Vragen van lezers
● Verwijst Jesaja 53:2, 3 naar Christus Jezus’ uiterlijke verschijning? — J.E., Zweden.
De verzen van deze profetie luiden: „Hij had gestalte noch luister, dat wij hem zouden hebben aangezien, noch gedaante, dat wij hem zouden hebben begeerd. Hij was veracht en van mensen verlaten, een man van smarten en vertrouwd met ziekte, ja, als iemand, voor wien men het gelaat verbergt; hij was veracht en wij hebben hem niet geacht”.
Christus Jezus was een volmaakte man, en het is zeer redelijk te geloven dat hij uiterlijk zeer schoon was. Het was echter nog aangenamer zijn toewijding aan Jehovah God en Zijn wil te aanschouwen. Jezus blonk uit „in heiligen luister”. In Jesaja 52:7 wordt gezegd: „Hoe liefelijk zijn op de bergen de voeten van den vreugdebode, die vrede aankondigt, die goede boodschap brengt, die heil verkondigt”. Deze profetie heeft betrekking op Christus Jezus, maar er is hier geen sprake van de liefelijkheid van Jezus’ letterlijke voeten. Ze worden liefelijk genoemd omdat ze op Jehovah’s weg wandelen en worden gebruikt om zijn boodschap te prediken. — Ps. 109:3, PB; Ps. 110:3.
Deze liefelijke activiteit en heiligheid die Jezus ten tijde van zijn eerste tegenwoordigheid tentoonspreidde, werd door de joodse religieuze leiders of het onder hun invloed staande volk echter niet op prijs gesteld. Door de boodschap werden de religieuze leiders als huichelaars, leugenaars en moordenaars, en als tot de vernietiging gedoemden aan de kaak gesteld. Zij vonden deze boodschap weerzinwekkend, de bekendmaking ervan afschuwelijk, terwijl de drager in hun ogen aanstotelijk was. Vanuit hun religieuze standpunt bezat hij geen luister of begeerlijke schoonheid. Zijn gezicht was in dít opzicht tegen hen gekeerd dat hij hen herhaaldelijk berispte en aan de kaak stelde, en hun gelaat was tegen hem gekeerd. Zij zagen in zijn verschijning niets liefelijks, zij achtten hem niet, maar versmaadden en verwierpen hem en verborgen hun gelaat voor hem. De joodse religie-aanhangers zouden stellig niet louter en alleen wegens zijn uiterlijke verschijning zo heftig tegen hem zijn ingegaan, en zo te redeneren, zou er op neerkomen het oogmerk van de profetie tot een betekenisloze frase te doen verschrompelen. Het was Jezus’ activiteit op geestelijk terrein die hem bij de joodse natie verachtelijk en verworpen maakte. Zij konden in Jezus’ toewijding en heiligheid jegens Jehovah God niets liefelijks bespeuren, want hun eigen figuurlijke, geestelijke afzichtelijkheid werd erdoor aan het licht gebracht.
● In Genesis 3:16 zei Jehovah tot de vrouw dat hij de pijn van haar zwangerschap zou vermeerderen. Wordt hierdoor te kennen gegeven dat zelfs wanneer de vrouw niet had gezondigd, het baren met enige pijn gepaard zou gaan? — G.V., België.
Genesis 3:16 (NW) luidt: „Ik zal uw zwangerschapspijnen sterk doen toenemen; in barensweeën zult gij kinderen voortbrengen, en uw begeerte zal naar uw echtgenoot uitgaan, en hij zal over u heersen”. Nadat de vrouw had gezondigd, vertelde Jehovah haar dat zij in barensweeën kinderen zou voortbrengen. Dit betekende dat de zondige moeder pijn zou moeten lijden. De beloofde toeneming van pijn zou er daarom op duiden dat de tot zonde vervallen vrouwen met het verstrijken der eeuwen steeds meer pijn zouden ondervinden — hetgeen zijn oorzaak vond in de voortschrijdende degeneratie en zwakheden waardoor pijnen en beproevingen zouden toenemen. Indien dit het geval is, zou de toenemende pijn terecht met de zonde die in de eerste plaats degeneratie met zich meebracht, in verband staan. Hoe dichter vrouwen bij de volmaaktheid stonden, des te minder zwaar was het voor hen kinderen te baren.