Zij verlangden vurig naar bijbelkennis

VELEN zouden thans graag een beter begrip van de bijbel willen verkrijgen. Maar al te vaak heeft hun kerk hen teleurgesteld in het verschaffen van de nodige hulp. Tot de teleurgestelden behoren oprechte katholieken. Beschouwt u de uitspraken maar eens van twee van hen die tot deze groep hebben behoord maar nu de bijbelkennis hebben gevonden waarnaar zij zochten.

Uit Chicago, in de Amerikaanse staat Illinois, komt de volgende ervaring:

„Ik was een zeer vrome katholiek en lid van twee heel actieve verenigingen. Op Puerto Rico behoorde ik tot het ’Marialegioen’. Wij liepen in lange processies door de straten, terwijl wij beelden van Maria en andere heiligen droegen. Wij plachten ook de huizen van kerkleden te bezoeken om hen aan te moedigen naar de kerk te komen en de rozenkrans met hen te bidden als zij ons dit toestonden.

In de Verenigde Staten werd ik lid van de ’Holy Name Society’. Als zodanig werden de speeltafels aan mijn hoede toevertrouwd. Op onze verschillende bijeenkomsten haalde ik dan het geld van de tafels op en hielp de priesters met het verloten van de giften, gewoonlijk grote geldbedragen.

Al die tijd werd ik nooit aangemoedigd de bijbel te lezen. Ik kan mij trouwens niet eens herinneren er ooit een in de handen van de leden van een van deze verenigingen te hebben gezien.

Toen kocht mijn broer verscheidene jaren geleden een katholieke bijbel voor mij. Toen ik deze las, kwam er ernstige twijfel in mij op aan datgene wat mij als katholiek was geleerd. Ik vroeg mij af waarom katholieken steeds weer dezelfde gebeden gebruikten en de priester ’Vader’ noemden, terwijl de bijbel dit veroordeelde [Matth. 6:7, 8; 23:9]. Toen ik Openbaring probeerde te lezen, werd ik werkelijk nieuwsgierig. Ik vroeg veel mensen van verschillende religies wat het betekende, maar kreeg geen antwoord.

Omstreeks deze tijd kwamen er enige getuigen van Jehovah bij mij aan de deur die ’De Wachttoren’ en ’Ontwaakt!’ bij mij achterlieten. Eerst legde ik deze tijdschriften opzij. Maar op een dag nam ik er een op en begon erin te lezen. Hier was eindelijk iets dat begrijpelijk was en het ging over de bijbel. Toen de Getuigen weer kwamen, vroeg ik hun binnen te komen en mijn vragen te beantwoorden.”

Wat was het resultaat? Deze man begon de bijbel te bestuderen en werd ten slotte een gedoopte getuige van Jehovah. Hij voegt eraan toe: „Nu bezoek ik de mensen thuis om hun iets te geven — Gods Woord — en ik behoef niet om geld te vragen!”

Een vrouw die in de Amerikaanse staat Minnesota woont vertelt:

„Toen ik vijftien jaar was, werd ik toegelaten tot de Academy of the Sisters of Christian Charity in Wilmette, in de Amerikaanse staat Illinois. Dit was niet alleen een school waar een katholiek meisje een middelbare schoolopleiding kon ontvangen maar ook een noviciaatshuis, waar nonnen worden opgeleid en hun gelofte afleggen.

In mijn laatste jaar als novice begon ik in te zien hoe onnatuurlijk dit leven eigenlijk was. De nonnen schuwden bijvoorbeeld speciale vriendschap. Als iemand te vaak met één persoon werd gezien, werd zij bij de novicenmeesteres geroepen en gewaarschuwd. Ik werd verscheidene malen gewaarschuwd. Op een keer dreigde de meesteres een van mijn vriendinnen dat zij haar laatste gelofte niet kon afleggen als zij onze vriendschap voortzette. Bij een andere gelegenheid werd tegen een non die haar gelofte reeds had afgelegd, gezegd dat zij niet meer in de gangen van het klooster met mij mocht spreken, naar mij mocht kijken of zelfs maar tegen mij mocht glimlachen. Nu wisten mijn vriendinnen en ik dat wij gezonde vriendschappen hadden, maar ik begreep dat de al te beschermende nonnen op deze wijze probeerden het probleem van homoseksualiteit tegen te gaan. Het vreemde ervan was dat zij de meisjes die alleen maar eerlijk vriendschap wilden, ontmoedigden en degenen die bij perversiteiten waren betrokken, nooit betrapten!

Vijf maanden voordat ik mijn gelofte moest afleggen, vroeg ik weg te mogen gaan. Ik klampte mij vast aan de hoop dat God werkelijk met mij was in deze beslissing.

Later nam ik een betrekking aan als stewardess bij een luchtvaartmaatschappij, maar hier kwam prompt een einde aan toen ik de man ontmoette met wie ik trouwde. Ondanks mijn ervaring in het klooster bleef ik een zeer trouwe katholiek. Ja, ik stond erop dat mijn aanstaande man katholiek werd voordat wij trouwden. Kort daarna begonnen mijn ogen echter langzaam open te gaan voor de dwaalbegrippen van de katholieke religie. Toen kwamen op zekere dag Jehovah’s getuigen bij mij aan de deur. Ik was zo hongerig naar wat gedegen bijbelkennis dat ik onmiddellijk hun aanbod aannam om de bijbel met mij te bestuderen.”

Deze vrouw is nu een gedoopte getuige van Jehovah en zij is blij gezonde, heilzame vriendschap te hebben gevonden onder mensen die elkaar vanuit hun hart „broeder” en „zuster” noemen.

Als u in een soortgelijke positie verkeert als deze vroegere katholieken, waarom zou u Jehovah’s getuigen dan niet vragen de bijbel met u te bestuderen? Zij zullen dit graag en kosteloos doen op een tijd dat het u schikt.