Kunt u zich dit herinneren?

Hebt u de laatste uitgaven van De Wachttoren zorgvuldig gelezen? Zo ja, dan zult u zich ongetwijfeld de volgende punten herinneren:

● Welk historische bewijs toont aan dat Jezus Christus werkelijk uit de doden werd opgewekt?

Meer dan 500 christelijke discipelen hebben de uit de doden opgewekte Zoon van God gezien (1 Kor. 15:6). Degenen die er ten volle van overtuigd waren dat Jezus Christus uit de doden was opgewekt, maakten deze waarheid onbevreesd bekend, ook al zou dit hun dood kunnen betekenen. Zij hadden nooit van zo’n geloof blijk kunnen geven op grond van alleen maar een visioen of hun verbeelding. Alle eventuele pogingen tot bedrog zouden toentertijd ontmaskerd zijn, aangezien de vijanden van de christenen eropuit waren hen in een verkeerd daglicht te stellen en een eind te maken aan hun activiteit. — 15/7 blz. 21, 22.a

● Welk bewijs is er dat de goddelijke naam (JHWH), die gewoonlijk als Jehovah wordt weergegeven, in de christelijke Griekse Geschriften voorkwam?

Het belangrijkste bewijsmateriaal is afkomstig van handschriftfragmenten van de Griekse Septuagintavertaling, de eerste Griekse vertaling van de Hebreeuwse Geschriften. In de volledigste handschriften van deze vertaling, die uit de vierde eeuw G.T. dateren, is de goddelijke naam door de Griekse woorden voor „God” en „Heer” vervangen. In oudere fragmenten komt de goddelijke naam, in Hebreeuwse letters, echter wel voor. Aangezien de goddelijke naam is aangetroffen in exemplaren van de Septuaginta die in de eerste eeuw beschikbaar waren, kan de logische gevolgtrekking worden gemaakt dat de christelijke bijbelschrijvers de naam gebruikt moeten hebben wanneer zij passages in de Hebreeuwse Geschriften waarin de naam voorkwam, aanhaalden. Toen de goddelijke naam uiteindelijk uit exemplaren van de Septuaginta verdween, werd hij klaarblijkelijk ook uit de christelijke Griekse Geschriften verwijderd. — 1/8 blz. 7-11.

● Waarom komen sommige verzen die in oudere bijbelvertalingen staan, niet in moderne vertalingen voor?

In de 19de en 20ste eeuw zijn veel oude bijbelhandschriften gevonden. Geleerden hebben hierdoor een zorgvuldige studie kunnen maken ten einde te proberen de oorspronkelijke lezing van de tekst van de bijbel vast te stellen. Zulke wetenschappelijke studies brachten aan het licht dat bepaalde woorden en zinsdelen niet in de oudste beschikbare handschriften voorkwamen, waardoor te kennen werd gegeven dat afschrijvers ze later hadden toegevoegd. Toen er derhalve standaardteksten werden vervaardig waarin recente vondsten waren verwerkt, werden deze woorden en zinsdelen uit de eigenlijke tekst verwijderd. Aangezien veel moderne bijbelvertalingen op deze nauwkeuriger en herziene teksten zijn gebaseerd, bevatten ze geen verzen waarvan bekend is dat ze toevoegingen van afschrijvers zijn. — 15/8 blz. 12-15.

● Wat deed Barnabas toen hij de christenen te Antiochië aanmoedigde „voort te gaan in de Heer en dit tot het voornemen van hun hart te maken”? — Hand. 11:23.

Hij moedigde medegelovigen ertoe aan met hun hart, met al hun genegenheid, aan de Heer Jezus Christus gehecht te blijven. Dit moest het gehele doel in hun leven zijn. — 15/9 blz. 6.

● Wanneer en hoe ontvingen de discipelen van Jezus Christus, als een vervulling van Jesaja 61:3, voor het eerst een „hoofdtooisel”, „de olie van uitbundige vreugde” en „de mantel van lof”?

Dit gebeurde op de pinksterdag in het jaar 33 G.T. Hun hoofd werd toen met goddelijke goedkeuring gekroond. Het was alsof er verzachtende olie op hun hoofd was uitgegoten, die hen zodanig verkwikte dat dit hen met uitbundige vreugde vervulde. Zij bezaten niet langer een neerslachtige geest, maar de lofprijzingen voor Jehovah identificeerden hen alsof zij een „mantel van lof” droegen. — 1/10 blz. 20, 21.

● Waarom verkoos Jehovah God bij monde van de waarzegger Bileam te spreken?

Jehovah had zich klaarblijkelijk voorgenomen te bewijzen dat geen enkel wapen tegen zijn volk succes zou hebben. De Moabieten en de Midianieten beseften dat zij er niet op hoefden te rekenen de Israëlieten door louter wapengeweld te overwinnen. Aangezien zij geloofden dat Bileam een doeltreffende vervloeking over Israël kon uitspreken, beschouwden zij deze waarzegger als hun krachtigste wapen. Maar toen Bileam, ondanks zijn verlangen het tegendeel te bewerkstelligen, was gedwongen de Israëlieten te zegenen, werd het duidelijk dat de strijd tegen hen tot falen gedoemd was. — 1/11 blz. 12, 13.

● Wat is de bron van de gedachte dat de menselijke ziel onsterfelijk is?

Dit is niet de bijbel, waarin duidelijk wordt geleerd dat de ziel sterft (Ezech. 18:4, 20) De theologen van de christenheid hebben deze leer ontleend aan de denkwijze van de Griekse filosoof Plato, die haar op zijn beurt weer had overgenomen van mysterie-godsdiensten welke hun oorsprong hadden in het oude Babylon. — 15/11 blz. 23.

[Voetnoten]