Vragen van lezers

● Ik zou graag een van Jehovah’s getuigen willen worden, maar enige jaren geleden ben ik gescheiden en hertrouwd. Welke stappen moet ik doen om voor de doop in aanmerking te kunnen komen? — D.C., V.S.

Regelmatig ontvangen wij vragen van dit type. Het is prachtig om te zien dat de waarheid die in de bijbel staat opgetekend, het hart van hen die erom vragen beroert en hen ertoe beweegt in overeenstemming met Gods rechtvaardige vereisten te willen leven ten einde hem op een aanvaardbare wijze te kunnen dienen. Voor dergelijke personen is een prijzend woord op zijn plaats.

De omstandigheden waarin zij die tot een nauwkeurige kennis komen tevoren verkeerden, zijn heel verschillend. Sommigen zijn getrouwd geweest, weer gescheiden en hertrouwd (zelfs een aantal malen) voordat zij Gods wil en de morele vereisten met betrekking tot het huwelijk leerden kennen. Zonder te proberen elke afzonderlijke situatie hier te behandelen, willen wij toch enig algemeen commentaar geven dat waarschijnlijk op de meeste gevallen van toepassing zal zijn.

Met betrekking tot het huwelijk zijn christenen ervoor verantwoordelijk, in overeenstemming met twee wetstelsels te leven. Het eerste, het meest belangrijke, is de wet van God. Klaarblijkelijk heeft Jehovah als de Schepper en Wetgever het recht, voor te schrijven hoe zijn schepselen zich dienen te gedragen (Jes. 33:22). Het andere stelsel van wetten is de wet van het land waarin men woont. Door middel van rechtstreekse verklaringen en in de vorm van voorbeelden toont de bijbel aan dat degenen die Gods gunst wensen te ontvangen, zich naar de wettelijke vereisten in verband met het registreren van huwelijken moeten schikken (Matth. 22:21; Tit. 3:1; Luk. 2:1-5). Geen van beide wetten kan door christenen worden genegeerd.

Iemand die een huwelijk aangaat, moet meer doen dan slechts erkennen dat hij voor het aangezicht van God verantwoordelijkheid op zich neemt; hij moet zich tevens onderwerpen aan de wettelijke vereisten van het land waarin hij woont. In de christelijke betekenis van het woord is hij niet werkelijk getrouwd en niet eerder gerechtigd de voorrechten van het huwelijk te smaken alvorens hij zo heeft gehandeld.

Laten wij nu deze zaak eens omdraaien en de kwestie scheiding eens beschouwen. Met het oog op het bovenstaande dient het duidelijk te zijn dat de vereisten van God zowel als van de staat in verband met scheiding in acht genomen moeten worden. De wet van het land staat wellicht op vele gronden scheiding toe, maar Gods wet erkent slechts scheiding op grond van overspel (Matth. 19:9).a Wanneer iemand zich op andere gronden dan overspel (terwijl er dus geen overspel is begaan) laat scheiden, is hij volgens Gods wet niet vrij om te hertrouwen. Wanneer zo iemand dan vervolgens, nadat hij zich aldus op wettelijke doch niet schriftuurlijke wijze heeft laten scheiden, een ander trouwt, zal dit een ernstige schending van Gods wet betekenen; het komt neer op overspel. (Daar staat tegenover dat indien er overspel heeft plaatsgevonden de onschuldige partner niet vrij is om een andere huwelijkspartner te zoeken alvorens een wettelijke scheiding is uitgesproken. Zowel de vereisten van God als van de staat moeten hierbij worden nagekomen.)

Indien een persoon zich dus, in onwetendheid met betrekking tot Gods wet, wettelijk doch op onschriftuurlijke gronden heeft laten scheiden en vervolgens is hertrouwd, zal er wel in overeenstemming zijn gehandeld met de eisen die de wet van het land stelt, doch zal deze persoon, door te hertrouwen, volgens de goddelijke wet overspel hebben bedreven. Dit overspel maakt volgens Gods wet een eind aan het vorige huwelijk, maar dit gebeurt door een ernstige schending van Jehovah’s eigen wet. Wat moet er in zo’n geval worden gedaan?

Velen hebben zonden begaan voordat zij Gods vereisten leerden kennen. Voordat zij christenen werden, waren sommigen destijds in de christelijke gemeente te Korinthe overspelers, hoereerders, homoseksuelen en dronkaards geweest. Zij veranderden echter! Tegen de tijd dat zij hun leven aan God opdroegen en gedoopt werden, leidden zij een moreel rein leven. Hoe stond het nu met hun vroegere zonden? Deze werden vergeven; ieder individueel werd „rein gewassen” door geloof in het loskoopoffer van Jezus Christus. — 1 Kor. 6:9-11.

Wanneer iemand dus tegenwoordig Gods wet leert kennen en gaat inzien dat hij in het verleden de ernstige zonde van overspel heeft bedreven, behoort hij in gebed tot God te gaan en om vergeving te vragen op basis van het loskoopoffer van Jezus Christus. De apostel Petrus verklaarde daarom „dat ieder die geloof in hem [Jezus] stelt, vergeving van zonden krijgt door middel van zijn naam” (Hand. 10:43; Ef. 1:7). Vervolgens zou hij de oprechtheid van zijn berouw moeten bewijzen. Doch op welke wijze? Hij kan niet teruggaan naar zijn vroegere huwelijkspartner. Hij kan geen enkel wettelijk of schriftuurlijk recht op die persoon laten gelden. Hij kan evenmin teruggaan en zijn leven nog eens overdoen. Wel echter kan hij vanaf dit moment in overeenstemming met bijbelse wetten en beginselen leven. Hij kan tonen dat hij nu waardering heeft voor de heiligheid van het huwelijk, door in overeenstemming te leven met de verantwoordelijkheden die hij thans als gehuwd persoon bezit, en hij kan vorderingen maken in het leren kennen en volbrengen van Gods wil. — Kol. 1:9, 10.

[Voetnoten]