Waarom kan liefde ’alle dingen verdragen’?
ZIJ waren gelukkig getrouwd en hun bedrijf floreerde. Maar bovenal waren zij volledig opgedragen christenen. In de loop van 25 jaar hadden zij heel wat vreugdevolle ervaringen met elkaar gedeeld. Toen, op zekere dag, kreeg de man een beroerte. Twintig jaar heeft hij daarna nog geleefd, terwijl hij steeds hulpelozer werd, totdat uiteindelijk de dood intrad en zijn toegewijde vrouw van haar last werd bevrijd. Wat stelde haar in staat liefdevol en zonder te klagen voor hem te zorgen, ook al betekende dit dat zij geen enkele nacht goed sliep? Het was haar liefde voor hem. „Hij was zo’n fijne, lieve man”, zal ze u zeggen wanneer u naar hem informeert. Ja, zij toonde aan hoe waar de geïnspireerde woorden zijn: „De liefde . . . verdraagt alle dingen.” — 1 Kor. 13:4, 7.
Er doen zich in het leven soms inderdaad dingen voor die moeilijk te dragen of te verdragen zijn. Dagelijks lezen wij over personen of zien wij mensen die tot de conclusie zijn gekomen dat hun lot te zwaar is om te dragen. Omdat zij zich te zwaar belast voelen, geven jongelui hun schoolstudie op, zeggen mensen hun betrekking op, gaan gehuwde mensen uit elkaar en gaan sommige mensen zelfs zover dat zij zelfmoord plegen. Waarom konden zij hun lot niet langer dragen? Op grond van de geïnspireerde woorden kunnen wij terecht de conclusie trekken dat dit aan een gebrek aan liefde was te wijten. Indien er liefde was geweest, zou ze ’alle dingen hebben verdragen’. Of, zoals andere vertalingen die woorden van de apostel Paulus vertolken: „De liefde . . . is altijd bereid verontschuldigingen te maken.” „De liefde kent geen grens aan haar volharding.” „De liefde geeft de moed nooit op.” „Er is niets waaraan liefde niet het hoofd kan bieden.” „De liefde kan elke soort van behandeling verduren.”
Wat voor soort van liefde kan „elke soort van behandeling” verduren? Kan elke soort van liefde dat, zolang het maar „liefde” is? Kan het worden gezegd van de liefde die men zou kunnen omschrijven als een vorm van speciale genegenheid voor elkaar? Soms wel, want de bijbel vertelt ons dat de patriarch Jakob vele jaren voor Rachel, het voorwerp van zijn genegenheid, dienst heeft verricht, terwijl deze periode voor hem slechts enkele jaren leek. Bovendien hield het werk dat hij moest doen — schapen hoeden — allerlei ontberingen voor hem in. — Gen. 29:18-20; 31:36-42.
Ook zal de krachtige liefde die onder de leden van een gezin bestaat, hen in staat stellen een hardvochtige behandeling te verduren. De Grieken noemden deze soort van liefde storgè. Juda was bijvoorbeeld bereid voorgoed een slaaf van Egypte’s voedselbestuurder te worden om zijn vader het verdriet te besparen dat hij zijn innig geliefde zoon Benjamin verloor (Gen. 44:18-34). Liefde tussen vrienden die veel met elkaar gemeen hebben — een soort van liefde die onder de Grieken als philia bekendstond — stelt mensen ook in staat onaangename dingen te verdragen. Was dit niet de soort van liefde die Jonathan en David voor elkaar hadden? Zeer beslist. Wegens zijn liefde voor David was Jonathan bereid zelfs zijn leven op het spel te zetten. — 1 Sam. 18:1; 20:32-34.
Maar vooral op beginselen gebaseerde liefde, door de schrijvers van de christelijke Griekse Geschriften agapè genoemd, stelt iemand in staat alle dingen te verdragen. Deze liefde heeft de grootse Schepper, Jehovah God, in staat gesteld zo geduldig en lankmoedig met zijn onvolmaakte, eigenzinnige menselijke kinderen te zijn (2 Petr. 3:9, 15). Ze heeft ook Jezus in staat gesteld niet alleen alle dingen te verdragen die hij van de zijde van zijn vijanden moest verduren, maar ook de tekortkomingen van zijn discipelen te verdragen. Ten slotte heeft Jezus als een uitdrukking van zijn liefde zijn leven voor anderen gegeven. — Joh. 15:13.
De apostel Paulus was een in het oog springend voorbeeld van een onvolmaakt mens die ’de moed nooit opgaf’ en die ’elke soort van behandeling kon verduren’. Zijn liefde voor zijn medechristenen kon vergeleken worden met die van een zogende moeder die haar kinderen koestert, en met die van een vader die zich om zijn zonen bekommert (1 Thess. 2:7, 11). En kijk eens naar alles wat hij heeft verdragen! Er kan beslist gezegd worden dat zijn liefde ’geen grens aan haar volharding kende’. Hij werd herhaaldelijk geslagen, verkeerde in allerlei gevaren, leefde zonder voedsel, ondervond slapeloze nachten en leed vaak nog vele andere dingen — allemaal uit liefde voor zijn God Jehovah en zijn medemensen. — 2 Kor. 11:23-33.
Waarom kan agapè-liefde onder alle mogelijke behandelingen standhouden? Eén reden is dat ze zich onzelfzuchtig bekommert om het welzijn van anderen. Dit wordt goed geïllustreerd door de liefde die een zogende moeder voor haar kind heeft. Hoe lastig kan een klein kind niet zijn!
En tonen christelijke opzieners in deze tijd geen liefde door de tekortkomingen van anderen te verdragen? Liefde stelt deze opzieners in staat zelfs degenen die niet gunstig gezind zijn, met zachtaardigheid te onderrichten. — 2 Tim. 2:24, 25.
Liefde helpt ons ook ’nooit de moed op te geven’. Omdat liefde empathie bezit, stelt ze ons in staat onszelf in de plaats van anderen te stellen. Liefde schenkt ons begrip, zodat wij ’altijd bereid zijn verontschuldigingen te maken’ en de tekortkomingen van anderen door de vingers te zien. Liefde stelt ons in staat de hebbelijkheden van anderen te verdragen — zoals een krakende stem, bepaalde gebaren of alleen maar spraakzaamheid. Ja, wij zullen zelfs een menigte van zulke eigenaardigheden liefdevol bedekken. — 1 Petr. 4:8.
Dat ’er niets is waaraan liefde niet het hoofd kan bieden’, komt ook door het feit dat liefde niet trots is. „Ze snoeft niet” (1 Kor. 13:4). Trots maakt iemand kritisch ten opzichte van anderen en maakt dat men er het land aan heeft dat men de zwakheden en tekortkomingen van anderen moet verdragen. Iemand die nederig is, zal echter niet overgevoelig zijn en zich niet al te zeer bezighouden met zijn eigen welzijn en belangen. Hij zal juist gaarne bereid zijn anderen te dienen en zal liefdevol rekening willen houden met mensen die een zwak geweten hebben. — Rom. 15:1, 2.
In deze tijd zijn veel opgedragen christenen als zendelingen naar andere landen gegaan, terwijl anderen dienst zijn gaan verrichten waar de behoefte aan bekendmakers van het „goede nieuws” groot is. Deze personen hebben genoegen genomen met eenvoudiger levensomstandigheden, met een lager inkomen, met onverschilligheid en tegenstand — allemaal wegens de liefde die zij voor hun naasten hebben. Ook zij geven er blijk van dat liefde ’alle dingen verdraagt’. Hoe staat het met u?
Bezit u die soort van liefde? Werkt u er hard aan die liefde ten toon te spreiden?