Welke invloed heeft uw status bij God op uw kinderen?
DE HISTORISCHE bewijzen in het voorgaande artikel tonen aan dat wat een ouder doet verstrekkende gevolgen heeft voor zijn kinderen, gevolgen die zich tot verscheidene toekomstige geslachten uitstrekken. De juiste levenswijze van ouders en hun goede voorbeeld komt hun kinderen stellig ten goede, vooral als de ouders ware dienstknechten van Jehovah God zijn. Hun status bij God betekent leven voor de kinderen, mits zij hun zorgvuldig Gods wetten onderwijzen en hen gehoorzaamheid aan ouderlijk gezag inprenten.
Wat valt er echter te zeggen over de situatie van een gezin waarvan een van de ouders een „gelovige”, een christen is, maar de andere niet? Wordt door deze verbintenis, of het voortzetten van de verbintenis zonder te scheiden, de gelovige verontreinigd of onrein, als gevolg waarvan de kinderen onrein worden?
Neen. Waarom niet? Wegens de rechtvaardige beginselen van God, waaraan hij zich loyaal houdt, en wegens zijn liefderijke goedheid jegens degenen die hem met exclusieve toewijding dienen. Hij bemoedigt degenen in een op religieus gebied verdeeld huisgezin, waar een een gelovige is en de ander niet, door in zijn Woord te zeggen: „Want de ongelovige man is geheiligd met betrekking tot zijn vrouw, en de ongelovige vrouw is geheiligd met betrekking tot de broeder; anders zouden uw kinderen werkelijk onrein zijn, maar nu zijn zij heilig.” — 1 Kor. 7:14.
In de Hebreeuwse en Griekse taal waarin de bijbel werd geschreven, worden de woorden die afgeleid zijn van het Hebreeuwse woord qadhasj — hetgeen de grondbetekenis heeft van „blinkend, nieuw, rein” — en van het Griekse woord hagios weergegeven door „heilig”, „geheiligd” en „afgezonderd”. Zowel in het Hebreeuws als in het Grieks werden deze woorden in religieuze, geestelijke en morele zin gebruikt. Iets wat geheiligd is, zou derhalve rein, heilig, afgezonderd voor Gods dienst zijn.
Deze reine positie voor het aangezicht van God komt door geloof te oefenen in Gods voorziening door bemiddeling van zijn Zoon. Wie dit geloof niet oefent, is niet van zijn overgeërfde onvolmaaktheid, zondigheid, gereinigd. Zulke personen, die door de apostel Paulus ’ongelovigen’ worden genoemd, leiden misschien een eerlijk, deugdzaam leven, doch zij hebben zich niet afgescheiden van de onreine wereld. Zij hebben Gods voorziening voor het wegnemen van hun zondige toestand niet aanvaard, omdat zij nog niet zijn vrijgemaakt van de slavernij aan zonde door ware volgelingen van de Heer Jezus Christus te worden. Dergelijke personen zijn in Gods ogen niet van zichzelf rein. — 2 Kor. 6:17; Jak. 4:4; Joh. 8:34-36.
Merk op dat de apostel in 1 Korinthiërs 7:14 niet zegt dat de ongelovige door de huwelijksverbintenis zelf rein of heilig is geworden. Hij kan zelfs wel iemand zijn die er verkeerde of onreine praktijken op na houdt. Paulus zegt veeleer dat de ongelovige geheiligd is „met betrekking tot” de gelovige. God beschouwt zulk een huwelijks-verhouding of -verbintenis dus als rein, als een liefderijke goedheid jegens de gelovige en de jonge kinderen.
Op grond waarvan kan God aldus de jonge kinderen uit een religieus verdeeld gezin gunst betonen? Welnu, het huwelijk is een instelling van God en de huwelijksverhouding is een juiste regeling voor mensen. Elk huwelijk dat juist is, heeft daarom Gods goedkeuring. Hij beschouwt de huwelijkspartners als „één vlees” (Matth. 19:5). Als een van de echtgenoten een getrouwe christen is, wordt hij of zij derhalve niet bezoedeld door met de ongelovige te blijven samenwonen. Het huwelijk is aanvaardbaar voor God. Als het niet aanvaardbaar was, zouden de kinderen net als onwettige kinderen zijn. Nu worden zij echter als heilig, rein, beschouwd. En als beide echtgenoten ongelovigen zijn, wordt het huwelijk op zich niet veroordeeld, maar de kinderen worden evenals hun ouders als niet geheiligd of heilig voor God geacht.
De kinderen die God op grond van ouderlijke verdienste als heilig beschouwt, zijn evenwel die kinderen die nog niet oud genoeg zijn om volledig te begrijpen wat er allemaal van degenen die God dienen wordt verlangd. Zij zijn niet in staat voor zichzelf de gewichtige beslissing te nemen die van degenen wordt verlangd die gedoopte discipelen van de Heer Jezus Christus worden. Het is echter heel belangrijk het feit in gedachten te houden dat zelfs jonge kinderen moeten weten wat gehoorzaamheid wil zeggen. Zij moeten gehoorzaam zijn aan hun ouders. Zij moeten kinderen zijn die niet onhandelbaar zijn of het slechte beoefenen (Spr. 20:11). Dit maakt het voor de ouders, of voor de ouder die een gelovige is, dus dringend noodzakelijk de kinderen gehoorzaamheid te leren en hun ook bij iedere gelegenheid in de bijbelse waarheid te onderwijzen.
Er wordt niet alleen van de váder verlangd dat hij de kinderen „in het strenge onderricht en de gezaghebbende raad van Jehovah” grootbrengt, doch ook kinderen krijgen het rechtstreekse gebod: „Gij kinderen, weest uw ouders gehoorzaam in alles, want dit is de Heer welgevallig”, en, „Kinderen, weest gehoorzaam aan uw ouders in eendracht met de Heer, want dit is rechtvaardig: ’Eer uw vader en uw moeder’, wat het eerste gebod is met een belofte: ’Opdat het u goed moge gaan en gij lange tijd op de aarde moogt blijven.’” — Ef. 6:1-4; Kol. 3:20.
Als een jong kind derhalve opstandig is en tegen de bevelen en verzoeken van zijn ouders ingaat, als het, wanneer zijn ouders er niet bij zijn, dingen doet waarvan het weet dat ze tegen hun wil of in Gods ogen verkeerd zijn en als het omgaat met kinderen die verkeerde dingen doen, kan het zich er beslist niet op beroepen onder de voordelen van de gezinsverdienste te vallen. Zo’n kind doet de verdienste die het door zijn christelijke ouder of ouders in de ogen van God mocht hebben teniet en is onrein, net als degenen met wie het verkeerde dingen doet. — Ps. 50:16-20.
Wat betekent het voor een gehoorzaam kind onder de verdienste van een christelijke ouder of ouders te vallen? Het betekent dat het de gunst van God heeft. Het heeft, evenals zijn christelijke ouders, Gods bescherming en hulp. Gods oordeel is niet, zoals tegen de wereld, tegen hem gericht. (2 Petr. 2:9; vergelijk Psalm 37:25, 26.) Als God het oordeel over de goddelozen voltrekt, zal hij zulke kinderen sparen omdat zij, evenals de gelovige ouder heilig is, rein, heilig zijn.
De bijbel verklaart daarentegen ook: „’Want ziet! de dag komt die brandt als de oven, en alle overmoedigen en al degenen die goddeloosheid bedrijven, moeten als stoppels worden. En de dag die komt, zal hen stellig verslinden’, heeft Jehovah der legerscharen gezegd, ’zodat die hun wortel noch tak zal overlaten’” (Mal. 4:1). Toen Jeruzalem in 70 G.T. wegens zijn ontrouw jegens God werd vernietigd, werden kinderen mèt hun ouders gedood. Christenen die acht hadden geslagen op Jezus’ profetische waarschuwing om de ten ondergang gedoemde stad te verlaten voordat de Romeinen deze hermetisch hadden afgesloten, werden mèt hun kinderen gespaard.
Bij de vernietiging van de goddelozen in dit huidige samenstel van dingen zal het beginsel evenzo gelden: De kinderen (de tak) die niet zelf een rechtvaardig standpunt innemen, zullen hetzelfde ongunstige oordeel ontvangen als de ouders (de wortel).
Dat Jehovah God acht slaat op zijn getrouwe dienstknechten onthult zijn grote liefde en waardering voor degenen die hem liefhebben en toont ook zijn wijsheid en vermogen „al zijn werken [te doen] samenwerken ten goede voor hen die God liefhebben” (Rom. 8:28). Bovendien wordt Jehovah’s rechtvaardigheid verheerlijkt doordat hij dit alles binnen het raamwerk van de door hemzelf vastgestelde beginselen tot stand brengt.
[Illustratie op blz. 570]
Een jong kind dat opstandig is, doet de verdienste die God hem wegens zijn christelijke ouder wellicht zou toekennen, teniet