninkrijk tegen koninkrijk.” Hij zei ook dat er onder andere „grote aardbevingen” zouden zijn, „en in de ene plaats na de andere pestilentiën en voedseltekorten”. — Matth. 24:7; Luk. 21:10, 11.

Die combinatie van gebeurtenissen, zonder weerga in de geschiedenis, begon met de eerste wereldomvattende oorlog van de mensheid, de Eerste Wereldoorlog. Deze oorlog kostte ongeveer 9.000.000 strijdende mannen en 5.000.000 burgers het leven. Het bloedbad was zo enorm groot, dat een Duitse soldaat vol afschuw schreef: „Deze generatie heeft geen toekomst, en verdient er ook geen.” Hij was dichter bij de waarheid dan hij wellicht heeft gedacht.

De oorlog ging gepaard met, of werd weldra gevolgd door, andere kenmerkende gebeurtenissen die een vervulling van profetieën vormden. Een dodelijke pestilentie, de Spaanse griep, kostte meer dan 20.000.000 mensen het leven. Verwoestende aardbevingen trof en gebieden zoals Italië, China en Japan en doodden honderdduizenden mensen. De gebeurtenissen rond de Eerste Wereldoorlog waren werkelijk „een begin van weeën der benauwdheid”, zoals Jezus had voorzegd. — Matth. 24:8.

De geest van geweld en anarchie die regeringen in onze tijd in hun gedragingen jegens elkaar aan de dag leggen, heeft de grote meerderheid van de mensheid aangestoken. Als gevolg daarvan is er een epidemie van misdaad, geweld en andere vormen van asociaal gedrag ontstaan, hetgeen een redacteur van de New York Post ertoe bracht te zeggen:

„Het leven is inderdaad zo traumatisch, zo met afgrijzen doortrokken, dat men ijzersterke zenuwen moet hebben om het dagelijkse nieuws te lezen. Op de tv wordt de ellende in levendige kleuren voorgeschoteld.

Waar, zo vraagt men zich af, is het einde ervan — van het doden, het verminken, de gewonde hoofden, de mishandelde kinderen, de achteloze moordenaars die iemand om twee dollar en een goedkoop polshorloge doden? . . .

Geweld is in de jaren ’70 terecht ’het kankergezwel van onze ziel’ genoemd. . . . Geen enkele volwassene kan zich herinneren ooit zo’n tijd meegemaakt te hebben.”

Ja, wij leven onmiskenbaar in de ongeëvenaarde, kritieke periode waarover Jezus sprak toen hij de „radeloze angst der natiën, die . . . geen uitweg weten”, voorzei. Betekent dit echter dat er geen uitweg is?

Neen, want toen Jezus zijn profetie uitsprak over de „radeloze angst der natiën, die . . . geen uitweg weten”, waren dit de woorden die er onmiddellijk op volgden: „Als nu deze dingen beginnen te geschieden, richt u dan rechtop en heft uw hoofd omhoog, omdat uw bevrijding nabijkomt” (Luk. 21:28). Maar waarom moeten wij „ons hoofd omhoog heffen” als teken dat wij aangemoedigd en hoopvol zijn, wanneer wij door zoveel narigheid worden omringd?