Beschouw belemmeringen als een uitdaging

ER IS een oud gezegde dat luidt: „Een slechte schrijver geeft zijn pen de schuld.” En er schuilt veel waarheid in dat gezegde. Wat zal een mens naar alle waarschijnlijkheid doen als hij in gebreke blijft datgene te volbrengen wat hijzelf had gedacht of wat anderen van hem hadden verwacht? Zal hij niet op belemmeringen wijzen die hebben gemaakt dat hij te kort schoot, zijn pen als het ware de schuld geven?

Belemmeringen kunnen weliswaar van invloed zijn geweest op het feit dat hij te kort schoot, maar was dat de enige factor, of had zijn geesteshouding er ook iets mee te maken? Gaf hij het te gemakkelijk op? Liet hij zich te vlug ontmoedigen? Deed hij niet al te veel moeite? Ontbrak het hem aan vindingrijkheid? Dat is heel goed mogelijk.

Hoe groot kunnen deze belemmeringen zijn en toch nog overwonnen worden? Dit zou als volgt geïllustreerd kunnen worden. In 1969 gaf het Newyorkse Metropolitan Operagezelschap een voorstelling die werd geopend met de uitvoering van „Aïda”. De uitvoering werd beschreven als „grandioos” en als „een staaltje van wat professionalisme betekent”. Maar wat was zo bijzonder opmerkelijk in dit geval? De dirigent. Twee dagen voor de uitvoering was hij op het ijs gevallen en had hij zijn rechterarm gebroken. Hij bood de uitdaging het hoofd door de hele opera met enkel zijn linkerarm te dirigeren, aangezien zijn rechterarm in het gips zat. Overwon hij de belemmering? Zeer beslist!

Het lijdt geen twijfel dat blindheid een ernstige belemmering vormt, maar toch zijn er blinden die zelfs deze handicap overwinnen. Men had verontschuldigingen kunnen aanvoeren voor de blindgeboren student in de rechten als hij was uitgevallen of zijn studie in het beginstadium had gestaakt. Maar daar wilde deze student niets van weten. Van de 970 studenten die afstudeerden, was hij de beste van zijn klas.

En wat valt er te zeggen van de boer in Noord-Carolina die zo slecht ziet dat hij nauwelijks de dag van de nacht kan onderscheiden? Hij oefent het boerenbedrijf uit na middernacht, omdat het dan rustig is. Hij heeft 100 ha land en zegt: „Geluid en mijn vingertoppen zijn mijn ogen. . . .Mijn enige probleem is dat mensen die mij helpen, het werk soms trachten over te nemen, terwijl ik weet dat ik het zelf beter kan.” Hij kan vijfenveertig runderen van de ene weide naar de andere drijven, ze voer geven en onderhuids inspuiten en hij kan zelfs stieren castreren. „Ik kan de runderen vlugger en gemakkelijker voorspannen omdat ze mij kennen”, merkte hij op.

Andere belemmeringen die mensen in de weg hebben gestaan, zijn gebrek aan een formele opleiding, armoede en rassenvooroordeel. Hoewel sommigen zich door deze belemmeringen hebben laten ontmoedigen, hebben anderen ze als uitdagingen beschouwd, die zij met succes het hoofd hebben geboden en hebben overwonnen.

Nu kan het zijn dat u nooit tegenover zulke belemmeringen, zulke uitdagingen, bent komen te staan, maar onder de huidige wereldtoestanden zult u ongetwijfeld met andere moeilijkheden worden geconfronteerd. Zo kunt u bijvoorbeeld uw best willen doen maar hierin belemmerd worden door misverstand of het botsen van persoonlijkheden. Dit kan het geval zijn tussen leden van een gezin, tussen een werkgever en een werknemer, of tussen medechristenen. Wat dient u in zo’n situatie te doen? Dient u te gaan pruilen of toe te geven aan zelfbeklag of wrok en u er aldus van te laten weerhouden uw best te doen? Waarom beschouwt u het niet als een uitdaging? Zoek naar een geschikte gelegenheid om de kwestie te berde te brengen en tracht tot een wederzijds begrip te komen met de andere partij. Maar slaagt u er niet in de toestand op te klaren, leer dan er stilzwijgend aan voorbij te gaan. Ontwikkel als het ware een dikke huid.

Of gaat u eronder gebukt dat anderen geen waardering tonen voor wat u doet? Misschien wordt er door uw huwelijkspartner of door uw ouders of door uw kinderen geen waardering tot uitdrukking gebracht voor wat u doet. Ofschoon uitingen van waardering beslist een stimulans en aansporing zijn om ons best te doen, kunnen wij toch ook zonder dergelijke uitingen ons best doen. Vele profeten uit de oudheid, zoals Jeremia en Ezechiël, kregen weinig of helemaal geen prijzende opmerkingen van hun tijdgenoten, en toch waren zij voortreffelijke dienstknechten van God. Uit de brieven van de apostel Paulus kunnen wij opmaken dat hij van sommigen weinig waardering kreeg, maar wat een voortreffelijk voorbeeld van ijver gaf hij in de christelijke bediening! (2 Kor. 10:10-12; 11:5, 6) Behoud uw zelfrespect en blijf trots op uw werk. Blijf uzelf er ook aan herinneren dat God uw krachtsinspanningen ziet en waardeert, net zoals dit met zijn getrouwe dienstknechten in het verleden het geval was.

Vooral het aanvaarden van het christendom is een kwestie waarbij men het hoofd moet bieden aan de uitdaging van belemmeringen. In Afrika bijvoorbeeld zijn er belemmeringen als polygamie, sterke stamloyaliteit en de fetisjverering. Hoewel het opgeven van deze praktijken de meeste Afrikanen misschien als een onoverkomelijke belemmering toeschijnt, hebben letterlijk honderdduizenden op dat continent deze dingen louter als een uitdaging beschouwd en zij hebben ze overwonnen ten einde christelijke getuigen van Jehovah te worden. En wat zijn zij blij dat zij dat hebben gedaan!

In andere landen hebben degenen die discipelen van Jezus Christus wilden worden, het hoofd moeten bieden aan de uitdaging van het alcoholisme, drugverslaving, gokken en diverse vormen van seksuele immoraliteit. Ook daar hebben vele duizenden deze belemmeringen overwonnen ten einde christelijke getuigen van Jehovah God te worden. — 1 Kor. 6:9-11.

Wanneer men het ware christendom een maal heeft aanvaard, blijft men geconfronteerd worden met belemmeringen die als uitdagingen beschouwd moeten worden. Een zo’n belemmering is de tegenstand en onverschilligheid die men in de christelijke bediening ontmoet. Een dergelijke tegenstand maakt de bediening moeilijker, maar vormt dit een geldig excuus om het langzamer aan te gaan doen of de bediening op te geven? Niet wanneer wij de vele voortreffelijke voorbeelden in de bijbel beschouwen van degenen die ondanks zulke belemmeringen volhardden in het dienen van God! — Hebr. 12:2, 3.

Een christen kan ’zich in zijn hart hebben voorgenomen’ de volgende ochtend in de velddienst te gaan of die avond een gemeentevergadering te bezoeken. Maar dan wordt het plotseling slecht weer of wordt men door een klein lichamelijk ongemak gekweld, hetgeen beide schijnbaar aannemelijke excuses zijn om datgene wat men zich had voorgenomen, niet ten uitvoer te brengen. Maar door de weg van de minste weerstand te volgen, mist men een zegen. Ja, door de onverwachte belemmering te overwinnen, kan men zelfs zeker zijn van extra zegeningen, al zou het maar zijn dat men door de grotere krachtsinspanning een grotere voldoening heeft omdat men iets heeft gepresteerd.

Ja, beschouw belemmeringen niet als iets om voor te bezwijken, maar als een uitdaging waaraan u het hoofd moet bieden en die u moet overwinnen!