De val van het oude Babylon

IN 539 v.G.T. werd het oude Babylon door de Meden en Perzen veroverd, waarna de Israëlieten bevrijd werden uit gevangenschap. De bijbel vermeldt heel wat over deze gebeurtenis. Babylons val wordt ook door oude Griekse schrijvers beschreven. In het boek Nabonidus and Belshazzar door R. P. Dougherty worden de verklaringen van de geschiedschrijvers Heródotus en Xenophon hieromtrent kort samengevat:

„Heródotus beweert dat de Babyloniërs optrokken om het invasieleger van Cyrus tegemoet te treden en dat er een strijd werd geleverd waarin de Babyloniërs werden verslagen. Laatstgenoemden weken naar hun stad terug en sloten zich op, zich verlatend op de grote voedselvoorraad die was bijeengebracht. . . . Ten slotte legde Cyrus de wateren van de Eufraat zodanig om dat de rivier ondiep genoeg was om zijn troepen erdoor de stad te laten binnentrekken. Het einde kwam in een tijd dat er met veel brasserijen feest werd gevierd.

Xenophon begint zijn verslag over de val van Babylon door de manoeuvres van Cyrus’ leger te beschrijven toen het de stad voor het eerst omsingelde. . . . Cyrus liet zijn soldaten naar hun tenten terugtrekken met het oog op de projectielen die door de Babyloniërs werden afgeschoten. De Perzische koning was ervan overtuigd dat hij de stad niet stormenderhand kon nemen, en daarom liet hij een diepe gracht graven ten einde een gedeelte van het water van de rivier, die door Babylon stroomde, hierdoor af te voeren. Terzelfder tijd bouwde hij talrijke wachttorens, waarvoor hij de stammen van palmbomen als fundamenten gebruikte. Gedurende al deze tijd dreven de Babyloniërs de spot met deze werkzaamheden, omdat zij er vast op vertrouwden dat zij een belegering van meer dan twintig jaar konden doorstaan. Toen alle voorbereidingen gereed waren, wachtte Cyrus totdat voor de Babyloniërs de tijd was aangebroken om een feest te vieren waarbij zij zich gewoonlijk de hele nacht door aan overmatig drinken en allerlei uitspattingen te buiten gingen. Toen verlaagde hij het rivierpeil door veel van het water te laten wegstromen, en zo was het mogelijk de stad binnen te gaan. . . . Alle citadellen van de stad werden ingenomen en elke Babyloniër werd gedwongen zijn wapens af te geven.” — Blz. 179, 180.