Een zinvol leven vinden

VEEL mensen zoeken naar de werkelijke zin van het leven. Zij verkeren in verwarring en zijn gedesillusioneerd door de haat en corruptie die thans zo veelvuldig voorkomen. In hun speurtocht naar iets beters, zijn zeer veel mensen betrokken geraakt bij occulte praktijken en het gebruik van drugs, waarna zij alleen maar meer frustraties en teleurstellingen ondervonden. Gelukkig hebben sommigen van deze mensen uiteindelijk de weg gevonden waardoor het leven werkelijk zinvol kan zijn.

Een jonge Duitse vrouw, die na een tijdlang bij de Duitse ambassade in Tunis gewerkt te hebben naar Californië verhuisde om daar te studeren, vertelt haar ervaring:

„Mijn universitaire studie liet mij onbevredigd achter. Daarom wendde ik mij tot een ander terrein. Ik ontmoette een meisje dat mij de kaart legde en mij vertelde dat ik een man zou ontmoeten met wie ik een verhouding op een ’hoger niveau’ zou beginnen.

Welnu, ik ontmoette tijdens het liften een man, en ik had het gevoel dat hij degene was over wie in de kaarten was gesproken. Wij begonnen in een vrij huwelijk samen te leven. Samen begonnen wij de occulte wetenschappen te bestuderen — astrologie, magie en waarzeggerij. Ruim een jaar heb ik mij zeer intensief in deze dingen verdiept, terwijl ik naar de antwoorden zocht voor de wetten van het universum. Ik experimenteerde hevig met zogenaamde geestverruimende drugs. Ik rookte bijna elke dag ’kif’ en nam vaak LSD.

Gedurende deze gehele periode zocht ik naar een verklaring voor het mysterie van het leven en de wetten van het universum. De gebruikte drugs schenen mij elke keer meer inzicht te verschaffen. Niettemin bestudeerde ik het boeddhisme en de meditatietheorie, want ik had mij ten doel gesteld door middel van meditatie, zonder het gebruik van drugs, verlichting te verkrijgen.

Ik had een kind bij de man met wie ik samenleefde, maar onze verhouding was gespannen. Ik was van mening dat iemand een toverformule over hem had uitgesproken en dat dit de reden was van de spanningen. Wij hadden verscheidene malen hevige ruzie en ik wilde hem verlaten, maar was niet flink genoeg om dit te doen.

Later kwamen er enkele getuigen van Jehovah aan de deur. Zij spraken met de vader van mijn kind en hij vroeg hen binnen te komen. Toen ik hoorde dat zij in politiek opzicht neutraal waren, was ik erg boos. Wij vertelden hun dat wij van plan waren te verhuizen en gaven een heel vage beschrijving van het nieuwe huis.” De Getuigen kwamen echter terug en werden afgescheept met de uitvlucht dat de vader van het kind niet thuis was en dat zij maar moesten terugkomen als hij er was.

Zij vertelt verder: „Zij kwamen op de afgesproken tijd terug, maar hij was er nog niet. Vlak voordat zij kwamen, had ik echter bij mijzelf overlegd dat aangezien ik alles had bestudeerd wat er te bestuderen viel en alles had geprobeerd wat op mijn weg was gekomen, ik op zijn minst moest openstaan voor wat zij te zeggen hadden.

Toen de dames op hem wachtten, sprak ik dan ook heel arrogant over het vervuilingsprobleem en over de reformvoeding waar ik zoveel baat bij had. Zij luisterden geduldig, en na een tijdje aan het woord geweest te zijn, besefte ik mijn arrogantie en dacht: ’Kom, nu zal ik hen eens laten praten’ — en o, dat deden zij ook! Ik had de bijbel nog nooit bestudeerd en was verbaasd over wat hierin over de wereldsituatie wordt gezegd. Ik zag verlangend uit naar hun volgende bezoek en wij bestudeerden het hoofdstuk in het Waarheid-boek over ’Een gelukkig gezinsleven opbouwen’. Ik had er moeite mee mijn tranen in te houden omdat hierin alles werd behandeld wat ik altijd graag had gewild maar niet onder woorden kon brengen.

Die avond sprak ik erover onze huwelijksverhouding wettelijk te laten bekrachtigen, maar ik bemerkte dat het hoofdstuk niet dezelfde uitwerking had op de vader van mijn kind. De volgende dag hadden wij weer hevige ruzie. Ik pakte derhalve enkele benodigdheden in en nam mijn intrek in een hotel.

Toen ik eenmaal een congres van Jehovah’s getuigen had bijgewoond en naar de Koninkrijkszaal en een boekstudie was geweest, besefte ik dat dit datgene was waar ik mijn gehele leven naar had gezocht. Ik wist dat dit de waarheid was en ik hoopte in mijn hart dat er geen addertje onder het gras zou schuilen en ik hetzij in financieel opzicht of anderszins bedrogen zou uitkomen. Ik verbrandde al mijn magische kaarten en boeken en alles wat met het demonisme te maken had.

Ik had eindelijk mensen gevonden die anderen liefhebben en die ik kon liefhebben, mensen die op onzelfzuchtige wijze hulp bieden wanneer dit nodig is en die beoefenen wat zij prediken. En het spreekt haast wel vanzelf dat het voor mij een nimmer eindigende vreugde is het ’goede nieuws van het koninkrijk’ te horen. Ik kan werkelijk zeggen dat ik vrede des geestes heb gevonden en een antwoord op al mijn vragen. Het is een voortdurende vreugde anderen te helpen het ’goede nieuws van het koninkrijk’ te leren kennen.”

Als datgene wat deze vrouw heeft gevonden u aanspreekt, waarom zou u dan niet van de gelegenheid gebruik maken de bijbel met Jehovah’s getuigen te bestuderen?