Een goede naaste

Een artikel dat speciaal is bestemd om door ouders met hun kinderen gelezen te worden

KEN jij iemand die een andere huidkleur heeft dan jij? In sommige gebieden hebben de meeste mensen een zwarte of bruine huidkleur. Op andere plaatsen hebben de mensen bijna allemaal een blanke huid. Zij zijn zo geboren.

Maakt het je beter dan iemand anders als je huidkleur verschilt van die van hem? Dient iemand met een donkere huid te denken dat hij beter is dan iemand wiens huid blank is? Of dient iemand met een blanke huid te denken dat hij beter is dan iemand wiens huid donker is? Wat denk jij hiervan?

Sommige mensen zijn van mening dat hun huidkleur hen beter maakt dan anderen. Zij zijn daarom onvriendelijk tegen mensen met een andere huidkleur. Wij dienen niet zo te zijn.

Als wij naar de Grote Onderwijzer, Jezus Christus, luisteren, zullen wij tegen iedereen vriendelijk zijn. Het maakt totaal niets uit van welke natie iemand afkomstig is of wat voor huidkleur hij heeft. Wij moeten alle soorten van mensen liefhebben. Zo heeft Jezus het geleerd. Ik zal er eens iets over vertellen.

Op zekere dag kwam er een jood bij Jezus om hem een moeilijke vraag te stellen. Deze man dacht dat hij een vraag kon stellen die Jezus niet kon beantwoorden. Hij zei: ’Wat moet ik doen om eeuwig te leven?’

Dit was een gemakkelijke vraag voor de Grote Onderwijzer. In plaats dat Jezus deze vraag echter zelf beantwoordde, vroeg hij de man: ’Wat zegt Gods wet dat wij moeten doen?’

De man antwoordde: ’De wet van God zegt: „Gij moet Jehovah, uw God, liefhebben met geheel uw hart, en uw naaste als uzelf.”’

Jezus zei: ’Dat antwoord is goed. Blijf dit doen en u zult eeuwig leven ontvangen.’

Maar de man wilde niet iedereen liefhebben. Daarom probeerde hij een excuus te vinden. Hij vroeg aan Jezus: „Wie is in werkelijkheid mijn naaste?” Wat voor antwoord zou jij hebben gegeven? Wie is in werkelijkheid jouw naaste?

Deze man hoopte misschien dat Jezus zou zeggen: ’Uw naasten zijn uw vrienden.’ Maar hoe staat het met andere mensen? Zijn zij ook onze naasten?

Om de vraag te beantwoorden, vertelde Jezus een verhaal. Het ging over een jood en een Samaritaan. Luister maar:

Een man liep op de weg van Jeruzalem naar Jericho. Deze man was een jood. Plotseling werd hij door rovers overvallen. Zij sloegen hem neer en namen zijn geld en kleren mee. De rovers ranselden hem af en lieten hem halfdood aan de kant van de weg liggen.

Even later kwam er een priester langs diezelfde weg. Hij zag de zwaargewonde man liggen. Wat deed hij? Wat zou jij gedaan hebben?

De priester liep gauw naar de andere kant van de weg. Hij stond niet eens stil. Hij deed helemaal niets om de man te helpen.

Toen kwam er nog een heel religieuze man langs. Het was een leviet, die in de tempel te Jeruzalem dienst deed. Zou hij stoppen om te helpen? Nee. Hij deed precies hetzelfde als de priester. Was dit een juiste handelwijze?

Uiteindelijk kwam er een Samaritaan aan. Hij zag dat de jood die daar lag, er heel erg aan toe was. Iedereen wist dat Samaritanen en joden elkaar niet graag mochten. Zou deze Samaritaan de man dus laten liggen zonder hem te helpen? Zou hij bij zichzelf zeggen: ’Waarom zou ik deze jood helpen? Hij zou mij toch ook niet helpen als ik gewond was’? Niemand zou van een Samaritaan verwachten dat hij zou stilstaan om een jood te helpen.

De Samaritaan keek echter naar de man die aan de kant van de weg lag. Hij had heel veel medelijden met hem. Hij kon het niet over zijn hart verkrijgen hem daar te laten liggen om te sterven.

De Samaritaan sprong dus van zijn ezel. Hij ging naar de man toe en begon zijn wonden te verzorgen. Hij goot er olie en wijn overheen. Dit zou de wonden helpen te genezen. Daarna verbond hij de wonden met een doek.

De Samaritaan tilde de gewonde man voorzichtig op zijn ezel. Daarna gingen zij langzaam verder totdat zij bij een herberg of een hotelletje kwamen. Hier zorgde de Samaritaan voor een plaats waar de man kon overnachten, terwijl hij hem goed verzorgde.

Nu vroeg Jezus aan de man tegen wie hij sprak: ’Wie van deze drie mannen was volgens u de goede naaste?’ Wat zou jij antwoorden? Was het de priester, de leviet of de Samaritaan?

De man antwoordde: ’De Samaritaan die stopte en voor de gewonde man zorgde was de goede naaste.’

Jezus zei: ’Dat is zo. Ga dus heen en doe hetzelfde.’ — Luk. 10:25-37.

Was dat niet een mooi verhaal? Er wordt duidelijk door aangetoond wie onze naasten zijn. Onze naasten zijn niet alleen onze intieme vrienden. Onze naasten zijn niet alleen mensen van ons eigen land of personen die dezelfde huidkleur hebben als wij. Onze naasten zijn allerlei soorten van mensen.

Jehovah God houdt van alle soorten van mensen. En Jezus zei dat wij net als God moeten zijn. Jezus zei: ’Uw vader die in de hemel is, laat zijn zon opgaan over slechte mensen en goede mensen. Hij laat regen vallen op rechtvaardigen en degenen die onrechtvaardig zijn. Men moet voor iedereen goed zijn, net zoals de Vader dit is.’ — Matth. 5:44-48.

Als je dus ziet dat iemand gewond is, wat doe je dan? Maakt het verschil of de persoon uit een ander land afkomstig is of een andere huidkleur heeft dan jij? Hij blijft je naaste. Daarom moet je hem helpen. Als je je nog te jong voelt om te helpen, kun je mij vragen hulp te bieden. Of je kunt een politieagent roepen of een onderwijzer of onderwijzeres. Dan ben je net als de Samaritaanse man.

De Grote Onderwijzer wil dat wij vriendelijk zijn. Hij wil dat wij anderen helpen, wie zij ook zijn. Daarom vertelde hij het verhaal van de man die een goede naaste was.