Wie kan er helpen?
ALS het goede nieuws dat in de bijbel is vervat werkelijk iemands hart heeft geraakt, wil hij anderen helpen de schitterende hoop te hebben in een op aarde hersteld paradijs te leven. Hij behoeft niet alles te weten wat er in de bijbel staat om anderen te helpen. Hij behoeft ook niet ideaal geschikt te zijn als onderwijzer. Als men werkelijk wil helpen, kunnen alle mogelijke beperkingen en problemen overwonnen worden.
Dit wordt geïllustreerd door de ervaring van een Spaans-sprekende vrouw die verbonden is met een gemeente van Jehovah’s getuigen in de stad New York. Let u eens op wie er bereid en in staat waren haar te helpen:
„Ik was lid van de Christian Spiritist Church. Mijn man is de ’dominee’ van deze kerk. Menigmaal kwamen er getuigen van Jehovah bij mij aan de deur om met mij over de bijbel te spreken. Vaak weigerde ik vierkant met hen te spreken, of ik deed de deur niet eens open.
Op een dag kwam er een bejaarde man aan mijn deur om mij aan de hand van de bijbel getuigenis te geven. Hij had kennelijk geen schoolopleiding gehad en kon nauwelijks lezen. Toen ik hem met zijn bijbel zag worstelen, werd ik getroffen door zijn oprechtheid en nodigde hem binnen. Hij legde uit dat hij nog maar pas leerde lezen; hij was in contact gekomen met Jehovah’s getuigen en zij leerden hem lezen en schrijven. Nederig verontschuldigde hij zich dat hij niet beter kon lezen. Hij verklaarde echter dat hij wist hoe dringend noodzakelijk het was de boodschap te prediken die Jehovah’s getuigen wereldomvattend bekendmaakten en dus besloot hij zo goed als hij kon te prediken. Aangezien hij zo moeilijk kon lezen, hielp ik hem de teksten op te zoeken en las ze dan hardop voor, waarna hij er zo goed mogelijk commentaar op gaf.
Hij nodigde mij uit de bijbel met hem te bestuderen. Geroerd door de oprechtheid die hij in zijn prediking aan de dag legde, stemde ik toe. Na twee bezoeken was het evenwel duidelijk dat hij nog niet goed genoeg had leren lezen om een geregelde studie van de bijbel met mij te kunnen houden. Hij sprak af dat zijn vrouw de studie zou overnemen.
Bij haar eerste bezoek was het duidelijk dat er opnieuw een probleem bestond. Zij was op leeftijd en kon haast niet horen. De studie vorderde langzaam en ik leerde enkele punten betreffende Gods koninkrijk. Er was echter een grote barrière, aangezien zij bijna doof was. Ten slotte werd het zo geregeld dat er een andere Getuige bij mij zou komen om met mij te studeren.
Het duurde niet lang of ik zag in dat spiritisme nutteloos en onschriftuurlijk was. Ik kwam tot de slotsom dat ik, ten einde God welgevallig te zijn, de kerk die ik had bezocht, moest verlaten. Mijn man protesteerde, maar ik vroeg hem rustig hoe het kwam dat hij als ’dominee’ nooit in staat was geweest mij een vast fundament in de waarheid te geven. Een oude man die nog maar net leerde lezen, en zijn bejaarde vrouw, die bijna doof was, hadden mij echter kunnen vertellen wat hij mij tot dusverre had onthouden.
Nu heb ik mijn leven aan God opgedragen en help anderen de weg der waarheid uit zijn geïnspireerde Woord te leren kennen.”
Als u de bijbel met Jehovah’s getuigen hebt bestudeerd of door middel van hun publikaties Gods voornemen leert kennen, voelt u dan de drang anderen te helpen datgene te leren kennen wat u te weten bent gekomen? Gevorderde leeftijd, niet vloeiend kunnen lezen, doofheid, jeugd, gezinsverantwoordelijkheden — geen van deze dingen zijn onoverkomelijke hinderpalen. Zult u de vraag „Wie kan er helpen?” met een vastberaden „ik” beantwoorden?