Een vreugdevolle volharder in goed werk

OP 24 april 1977 voltooide een ’vreugdevolle volharder in goed werk’, Charles J. Fekel, op tachtigjarige leeftijd zijn aardse loopbaan. Hij werd op 7 maart 1897 in Bohemen, een deel van Oostenrijk-Hongarije, geboren. Met andere leden van zijn familie emigreerde hij in 1905 naar de Verenigde Staten. Hij werd zowel in de rooms-katholieke als de lutherse leer onderwezen. Toen hij echter Charles Taze Russell over het onderwerp „Naar de hel en terug” hoorde spreken, wist hij dat hij de waarheid van de bijbel had gevonden. In 1916 werd hij gedoopt en het daaropvolgende jaar nam hij het colporteurswerk (pionierswerk) ter hand, waaraan een eind kwam toen hij als gevolg van de oorlogshysterie werd gearresteerd. Na de oorlog was hij net weer met het volle-tijd getuigeniswerk begonnen toen hij op 14 februari 1921 de uitnodiging ontving op het Bethelhuis in Brooklyn, in de drukkerij van het hoofdbureau van het Wachttorengenootschap, dienst te verrichten.

Ruim 50 jaar lang was hij opziener van de layoutafdeling in de drukkerij, en hij stond bekend om zijn vriendelijke, gelijkmatige humeur. In november 1974 werd hij een lid van het Besturende lichaam van Jehovah’s Getuigen. Hij maakte ook deel uit van het Personeelcomité en is tot slechts enkele dagen vóór zijn dood actief werkzaam gebleven. Op 2 mei 1977 werd er een begrafenisdienst voor hem gehouden. Wij hebben het vaste vertrouwen dat ook op hem, als een getrouw lid van het gezalfde „overblijfsel”, de woorden ’gezaaid in oneer en zwakte, maar opgewekt in heerlijkheid en kracht’ van toepassing zijn, en dat ’de dingen die hij gedaan heeft, tegelijk met hem zijn gegaan’. — 1 Kor. 15:43; Openb. 14:13.