Wanneer zal onderdrukking eindigen?

WAAROM zijn de mensen met al hun oorlogen en revoluties om onderdrukking te doen verdwijnen, er niet in geslaagd dit te bewerkstelligen? Waarom hebben zij geen enkele maatschappij zonder onderdrukking in het leven geroepen? Hoe komt het dat onderdrukking niet door hogere vormen van economie wordt teniet gedaan maar er juist mee gepaard gaat? Ten einde deze vragen te kunnen beantwoorden, moet iemand een begrip van de eigenlijke oorsprong van onderdrukking hebben.

Door de eeuwen heen hebben mensen gebeden, gestreden en zijn zij gestorven om de onderdrukten te bevrijden. Hun pogingen hebben in de meeste gevallen tot niets anders geleid dan dat het ene onderdrukkende stelsel door een ander werd vervangen. Karl Marx was de mening toegedaan dat hij wetenschappelijk kon bewijzen dat het in onze tijd anders was gesteld. Hij werkte een bestuursvorm uit waarvan hij dacht dat het tot ware vrijmaking en niet tot een nieuwe onderdrukking zou leiden. Dit vormde het begin van het communisme, het meest onderdrukkende stelsel van alle tot op deze tijd. De volkscommunes in China vormen hier bewijs genoeg voor, want ongeveer 98 percent van de Chinese boerenstand is in een stelsel van gedwongen collectivisatie ondergebracht. Al hun persoonlijke rechten, vrijheden en bezittingen zijn aan de staat overgegaan. Dit zijn de vruchten van een stelsel waarvan Marx dacht dat het onderdrukking zou doen verdwijnen en ware vrijmaking zou brengen.

Er zijn natuurlijk verschillende soorten van onderdrukking. In vele delen van de wereld heerst er wat men industriële onderdrukking noemt. Kolossale industriële stelsels drukken duizenden mensen min of meer in slavenbaantjes en oefenen controle op hun uren en indirect op hun levensstandaard uit. Wanneer de werknemers op betere arbeidsvoorwaarden en een hoger loon om aan de hogere kosten voor het levensonderhoud het hoofd te kunnen bieden, aandringen, betekent dit vaak nog meer onderdrukking. Als werkgevers worden gedwongen hogere lonen uit te betalen, verhogen zij meestal de prijs van hun produkten, en de arbeider, die het produkt moet kopen, betaalt dan uiteindelijk zijn eigen loonsverhoging. Stakingen en collectieve overeenkomsten zijn daarom niet de middelen om economische onderdrukking tot een einde te brengen.

De grote filiaalzaken die nu door reusachtige corporaties worden beheerd, hebben bij het vaststellen der prijzen heel wat in de melk te brokkelen. Dikwijls verkopen reusachtige corporaties onder de prijs van kleinere winkeliers, totdat ze dezen uit hun bedrijf en in een faillissement hebben gedreven. Daarna worden de prijzen verhoogd. De persoon die eet en degene die produceert, moeten er beiden onder lijden; de een omdat hij hoge prijzen moet betalen, de ander omdat hij met verlies moet verkopen, en zij die de markt beheersen, strijken de winst op. Wat is het gevolg van dit alles? De kleine winkeliers houden op te bestaan en de bevolking is de dupe.

Recente onderzoekingen die onlangs in de Verenigde Staten naar de prijzenpolitiek van de farmaceutische industrie zijn gedaan, brachten een ander soort van onderdrukking aan het licht. Sommige geneesmiddelen werden met 7000 tot 10.000 percent winst boven de kosten der grondstoffen verkocht! Een artikel waarvan de vervaardiging en het materiaal slechts 53 cent kostte, werd voor ƒ 57,– verkocht. De subcommissie kwam ter ore dat grote ondernemingen „het publiek alleen al aan medicamenten op doktersvoorschrift jaarlijks voor een bedrag van ƒ 2.850.000.000 overvroeg”. De kosten van farmaceutische middelen kunnen zo hoog zijn dat de mensen er hierdoor van worden weerhouden de juiste geneeskundige behandeling te ontvangen, of dat zij aarzelen om medicijnen te bestellen wanneer dit noodzakelijk is. Onderdrukkers bekommeren zich weinig om de openbare gezondheid zolang zij er maar voordeel van kunnen trekken.

In het tijdschrift Life van 11 januari 1960 werd vermeld dat het stelen en verkopen van negerkinderen in Nigeria ten einde dezen slaven te laten worden, een winstgevend zaakje is. In het artikel werd gezegd: „Soms wordt het kind . . . aan een plaatselijke fetisj-aanbidder verkocht die gelooft dat hij, als hij de god een menselijk schepsel offert, rijk zal worden, of dat hij door bepaalde gedeelten van het geslachte lichaam te eten, zichzelf kan verjongen of zijn leven kan verlengen. De huidige prijs bedraagt ongeveer ƒ 3200 per kind”.

Zware belastingen zijn een andere vorm van onderdrukking. In de afgelopen tien jaren heeft de Amerikaanse belastingbetaler ƒ 1.387.000.000.000 aan de defensie betaald, en toch voelt hij zich onveiliger dan ooit tevoren. Dit komt neer op ƒ 22.800 voor elke werkende Amerikaan, hetgeen een drukkende last is.

Wanneer zal onderdrukking eindigen? Geen macht kan aan de onderdrukking een eind maken, zolang de oorzaak blijft bestaan. Onderdrukking te doen verdwijnen, betekent dat de wortel ervan, namelijk, de god van dit samenstel, Satan de Duivel, moet worden aangepakt (2 Kor. 4:4). Het uit de weg ruimen van Satan en degenen die zijn zelfzuchtige geest aan de dag leggen, houdt in dat onderdrukking van de aarde zal worden weggevaagd. Daarom hebben de natiën gefaald, want alleen God kan Satan vernietigen en hebzucht uitroeien. Jehovah heeft beloofd dit te zullen doen. „De God nu des vredes zal weldra den satan onder uw voeten vertreden”, schreef de apostel Paulus (Rom. 16:20). Dit verpletteren van Satan zal in Armageddon, Gods oorlog tegen de goddelozen, geschieden. Na Armageddon zal er een nieuwe wereld van Gods makelij, volkomen vrij van onderdrukking, zijn. De regeerder van de nieuwe wereld is Jezus Christus, de Vredevorst, die toen hij op aarde was ’door het land is gegaan, weldoende en genezende allen die door de Duivel onderdrukt waren’ (Hand. 10:38, NW). Als Koning van de nieuwe wereld zal hij nu vanaf zijn hemelse troon aan alle onderdrukkers en elke vorm van onderdrukking een einde maken. Dan zullen alle onderdrukkende communes, hebzuchtige industriële reuzen en zakenlui en religieuze en militaire onderdrukkers verdwenen zijn. De geïnspireerde belofte is: „Hij zal den arme redden, die om hulp roept, den ellendige, en wie geen helper heeft. Van druk en geweld zal hij hun leven bevrijden, hun bloed zal kostbaar zijn in zijn oog”. „Want boosdoeners worden uitgeroeid, maar wie den HERE verwachten, zij zullen het land beërven”. — Ps. 72:12, 14; 37:9.