De prediking van het Koninkrijk bereikt alle soorten van mensen in Nigeria

IN OVEREENSTEMMING met de bekendmaking die de bijbel in Maleachi 3:16, 18 doet, ’denken’ Jehovah’s getuigen in Nigeria verenigd ’aan de naam van Jehovah en spreken zij, elkeen met zijn metgezel’, over Hem en Zijn voornemen. Jehovah heeft aandacht geschonken aan hun activiteiten, evenals hij dit in verband met zijn volk elders heeft gedaan, en zegent hun christelijke aanbidding. De mensen zien het onderscheid tussen deze aanbidders en degenen die de weg der waarheid niet volgen. Velen worden ertoe gebracht hun vroegere levenswijze de rug toe te keren en zich bij Jehovah’s getuigen aan te sluiten in de zuivere aanbidding, en wel in zulk een mate dat het aantal getuigen van Jehovah in Nigeria dat het goede nieuws van Gods koninkrijk actief predikt, van 1966 tot 1975 met 68.426 is toegenomen, waardoor een groots totaal van 112.164 personen werd bereikt. Dit vertegenwoordigt een toename van 156 percent in tien jaar tijds!

Met een bevolking van ruim 79 miljoen en een gebied van 923.768 vierkante kilometer, verschaft Nigeria een uitgestrekt gebied voor de bekendmaking van het goede nieuws van Gods koninkrijk. De 112.164 Getuigen die met dit werk bezig zijn, hebben geleerd plooibaar te zijn ten einde mensen te bereiken die tot de meer dan 235 etnische groeperingen behoren die ruim 250 talen en dialecten spreken en die een verscheidenheid van religies beoefenen.

Hoewel ongeveer 47 percent van de bevolking is aangesloten bij een van de talloze sekten die christelijk belijden te zijn, zijn zij krachtig beïnvloed door de 35 percent die moslim zijn en de 18 percent die verscheidene vormen van animisme en fetisjisme beoefenen. De vooraanstaande leden van de kerken der christenheid tonen nog steeds veel belangstelling voor traditionele eretitels, waarvoor het naleven van afgodische praktijken nodig is. Polygamie wordt door de meeste kerklidmaten algemeen erkend en gebruiken in verband met bruiloften, begrafenissen en dergelijke die op niet-christelijke bijgelovigheden zijn gebaseerd, worden in de kerken getolereerd. Terzelfder tijd zijn deze religies door stam- en familiegeschillen verdeeld.

Vanuit deze achtergrond bezien, steken Jehovah’s getuigen af als personen die anders zijn, en wanneer aan rechtgeaarde personen wordt getoond wat de bijbel over ware aanbidding zegt, zien zij gemakkelijk het verschil tussen degenen die wel en degenen die niet door middel van christelijke liefde verenigd zijn (Joh. 13:35). Nadat in januari 1973 in Abakaliki, in de Oost-Centraalstaat, een districtsvergadering van Jehovah’s getuigen was gehouden, schreef een journalist: „Het strekt hun tot eer dat ruim 5000 mensen — mannen, vrouwen en kinderen — vier dagen achtereen samen konden zijn om te bidden, te zingen, te eten en te slapen zonder dat er werd gestolen of gevochten. En toch was er geen politieagent om de orde te handhaven.”

Jehovah’s getuigen hebben in hun vastberadenheid om overeenkomstig de vereisten van het ware christendom te leven, vele moeilijkheden moeten overwinnen. In enkele streken zijn zij geslagen omdat zij weigerden aan fetisjverering of andere traditionele vieringen deel te nemen. Soms wordt een heel dorp op de hoogte gesteld van een toekomstige fetisjviering. Allen in de gemeenschap nemen eraan deel, ongeacht met welke religie zij verbonden zijn. Er werd ook van Jehovah’s getuigen verwacht dat zij aan de viering deelnamen, maar aangezien zij dit nu al vele jaren achtereen consequent geweigerd hebben, worden zij hier thans in veel dorpen automatisch van vrijgesteld.

Duizenden mensen die de vereisten van de ware religie leren kennen, vernietigen vrijwillig de voorwerpen van hun afgodische aanbidding en breken met alle gewoonten die met valse religie te maken hebben. Een oudere vrouw die haar afgoden en amuletten had vernietigd die naar schatting een waarde van ruim N80 (ƒ 285,–) hadden, zei: „Mijn kinderen en ik leden vaak honger om maar offers aan de demonen te kunnen brengen.” Toen zij de afgoden vernietigde, zei een van de toeschouwers: „Ik zie beslist een bewijs van waarheid in jullie aanbidding als Getuigen. Geen van de kerken in dit dorp heeft ooit zulk een ijver voor zuivere aanbidding getoond als jullie ten toon spreiden door de voorwerpen van valse aanbidding te verbranden. De kerkelijke leiders onderwijzen ons op de wijze die wij prettig vinden, niet op de wijze die volgens de bijbel goed is.”

De prediking van het Koninkrijk in Nigeria werpt inderdaad rijke vruchten af en leidt alle soorten van mensen tot de ware aanbidding!