De bijbel werpt licht op de geschiedenis

ER ZIJN thans maar weinig geschiedenisboeken die werkelijk veel licht op de geschiedenis werpen. Er mag dan wel in staan wat er op een bepaald tijdstip gebeurde, maar de redenen waarom dit of dat gebeurde, zijn vaak puur gissingen van mensen. Wat schort eraan? Wereldse geschiedschrijvers negeren maar al te vaak Gods Woord; zonder een kennis van het geïnspireerde Woord kunnen zij geschiedenis niet begrijpen.

Wanneer wereldse geschiedschrijvers de bijbel negeren, heeft dit tot gevolg dat er in hun boekwerken te veel nadruk op mensen wordt gelegd, dat mensen en hun prestaties erin worden verheerlijkt. Door de bijbel verlichte geschiedenis verheerlijkt God en geen mensen.

Hoewel slechts weinig tegenwoordige geschiedschrijvers hun geschiedenis met de lichtstralen van Gods Woord verhelderen, zijn er in het verleden historici geweest die God de volle eer gaven. Een van hen was C. Rollin, die in de achttiende eeuw een werk in vier delen publiceerde dat bekend kwam te staan als „Rollin’s Ancient History”. In het inleidende woord zegt hij het volgende:

„Hoewel de wereldlijke geschiedenis alleen over natiën gaat die al de hersenschimmen van een bijgelovige aanbidding in zich hadden opgenomen en zich aan al de ongerechtigheden waartoe de menselijke natuur na de val van de eerste mens in staat was, hadden overgegeven, maakt ze toch universeel de grootheid van de Almachtige, zijn macht en zijn gerechtigheid bekend. . . . Wij moeten het daarom als een onbetwistbaar beginsel en als de basis voor een studie in de wereldlijke geschiedenis beschouwen dat het van alle eeuwigheid af de invloedssfeer van de Almachtige is geweest waardoor koninkrijken en keizerrijken in het leven werden geroepen, bleven bestaan en ten onder gingen. . . .

God heeft zich verwaardigd ons in de heilige Schrift iets van de betrekking waarin de verschillende natiën der aarde tot zijn eigen volk stonden, te onthullen; hierdoor wordt een helder licht op de geschiedenis van die natiën geworpen, waarvan wij, indien wij ons niet tot de geïnspireerde schrijvers zouden wenden, slechts zeer onvolkomen denkbeelden zouden hebben. Alleen zij brengen de verborgen gedachten van de vorsten, hun onsamenhangende plannen, hun dwaze trots en hun profane en wrede ambities aan het licht; zij onthullen de ware oorzaken en verborgen bronnen van hun overwinningen en nederlagen; van de grandeur en het verval van natiën en de opkomst en val van staten, en zij leren ons hoe de Almachtige zowel vorsten als koninkrijken beoordeelt en dientengevolge welk idee wij er ons over moeten vormen. . . .

Nebukadnezar, de koning van Babylon, maakte zijn entree op het wereldtoneel . . . zichtbaar onder de macht der Voorzienigheid. . . . Toen deze koning aan het hoofd van zijn leger bij een splitsing van twee wegen kwam, waarvan de ene naar Jeruzalem leidde en de andere naar Rabba, de hoofdstad der Ammonieten, wist hij niet welke van de twee hij het beste kon inslaan; nadat hij enige tijd bij zichzelf had overlegd, wierp hij ten slotte loten. God zorgde ervoor dat het lot op Jeruzalem viel, ten einde de dreigementen in vervulling te doen gaan welke hij tegen die stad had uitgesproken, te weten: haar te vernietigen, haar tempel te verbranden en haar bewoners in gevangenschap te laten wegvoeren.

Op het eerste gezicht zou men de indruk krijgen dat deze koning er louter uit politieke overwegingen toe werd bewogen Tyrus te belegeren, en wel opdat hij niet zo’n machtige en goed verschanste stad achter zich zou laten; het was echter een oppermachtige wil die had besloten dat Tyrus belegerd moest worden. . . .

Wanneer wij de grandeur van koninkrijken in aanmerking nemen, de majesteit van vorsten, de roemrijke daden van grote mannen, de orde van burgerlijke maatschappijen en de eenheid van de leden die er deel van uitmaakten, de wijsheid van wetgevers en de geleerdheid van filosofen, dan schijnt de aarde vanuit menselijk standpunt bezien, vol te zijn van alles wat groots en luisterrijk is; vanuit Gods standpunt was ze echter . . . totaal verontreinigd en onzuiver. . . . Daar het vaststaat dat al deze grote mannen, die in de wereldlijke geschiedenis zo worden opgehemeld, dermate ongelukkig waren dat zij niet eens de ware God kenden en zich zijn misnoegen op de hals haalden, dienen wij er in het bijzonder voor op onze hoede te zijn hen niet teveel te verheerlijken.”

Wanneer men derhalve zonder de leidraad van God Woord geschiedenis bestudeert, komt men in vele valstrikken terecht, waaronder heldenaanbidding en onjuiste gevolgtrekkingen met betrekking tot de redenen voor de ondergang van steden en koninkrijken. Iemand die de verstandige weg volgt, laat de bijbel de geschiedenis verhelderen, niet alleen opdat hij de waarheid mag onderscheiden maar mede opdat God verheerlijkt mag worden.

„De Here HERE der heirscharen zal met geweld de takken afkappen, en die hoog van gestalte zijn, zullen nedergehouwen worden; en de verhevenen zullen vernederd worden. En Hij zal met ijzer de verwarde struiken des wouds omhouwen; en de Libanon zal vallen door den Heerlijke.” — Jes. 10:33, 34, SV.