Is polygamie voor christenen?

● Onder de kop „Polygamie is Afrikaanse levenswijze” publiceerde de Sunday Times van Lagos, Nigeria, een artikel van de hand van priester N. S. S. Iwe. In een pleidooi voor een progressieve kerk, zei hij dat „de kerk er als gedragslijn en in de praktijk naar moet streven nooit oude wijn in nieuwe flessen te schenken”. Dit is precies het tegenovergestelde van de veel logischer uitspraak van Jezus om geen ’nieuwe wijn in oude flessen’, of eigenlijk ’wijnzakken’, te doen [Vroeger gebruikte men geen flessen, maar deed men de wijn in wijnzakken van huid; naarmate deze ouder werden, werden ze echter droog en hard, waardoor ze niet met de nieuwe wijn konden uitzetten] (Matth. 9:17). Hoewel de priester deze verdraaiing niet verklaarde, gaf hij te kennen dat hij van mening was dat de kerk haar leerstellingen aan de plaatselijke cultuur dient aan te passen. Aangaande polygamie in Afrika zei hij: „Polygamie kan, als betekenisvol aspect van onze cultuur, niet zonder meer veroordeeld worden. Het begrip . . . polygamie verdient een grondige studie en zorgvuldig onderzoek van de zijde van het christendom, want het is een van de eerlijkste begrippen en instellingen van onze cultuur.”

Negentienhonderd jaar geleden zei Christus Jezus dat het oorspronkelijk Gods bedoeling was dat een man en zijn vrouw, en alleen die twee, „één vlees” zouden zijn, waar niemand terecht tussen kon komen (Matth. 19:4-6). Paulus, een apostel van Christus, zei dat mannen die in de christelijke gemeente een verantwoordelijke positie bekleedden, elk de „man van één vrouw” dienden te zijn, als voorbeeld voor de gehele kudde (1 Tim. 3:1, 2, 12). Niettemin laten niet alleen katholieke, maar ook veel protestantse kerken polygamie in hun Afrikaanse gemeenten toe. Klaarblijkelijk bezien zij de bijbelse leer als „oude wijn” die voor hun „nieuwe flessen” ongeschikt is.