Vragen van lezers

● Hoe kan er worden gezegd dat Gods zichtbare organisatie tegen 1938 strikt theocratisch werd gemaakt of volkomen theocratisch van structuur was, wanneer er van tijd tot tijd herzieningen en veranderingen in de organisatie-instructies zijn?

In de eerste plaats moeten wij beseffen wat ermee wordt bedoeld wanneer wij zeggen dat Gods zichtbare organisatie strikt of volkomen theocratisch werd gemaakt. De term „theocratie” wil zeggen „Godsheerschappij” of „heerschappij door God”. Wanneer een organisatie derhalve volkomen theocratisch wil zijn, moet ze geheel door God of door de krachten waarvan hij zich bedient, worden geleid en beheerst. Vanzelfsprekend heeft Jehovah zijn organisatie ook vóór 1938 geleid en heeft ze zijn voornemen voor die tijd volbracht, maar hij liet zijn dienstknechten bijzonder veel vrijheid met betrekking tot het bestuur van de organisatie, zo veel zelfs dat hij hun toestond degenen die als hun vertegenwoordigers zouden optreden, bij democratische stemming te kiezen. Op deze manier was echter niet de vroege gemeente in de dagen van de apostelen werkzaam. De apostelen, niet de gemeente, stelden mensen in dienstposities aan en via de apostelen werd de werkzame kracht van God overgebracht (Hand. 14:23; 19:6, NW). Ook besliste het besturende lichaam van de apostelen en oudere mannen te Jeruzalem onder leiding van Gods geest hoe de gemeenten zich dienden te gedragen (Hand. 15:28, NW). Nadat Jehovah in 1918 tot zijn tempel was gekomen, begon hij deze volkomen theocratische regeling dus te herstellen en striktere bestuursregelingen over de zichtbare organisatie in te voeren. Het was een geleidelijk proces; het duurde tot 1932 voordat er een eind werd gemaakt aan de ontheocratische, democratische methode om via een stemming mannen in het ouderlingschap aan te stellen.

Dit versterken van theocratische bestuursregelingen duurde twintig jaar voort, van 1918 tot 1938, wat overeenkomt met het twintigjarige bouwprogramma van Salomo, in welke tijd hij Jehovah’s tempel, zijn eigen huis, de rechtszaal en het huis van het Woud van de Libanon of het wapenhuis voltooide. In 1938 onthulde Jehovah deze overeenkomst aan zijn dienstknechten en een en ander werd in een tweedelig artikel onder de titel „Organisatie” in De Wachttoren gepubliceerd. Dit alles verscheen in de uitgaven van augustus en september en bewees afdoende dat Jehovah’s organisatie voortaan via het zichtbare besturende lichaam van dienaren die Jehovah zelf zou aanstellen, door Jehovah’s geest geleid en bestuurd moest worden. In de laatste paragraaf in deze serie werd gezegd: „Jehovah’s theocratische regeering heeft nu ten volle het bewind over het volk Gods in handen.”

Dit betekende echter niet dat de organisatie stil zou staan of dat er geen nieuwe ondernemingen of nieuwe methoden voor het verrichten van de dienst ingevoerd zouden worden. Integendeel. In deze zelfde artikelen over „Organisatie” bracht De Wachttoren het onder onze aandacht dat Salomo nadat hij zijn twintigjarige bouwprogramma had voltooid, een bouwprogramma ondernam dat de gehele natie betrof. Hoe dit voorbeeld vervuld zou worden of wat erdoor tot stand gebracht zou worden, was toen niet bekend, maar De Wachttoren zei erover: „Vol vertrouwen zullen wij afwachten, en wij zullen zien.” In deze tijd zien wij enkele van de resultaten van het wereldomvattende bouwprogramma van Jezus Christus, de Grotere Salomo. Nieuwe methoden werden ingevoerd, hetgeen van tijd tot tijd herzieningen en veranderingen in de organisatie-instructies met zich meebracht, maar deze herzieningen en veranderingen zijn op zich zelf genomen volkomen theocratisch en tasten daarom in geen enkel opzicht de volkomen theocratische structuur van de organisatie aan.