Veertig maal zoveel publiek bij een openbare lezing in Ghana
BIJ DE prediking van „dit goede nieuws van het koninkrijk” maken de getuigen van Jehovah gebruik van openbare lezingen. Wanneer er, als gevolg van hun aankondigingswerk een toename van tien procent in het bezoekersaantal in de Koninkrijkszaal aanwezig is, zijn ze dankbaar. Wanneer er 100 procent toename is, zoals dit onlangs het geval was op een districtsvergadering te São Paulo, Brazilië, zijn ze zeer verheugd, maar toen een reizende vertegenwoordiger van het Wachttorengenootschap in Ghana een toename van 4000 percent op het bezoekersaantal bij een openbare lezing rapporteerde, was dit iets zeer ongewoons en het behoeft dan ook de volgende verklaring:
● De openbare lezing werd gehouden in B———, in het noorden van Ghana, in het voorjaar van 1957. Enige tijd er voor had het opperhoofd geweigerd toestemming te verlenen voor een openbare lezing in de open lucht. De mensen, alhoewel een beetje primitief, zijn vriendelijk en houden er van over sociale toestanden en de hoge levensstandaard te spreken. Wanneer men echter over religie begint, zijn de meesten van hen overtuigde voorouderaanbidders. Jehovah’s getuigen hebben behoorlijke tegenstand ondervonden, aangezien zij alleen Jehovah aanbidden.
● In een nabijgelegen dorp was hun werk verboden, daar een inwoonster de Afrikaanse gewoontes aan de kant had gezet om als een getuige van Jehovah een schriftuurlijk moreel en rein leven te gaan leiden, waarvoor ze uit het dorp gejaagd was. In een ander dorp werd hun hun studiezaaltje afgenomen door het dorpshoofd en andere vooraanstaande mannen. Waarom? Omdat de grond waarop de zaal zich bevond, aan gestorven voorouders had toebehoord, en dezen konden een mededinger als Jehovah in de aanbidding niet tolereren! Zelfs de Koninkrijkszaal was het slachtoffer van een aanval geworden, terwijl daar juist een vergadering werd gehouden; deze aanval stond onder leiding van een katholiek die zeer gebelgd was omdat zijn zuster haar standpunt voor de getuigen van Jehovah had ingenomen.
● Toen deze reizende vertegenwoordiger van het Genootschap zich echter in verbinding stelde met de diverse autoriteiten en hoofden, kregen de getuigen niet alleen hun studiezaaltje terug maar tevens toestemming om op een prachtig gelegen plaats op zondagmorgen een openbare lezing te houden. Hij moedigde de getuigen aan de aankondiging van de lezing volledig te ondersteunen.
● Op zondagmorgen kwam men om acht uur bij elkaar, alhoewel enkelen 20 km hadden moeten reizen zonder de moderne middelen van vervoer die ons ter beschikking staan. Het was toen juist de „marktdag,” welke in het noorden erg veel mensen trekt vanuit de omliggende dorpen, daar er aan het kopen en verkopen enorme feesten zijn verbonden; tevens mag een jongeman dan een meisje veroveren door haar met behulp van zijn vrienden met geweld op schouderhoogte mee te dragen naar het huis van de ’bruidegom.’
● Om 8.30 uur begonnen de getuigen met hun predikingswerk. Op alle vijftien wegen en voetpaden die naar de stad leidden, werd iemand neergezet, zodat iedereen over de lezing ingelicht kan worden. Anderen gingen van huis tot huis in de zaken- en woonwijken, hielden lezinkjes, boden bijbelse lektuur aan en lieten strooibiljetten achter. Ondanks het gure weer gaven de broeders en zusters twee en een half uur lang een uitstekend getuigenis.
● De openbare lezing begon klokslag 11 uur v.m. op welk tijdstip er 300 aanwezigen waren, met inbegrip van vijfendertig getuigen en hun vrienden van goede wil. Een van de getuigen vertaalde de lezing in het Frafra. Binnen tien minuten had het aantal toehoorders zich verdubbeld en tijdens het hoogtepunt van de lezing waren er 1448 aanwezigen, een toename van 4000 percent, ofte wel veertig keer zoveel als er getuigen waren.