Er is veel om dankbaar voor te zijn

WERKELIJK, wij leven in een tijdsgewricht waarin klachten en redenen tot klagen veelvuldiger worden en waarin vele mensen ondankbaar zijn, precies zoals de apostel Paulus voor deze kritieke tijden had voorzegd (2 Tim. 3:1, 2). Toch is er nog steeds veel waarvoor wij allen dankbaar kunnen zijn, vele giften die wij dagelijks mogen ontvangen, dingen, die werkelijk voldoening schenken en verkwikkend zijn zolang wij maar niet toelaten dat een geest van zelfzucht en ondankbaarheid ons denken binnensluipt en beheerst.

Dat vele van de giften die ons dagelijks worden geschonken met alle andere mensen worden gedeeld, is geen reden ze te beschouwen alsof ze ons toekomen. Al Gods voorzieningen voor onvolmaakte, zondige schepselen dienen als onverdiende goedheid te worden bezien en terecht als zodanig te worden erkend. Daar zijn bij voorbeeld de zon en de regen, die Jehovah God evengoed zendt over degenen die hem liefhebben als over hen die hem loochenen, en ook de lucht die wij inademen en de vruchten van de grond, die alle door een liefdevolle Schepper beschikbaar zijn gesteld. — Matth. 5:45; 2 Kor. 9:10.

Wat heerlijk om naar buiten in de warmte van de zonneschijn te kunnen gaan en zich dan later in de koele schaduw van de bomen terug te trekken, of om vanuit een bedompt vertrek de frisse buitenlucht in te stappen! Wij hebben allen dergelijke ervaringen opgedaan, niet eens maar vele malen. Doch zijn wij God er dankbaar voor?

Denk eens aan de vele dingen die het oog verrukken, met rust aan de ene en opwekkende activiteit aan de andere kant, zoals het groene tapijt van een grashelling of de kleurige pracht van de zonsondergang. Misschien hebt u zich op een rustige open plek in het bos wel eens op het gras uitgestrekt en opgemerkt hoe het gebladerte het zonlicht met een enigszins vlekkig effect filtreert. Dan is er ook het schouwspel van de sneeuwwitte wolken, die lui langs de blauwe hemel drijven. Misschien heb u zelfs wel eens het effect gezien van een lichte wind die figuren tekent in een akker omgemaaid graan. Wat schitterend zijn al die schouwspelen! Ze dienen stellig dank uit te lokken aan Degene die ze alle mogelijk heeft gemaakt!

Ook geluiden kunnen zo verrukkelijk zijn, als wij er maar aandacht aan schenken. Niet het rauwe, kunstmatige lawaai van de industrie, maar het vrolijke gelach van spelende kinderen, het geritsel van bladeren in het bos, het murmelen van een beek, het kletteren van regen op het dak, het zachte fluisteren van golfjes op het strand, het getsjirp van een krekel, de wilde lach van een fuut in een afgelegen meer. Al deze en nog een menigte andere geluiden brengen een variatie van aangename stemmingen op de luisteraar over. Mét de gave van het gehoor, zijn ze alle milde voorzieningen van Jehovah ten behoeve van ons luistergenot.

En is het niet iets prachtigs dat wij zijn toegerust met een smaakmechanisme waarmee wij van alle fijne aroma’s van voedsel kunnen genieten? Wat een verschil als wij zonder gewaarwording van smaak waren gemaakt! Etenstijd zou dan net als het stoken van een kachel zijn geweest. In plaats daarvan bespeuren de smaakpapillen van onze tong een aantal verschillende gewaarwordingen die ze aan de geest meedelen en als gevolg waarvan het fysieke lichaam zich zo verkwikt en voldaan voelt. Er is stellig iedere reden voor om dank te betuigen aan de Voorziener, niet alleen voor de dingen die wij eten, doch ook voor het genot om te eten, dat hij voor ons mogelijk heeft gemaakt!

Op het terrein van menselijke betrekkingen vinden wij vele redenen tot dankbaarheid. Is het niet iets geweldigs dat de Schepper niet elk menselijk schepsel gelijk heeft gemaakt, met hetzelfde uiterlijk en dezelfde persoonlijkheid? In plaats daarvan bemerken wij dat elk zijn karakteristieke persoonlijkheid heeft, die nimmer bedoeld was om in de kleurloze uniformiteit van een gereglementeerde massa verloren te gaan. Op grond hiervan wordt de Schepper door degenen die rekening houden met de verschillen in persoonlijkheid, en die niet verwachten dat anderen zich in iedere kwestie naar hun eigen persoonlijke mening richten, oprechte dankbaarheid betoond.

In huis kan een dankbare geestesgesteldheid groot geluk teweegbrengen. Als de echtgenoot van zijn werk thuiskomt, behoeft hij niet dadelijk notitie te nemen van de dingen die zijn vrouw heeft nagelaten. Het is voor de vrede en ontspanning thuis stellig veel bevorderlijker als hij dankbaarheid en lof betuigt voor de dingen die zij wel heeft gedaan, hoe gering ze ook mogen zijn! En zij zal ertoe worden aangemoedigd meer te doen. Een glimlach en enkele opgewekte woorden zijn voor vrouw en kinderen beslist veel opbouwender dan een frons of een grom.

Zo is het ook met de vrouw. Is het niet veel beter de thuiskomende echtgenoot een warme, prettige begroeting te geven dan dadelijk van wal te steken met een lang verhaal over de tegenslagen en moeilijkheden van de dag? De vrouw die haar man waardeert, wil beslist dat hij blij is thuis te komen. Dan zal zij zeker geen problemen stapelen bovenop die waarmee hij die dag reeds te kampen heeft gehad. Waarom zou zij niet eerst over de goede dingen van de dag met hem spreken?

Ouders kunnen ook dankbaar zijn voor kinderen. Waarom hen alleen maar als iets lastigs te zien dat geduld moet worden, terwijl zij in feite een erfdeel van Jehovah zijn? (Ps. 127:3) Degenen die hun kinderen met liefde grootbrengen en opvoeden, en ernaar streven ook bij hen een geest van dankbaarheid in te prenten, geven voor zulk een erfenis van dankbaarheid blijk. Zo zal het hoofd van het huisgezin aan de maaltijd de kinderen een uitstekend voorbeeld van dankbaarheid geven door waardering voor het opgediende voedsel uit te spreken, ook al beantwoordt iets van de maaltijd niet aan zijn verwachting. Klachten en scherpe kritiek zullen alleen maar pijn doen, terwijl uitingen van waardering en dankbaarheid tot betere krachtsinspanningen aansporen.

Wat een voldoening geeft het en hoe opbouwend is het de goede en prettige dingen die ons omringen te overdenken en er iets over te zeggen, in plaats van de geest te laten stilstaan bij onbeduidende teleurstellingen, de fouten van anderen en het mislukken van plannen! Laten wij dankbaarheid geen dwangbuis aandoen door met het betuigen ervan alleen te wachten tot iemand ons een speciale dienst bewijst. Erken ook de kleine diensten. Wees mild met lof.

Werkelijk, er is veel om dankbaar voor te zijn, zelfs te midden van dit zelfzuchtige samenstel van dingen. Een dankbare geestesgesteldheid, op juiste wijze aangekweekt, zal ons helpen een negatieve, een klagende en een kritische denkwijze te vermijden en zal ons in het leven veel geluk en voldoening schenken.