Vragen van lezers
● Is het niet louter wijdlopig, overdreven of vernederend voor Jehovah wanneer wij over hem spreken als Jehovah God?
Deze vraag wordt klaarblijkelijk gesteld omdat Jehovah de exclusieve naam is van de Schepper van hemel en aarde, en God zijn titel als Schepper is, zoals wij in Genesis 1:1 lezen: „In den beginne schiep God den hemel en de aarde.” Weliswaar wordt door de naam Jehovah onmiddellijk vastgesteld wie hij is, maar het is in de Schrift niet ongebruikelijk dat iemand wordt vermeld bij zijn naam terwijl hieraan zijn titel wordt toegevoegd. Als voorbeeld hiervan zouden wij de eniggeboren Zoon van God zelf kunnen nemen. Hij wordt in de bijbel vele malen Jezus Christus genoemd. Jezus is de persoonsnaam die de Zoon van God op aarde als mens werd gegeven en Christus is de titel, waarvan de betekenis Gezalfde is, die hem onmiddellijk nadat hij in de rivier de Jordaan was gedoopt en God hem had gezalfd door zijn heilige geest op hem uit te storten, werd verleend.
Maar, zo zal iemand tegenwerpen, de naam Jezus is niet uitsluitend de naam van Gods Zoon. „Jezus” is de manier waarop de Grieken de Hebreeuwse naam Jozua uitspreken, welke naam de verkorte vorm is van de langere naam Jehóshua, die „Jehovah is redding” betekent. De naam van de opvolger van de profeet Mozes was Jozua, de zoon van Nun; in het boek Hebreeën (dat oorspronkelijk in het Grieks werd geschreven) spreekt de geïnspireerde auteur over deze Jozua als Jezus. In deze tijd worden ook in Latijns-Amerika vele mannen Jezus genoemd. Om Jezus de Zoon van God van al deze andere mannen te onderscheiden die zowel in de oudheid als thans Jezus werden en worden genoemd, is het dus nodig Hem als Jezus Christus, Jezus de door God gezalfde, te betitelen.
Er kan echter niet van de naam Jehovah worden gezegd dat vele mannen deze naam dragen. Jehovah is de naam die God zichzelf heeft gegeven en die exclusief hém toebehoort. Geen van zijn schepselen in het universum is zo genoemd. Enkele van hun namen mogen dan de naam Jehovah in combinatie met andere woorden bevatten, maar geen van hen draagt de naam Jehovah zonder meer. Die naam Jehovah is dus exclusief de benaming voor de enige levende en ware God. En wanneer iemand de naam Jehovah uitspreekt, wordt hiermee automatisch God, de Schepper van hemel en aarde, bedoeld.
Die verklaring is waar. Niettemin vormt het geen vernedering voor de Schepper van hemel en aarde wanneer wij de uitdrukking Jehovah God gebruiken om hem aan te duiden. Waarom niet? Omdat de bijbel, die door de Schepper zelf is geïnspireerd, die uitdrukking vele malen bezigt, te beginnen met Genesis 2:4 (NW), waar staat: „Dit is een geschiedenis van de hemelen en de aarde ten tijde dat ze werden geschapen, ten dage dat Jehovah God aarde en hemel maakte.”
Enkelen zullen wellicht tegenwerpen dat de titel „God” door een onbekende latere redacteur van de bijbelmanuscripten na de naam Jehovah werd ingelast. Zij wijzen er misschien op dat het woord „God” in het eerste hoofdstuk van Genesis, waarin het verslag over de aardse schepping staat, als de énige benaming voor de Schepper wordt gebruikt, en dat de naam Jehovah pas in het tweede hoofdstuk van Genesis, te beginnen met 2 vers 4, verschijnt. Zij beweren dat het boek Genesis uit twee stel documenten is samengesteld, uit één stel documenten waarin de Schepper uitsluitend God wordt genoemd, en uit een tweede stel documenten waarin naar de Schepper wordt verwezen als Jehovah. In het Hebreeuws is het woord voor God Elohím en wordt zijn persoonsnaam weergegeven door de vier Hebreeuwse medeklinkers die te zamen het Tetragrammaton worden genoemd; deze combinatie van medeklinkers wordt thans veelal uitgesproken als Jehovah. Men zegt nu dat er een document bestond waarin het woord Elohím werd gebezigd en een document waarin Jehovah werd gebruikt en dat deze twee documenten in het boek Genesis werden gecombineerd of met elkaar werden verweven. De redacteur van de twee documenten die te zamen het boek Genesis vormen, zou het woord Elohím (of God) aldus na de naam Jehovah hebben ingelast, te beginnen met het tweede hoofdstuk van Genesis, waardoor de combinatie „Jehovah Elohím” of Jehovah God is ontstaan. — Zie Genesis 2:4, Darby.
Dit betoog betreffende twee verschillende documenten is echter louter een theorie die in recente tijden is opgeworpen, en niets in de geschiedenis van de joden tot op Jezus’ tijd vormt hier ook maar een geringe aanwijzing voor. Jezus en zijn apostelen vertellen ons eenvoudig dat het boek Genesis door de ene geïnspireerde schrijver, de profeet Mozes, is geschreven. Het is dus Mozes geweest die deze combinatie van de naam van de Schepper en zijn titel, Jehovah God, heeft opgetekend, hetgeen hij heeft gedaan onder inwerking van Gods heilige geest. Hieruit blijkt dat deze combinatie door de Almachtige God zelf is goedgekeurd, en hij gebiedt ons niets aan zijn heilige Woord toe te voegen noch er iets van af te doen. — Deut. 4:2; 12:32.
Deze waarheid wordt ondersteund door het feit dat de combinatie „Jehovah Elohím” (of Jehovah God) zesendertig maal in de Hebreeuwse Geschriften voorkomt, en wel van Genesis 2:4 tot en met Jona 4:6, waar staat: „En Jehovah God maakte een kalebas gereed en deed deze tot boven Jona opkomen, opdat hij een schaduw boven zijn hoofd zou kunnen zijn, om hem uit zijn kwade toestand te bevrijden” (NW). In het tweede hoofdstuk van Genesis komt de uitdrukking „Jehovah Elohím” elf maal voor en in hoofdstuk 3 negen maal, dus in totaal twintig maal in deze twee hoofdstukken alleen al. De uitdrukking „Jehovah Elohím” komt verder nog voor in Exodus 9:30; 2 Samuël 7:22, 25; 2 Koningen 19:19; Jona 4:6; Psalm 72:18; 84:12; 1 Kronieken 17:16; 28:20; 29:1; 2 Kronieken 1:9 (twee maal); 6:41, 42; 26:18 en Jeremia 10:10. Daarnaast komt de Hebreeuwse uitdrukking „Jehovah ha-Elohím” (wat Jehovah, De [ware] God betekent) nog zes maal voor, namelijk in 1 Samuël 6:20; Nehemia 8:6; 9:7; 1 Kronieken 22:1, 19 en 2 Kronieken 32:16, zoals uit de New World Translation blijkt.
Wij hebben dus een goddelijke machtiging om de uitdrukking Jehovah God, die hijzelf door de inspiratie van zijn geest in zijn heilige Woord heeft doen optekenen, met betrekking tot hem te gebruiken. Wij kleineren hem niet wanneer wij een uitdrukking bezigen die uit zijn eigen mond is ontsprongen. Iets wat God zelf als rein en eervol voor zichzelf heeft weergegeven, mogen wij niet „onterend” en „kleinerend” noemen. Niet alle mensen overal op aarde weten hoe Gods naam luidt; noch weet iedereen dat de naam Jehovah betrekking heeft op God, de Schepper van hemel en aarde en de Maker van de mens. Daarom betekent de uitdrukking Jehovah God een hulp voor hen, want er blijkt uit dat deze Jehovah over wie wij prediken, de enige levende en ware God is die door alle mensen door bemiddeling van zijn Zoon Jezus Christus aanbeden moet worden willen zij eeuwig leven in zijn nieuwe wereld verwerven.
De publikaties van de Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania en de vertegenwoordigers van dit Genootschap zullen de uitdrukking Jehovah God daarom tot zijn eer en verheerlijking blijven bezigen, te zamen met alle andere uitdrukkingen die zijn heilige mannen uit de oudheid onder leiding van Jehovah’s geest in zijn heilige Bericht, de bijbel, hebben gebruikt om Hem te identificeren.