Oneerlijke herder wekt afkeer op bij katholiek lam
ZIJ was een jong katholiek lam dat pas was klaargekomen met haar studie aan een parochieschool. Nu, nadat ze drie keer met een van Jehovah’s getuigen de bijbel had bestudeerd, begreep ze dat datgene wat haar kerk haar leerde, niet in overeenstemming met de bijbel was, en ze vroeg hoe dit eigenlijk kwam. Toen werd haar verteld dat haar kerk meer waarde hechtte aan de overlevering dan aan Gods Woord. Ze was wel tevreden met de gegeven uitleg; maar ze zou pas, daar ze zelf de bijbel niet zo goed kende, volledig overtuigd kunnen worden wanneer de getuige met haar naar de priester wilde gaan om ook zijn mening over deze dingen te vernemen.
De twee begaven zich daarop naar de priester. Deze begon met de getuige te vragen of hij een graad of diploma als bedienaar van het evangelie had behaald; de getuige vroeg daarop of de priester van mening was dat dit beslist noodzakelijk was, daar de vroege discipelen van Jezus dit ook niet hadden. Hij gaf daarop toe dat het niet per sé een vereiste was.
De priester verwees vervolgens naar Jezus’ woorden tot Petrus betreffende de rots, om hiermee aan te tonen dat de Katholieke Kerk de ware kerk was. De getuige weerlegde dit door aan te tonen dat Jezus op zichzelf wees als zijnde de Rots. De priester was het daar niet mee eens maar begon toen over de hel, de ziel en het oorlogsvraagstuk. Ten slotte kwam hij terug op Jezus’ tot Petrus gerichte woorden. De getuige haalde de Diaglott (een bijbel die zowel een Griekse als een Engelse tekst van het „Nieuwe Testament” geeft) voor de dag om aan te tonen dat Jezus hier onmogelijk Petrus bedoeld kon hebben als zijnde de Rots waarop hij zijn kerk zou bouwen, daar Jezus voor elk van de twee woorden een verschillend geslacht gebruikte.
De priester die daarop de Diaglott ter hand nam, beweerde dat hij, omdat hij Grieks kende, wel even zou aantonen dat Jezus’ woorden wel op Petrus sloegen. Hij wist de tekst echter met geen mogelijkheid terug te vinden en begon wanhopig te bladeren, de getuige hielp hem echter niet. Wel vroeg hij de priester of hij soms de tekst niet kon vinden waarmee de kerk wilde aantonen dat ze de ware was. Hij zei dat hij hem nu gevonden had, hield met bladeren op en begon te lezen.
Toen de getuige hem daarop vroeg of hij de door Jezus tot Petrus gerichte woorden betreffende de rots voorlas, beaamde hij dit. Toen de getuige echter opstond om over zijn schouder met hem mee te lezen, begonnen de handen van de priester te trillen, en geen wonder, want de getuige zag dat de priester net deed alsof hij Jezus’ tot Petrus gerichte woorden uit het vierde hoofdstuk van Markus voorlas, terwijl deze alleen te vinden zijn in Mattheüs 16:18. De getuige berispte daarop de priester voor een dergelijke handelwijze en stelde het katholieke meisje met het oog op wat er gepasseerd was, voor maar weg te gaan.
Toen de getuige en het meisje, dat walgde van een dergelijke methode, vertrokken, merkte de priester op, „Ik zal nooit een getuige van Jehovah worden, ook al komen jullie stapels bewijsmateriaal aandragen!” De getuige vroeg daarop, „Rekent u hier ook de bijbel bij?” „Ja,” gaf de priester ten antwoord, „ook de bijbel.”
Het resultaat van dit twee uur durende gesprek was dat het katholieke meisje niets meer met haar kerk te maken wilde hebben en nu doorgaat met haar bijbelstudie en het bezoeken van de gemeentevergaderingen van de getuigen.