„Godvruchtige toewijding is nuttig voor alle dingen”
DE BIJBEL toont aan dat godvruchtige toewijding of godsvrucht goede vruchten afwerpt. Ze stelt niet alleen de hoop op eeuwige redding voor ogen, doch levert zelfs nu al voordelen op, zoals de christelijke apostel Paulus zegt: „Godvruchtige toewijding is nuttig voor alle dingen, daar ze een belofte inhoudt voor het tegenwoordige en het toekomende leven.” Ja, godvruchtige toewijding brengt zelfs in de tegenwoordige tijd beloningen met zich, die niet alleen van geestelijke doch ook van materiële waarde zijn. — 1 Tim. 4:8.
Wat wordt er bedoeld met „godvruchtige toewijding”? Het Griekse woord dat de apostel Paulus hier gebruikte, wordt op verschillende manieren weergegeven, namelijk als „godsvrucht”, „geestelijke gezindheid”, „vroomheid”, „religie”, „geestelijke gezondheid”, „heiligheid”, „geestelijke oefening”, en eveneens als „godvruchtige toewijding”. De letterlijke betekenis ervan is ’bedachtzaam ten aanzien van heilige dingen’.
Waarom is godvruchtige toewijding thans nuttig? In de eerste plaats omdat iemand hierdoor zedelijkheidsbeginselen en het bedwingen van zijn hartstochten wordt ingeprent en hij zodoende tegen alle emotionele, mentale en lichamelijke ziekten die zo dikwijls het gevolg zijn van een losbandig gedrag, wordt beschermd (Spr. 7:22, 23; 23:29-32). Nu reeds is godvruchtige toewijding nuttig doordat ze iemand helpt tevreden en zelfstandig te zijn. Ze behoedt iemand voor de valstrik van de liefde voor geld, die zoveel schade kan veroorzaken en waarvoor wij met de volgende woorden worden gewaarschuwd: „De liefde voor geld is een wortel van allerlei schadelijke dingen, en door hun streven op die liefde te richten, zijn sommigen van het geloof afgedwaald en hebben zich overal met vele pijnen doorboord.” — 1 Tim. 6:10.
Verder is godvruchtige toewijding ook nu reeds nuttig, doordat ze hand in hand gaat met de geest van God, die, zoals de bijbel verklaart, „gezond verstand” schenkt (2 Tim. 1:7). Een paar jaar geleden bijvoorbeeld ontmoette een christelijke getuige van Jehovah die bezig was het goede nieuws van Gods koninkrijk van huis tot huis te prediken, een man die patiënt geweest was in een inrichting voor geesteszieken. Al tien jaar lang leed deze man aan paranoïde schizofrenie, en zijn geneesheren hadden hem gezegd dat er voor hem geen hoop op genezing was. Hij zag er smerig en onverzorgd uit, en de enige reden dat hij buiten de inrichting verbleef, was dat hij bereid was de vereiste medicijnen, drieëndertig pillen per dag, in te nemen.
Hoewel deze man aanvankelijk heel moeilijk bleek te zijn, was hij kennelijk oprecht, en daarom bleef de christelijke bedienaar van het evangelie hem steeds bezoeken. Hij hield een geregelde bijbelstudie met hem, door middel waarvan hij kennis kreeg over Gods rechtvaardige vereisten en de prachtige hoop op de zegeningen die de mensheid onder Gods koninkrijk te wachten staan. Langzamerhand begon deze patiënt weer wat meer belangstelling te krijgen voor zijn persoonlijke verschijning. Vervolgens hield hij op met roken, en na acht maanden was zijn toestand zo vooruitgegaan dat hij helemaal geen medicijnen meer behoefde in te nemen. Nadat er ongeveer een jaar verstreken was, werd hij door de dokter van de ziekenlijst afgevoerd en genezen verklaard.
Vier jaar zijn er nu voorbijgegaan sinds de christelijke bedienaar van het evangelie bij zijn van-huis-tot-huiswerk deze man voor de eerste maal ontmoette, en thans geniet deze nog steeds een goede gezondheid en heeft een goede betrekking. Ja, hij is zelfs heel actief in de christelijke bediening en brengt anderen het vertroostende goede nieuws over Jehovah’s koninkrijk dat hem zo heeft geholpen. Welke verklaring bestaat er voor deze verandering in iemand die na een tien jaar durende medische behandeling door zijn artsen ongeneeslijk was verklaard? Godvruchtige toewijding, ofte wel ’bedachtzaamheid ten aanzien van heilige dingen’. Zijn geval is een bewijs van de waarheidsgetrouwheid van Jehovah’s belofte: „Zij, die uw wet liefhebben, hebben groten vrede, er is voor hen geen struikelblok.” — Ps. 119:165.
Bovendien is godvruchtige toewijding thans nuttig wegens de nieuwe hoop die erdoor in het leven van iemand die plotseling een geliefd persoon in de dood heeft verloren, wordt gebracht. Door godvruchtige toewijding kunnen wonden van verdriet worden genezen en ontvangt men iets om voor te leven, ook al moet men een plotseling, tragisch verlies lijden. Zo is er onlangs op een school voor christelijke zendelingen een nog jonge man plotseling midden in de nacht aan een hartaanval overleden. Ook al betekende deze tragische slag voor zijn jonge vrouw, die samen met hem aan de zendelingencursus deelnam, een hevige schok, toch heeft zij die slag kalm opgevangen. Zij besloot haar opleiding voor zendelinge voort te zetten, al was dat ook met het vooruitzicht, niet als getrouwde vrouw, die afhankelijk is van haar echtgenoot, maar als vrijgezellin naar haar toewijzing voor de zendelingendienst te gaan.
Wat een contrast met enkele van de ervaringen waarover men in de kranten leest! Zo was er bijvoorbeeld een parachutist, die, toen zijn vrouw omgekomen was doordat haar valscherm weigerde open te gaan, zelfmoord pleegde door van bijna duizend meter hoogte uit een vliegtuig te springen, na er zich eerst van te hebben overtuigd dat zijn valscherm niet open zou gaan. Zo was er ook een onderwijzeres, wier man verdronk toen de boot waarin zij voeren in een storm omsloeg. Zij liet zich uit haar zwemvest glijden om zich in de dood bij hem te voegen. „Nu Tom weg is, wil ik ook gaan”, waren haar laatste woorden. Een zo grote smart eist dikwijls haar tol, ook al worden er geen gewelddadige pogingen gedaan zich van het leven te beroven.
De kwestie is deze: Godvruchtige toewijding geeft iemand iets om voor te leven, zelfs wanneer er wellicht een naaste bloedverwant plotseling zou komen te overlijden. Dit komt doordat zijn belangstelling niet alleen maar naar zijn eigen gezin of bloedverwanten uitgaat. Ja, bovendien geeft godvruchtige toewijding iemand geloof in de opstanding, de hoop op eeuwig leven op een paradijsachtige aarde en de hoop, degenen die hem lief waren, op Gods bestemde tijd hier op deze aarde weer te mogen terugzien. Godvruchtige toewijding, ofte wel het zorgvuldig aandacht schenken aan heilige dingen, beweegt een mens ertoe dat hij tijd gaat zoeken om eer aan zijn Schepper, Jehovah God, te bewijzen en om liefde te tonen voor zijn naaste evenals voor zichzelf. Terzelfder tijd bereidt godvruchtige toewijding een christen op alle eventualiteiten voor, omdat men erdoor gaat inzien hoe de dood in deze wereld zijn intrede deed en waarom God de dood, alsmede goddeloosheid en ellende al zo lang heeft toegelaten. Maar daarbij komt nog dat men door godvruchtige toewijding de stellige hoop verkrijgt dat Jehovah God een einde zal maken aan smart, geween, pijn en dood. — Openb. 21:4.