Een groet uit de gevangenis
● Een reizende bedienaar van het evangelie van Jehovah’s getuigen in Griekenland vertelt het volgende: „Wij bezochten in een landgebied de mensen van huis tot huis. Bij één huis troffen wij de huisbewoner en zijn vrouw aan. Toen de Getuige die het toespraakje hield, over een studie van de bijbel sprak, vroeg de man: ’Bedoelt u de Heilige Schrift?’ Mijn metgezel antwoordde bevestigend en verklaarde nader wat hij bedoelde. De huisbewoner bleek beleefd te zijn en liet stoelen voor ons halen zodat wij konden gaan zitten. Wij gingen verder met ons gesprek en bemerkten dat de man veel van de bijbelse waarheid afwist, blijkbaar het resultaat van een voorgaand contact met Jehovah’s getuigen. Uit nieuwsgierigheid vroegen wij hem ernaar.
Hij legde uit dat hij zich vanwege zijn ’linkse’ politieke overtuiging in 1948 bij de guerrilla’s had aangesloten ten einde tegen de regering te strijden. Toen het oproer mislukte, was hij samen met andere strijders uitgeweken naar Tsjechoslowakije. Daar hij zijn gezin erg miste, probeerde hij niettemin naar Griekenland terug te keren. Hij bezocht het Griekse consulaat, maar zonder succes.
Bij het verlaten van het consulaat werd hij echter door agenten van de veiligheidsdienst gearresteerd, op beschuldiging van spionage. Het schijnt dat de consulaten als het werkterrein van spionnen werden beschouwd. Ondanks al zijn pogingen zijn onschuld te bewijzen, werd hij tot vijftien jaar gevangenisstraf veroordeeld. In de gevangenis ontmoette hij heel wat getuigen van Jehovah. Omdat hij zijn gevangenistijd samen met deze christenen doorbracht, had hij heel veel over Gods Woord der waarheid vernomen.
Toen hij eindelijk werd ontslagen, vertelden de nog steeds opgesloten Getuigen hem dat hij na zijn terugkeer naar Griekenland door Jehovah’s getuigen bezocht zou worden. Zij moedigden hem aan verdere hulp te aanvaarden en zich met hen te verbinden. Zij vroegen hem ook hun liefdevolle groeten aan hun christelijke broeders over te brengen wanneer hij hen zou ontmoeten. Hij stond er verbaasd over dat de woorden van zijn medegevangenen in vervulling gingen door het bezoek dat wij hem brachten.”