Een wereld ’zonder erkentelijkheid’ overleven
„Weet dit echter, dat er in de laatste dagen kritieke tijden zullen zijn, die moeilijk zijn door te komen. Want de mensen zullen zichzelf liefhebben, zullen aanmatigend zijn, hooghartig, lasteraars, ongehoorzaam aan ouders, zonder erkentelijkheid.” — 2 Tim. 3:1, 2.
1. Wie voorzei dat er welk tekort aan waardering in onze dagen zou bestaan?
JEHOVAH God voorzag de doodaanbrengende golf van ondankbaarheid welke de aarde in deze kritieke laatste dagen voor Armageddon zou overspoelen. 1900 jaar geleden inspireerde hij de apostel Paulus er toe hiervoor te waarschuwen, zodat zij die een juiste waardering aan de dag zouden leggen het einde van een dergelijke wereld zouden kunnen overleven. „Weet dit echter,” aldus Paulus, „dat er in de laatste dagen kritieke tijden zullen zijn, die moeilijk zijn door te komen. Want de mensen zullen zichzelf liefhebben, het geld liefhebben, zullen aanmatigend zijn, hooghartig, lasteraars, ongehoorzaam aan ouders, zonder erkentelijkheid, zonder goedertierenheid, geen natuurlijke genegenheid hebbend, niet ontvankelijk voor enige overeenkomst, kwaadsprekers, zonder zelfbeheersing, heftig, zonder liefde voor het goede, verraders, eigenzinnig, opgeblazen van eigenwaarde, met meer liefde voor genoegens dan voor God, die een vorm van godvruchtige toewijding hebben maar er de kracht niet van blijken te bezitten; en keer u af van dezen” (2 Tim. 3:1-5). Ondankbaarheid is precies het tegenovergestelde van waardering. De profetie laat ons de mensen zien zoals zij thans werkelijk zijn, zonder waardering voor God, de reine aanbidding, ware liefde voor en gehoorzaamheid aan de ouders, maar daarentegen met een overdreven eigenliefde, liefde voor genoegens en voor geld. Hoe nauwkeurig voorspelde de in de bijbel van tevoren opgetekende geschiedenis wat er thans voorvalt! Oprechte mensen dienen zich van deze geen erkentelijkheid bezittende wereld af te keren, willen zij werkelijk haar naderende einde overleven.
2. (a) wat houdt waardering in? (b) Wat is er voor nodig om het tot uitdrukking te kunnen brengen?
2 Hiertoe moet men waardering aankweken voor het goede, voor wat juist en Gode aangenaam is. Echte waardering hebben, is veel meer dan alleen maar dankbaar zijn. Het woord „waarderen” is afgeleid van „waarde,” welker betekenis door betrekking of functie is: waarde aan iets hechten. Een vroegere betekenis was „1. beoordeelen, keuren, onderzoeken of waren en werkstukken voldoen aan de vereischte voorschriften.” . . . 2. „taxeeren, de waarde van iets bepalen, schatten. . . .” (Verwijs en Verdam, Middelnederlandsch Woordenboek). Waarderen betekent iets op zijn juiste waarde weten te schatten; warme voldoening en goedkeuring tonen. Het houdt in dat men op de hoogte is van iets wat men met de zintuigen heeft waargenomen. Iets wat wij moeilijk begrijpen, zullen wij ook minder waarderen. De woorden „muziek of kunst kunnen waarderen” krijgen nu een veel diepere betekenis. Wanneer een bank er een „waardeerder” of taxateur op uit stuurt om de waarde te bepalen van iemands bezit, moet hij bepalen hoe hoog hij de bezittingen van zo iemand waardeert of taxeert. De bezittingen kunnen dan „in waarde” „stijgen” en „dalen.” Nu ligt het voor de hand dat willen wij waardering tonen voor de hoogste dingen betreffende God en de ware aanbidding, wij bekwaam moeten worden in het bepalen van waarden. Wij moeten kennis, inzicht en ervaring hebben, maar bovenal gezonde bijbelse leiding ten opzichte van het werkelijk waardevolle. Deze ondankbare wereld zal sterven omdat ze geen juiste waardering kent; ze is ongevoelig en dood voor alles wat goddelijk en goed is en daarom zal ze binnenkort zelf doodgaan.
3. Welke vragen zijn door Jezus’ gelijkenis van de schapen en bokken zeer toepasselijk?
3 Christus Jezus voorspelde deze tijd in het 25ste hoofdstuk van Mattheüs en zei dat er in de tijd van het einde der wereld twee klassen mensen zouden leven. Aan zijn rechterhand zouden de waardering hebbende „schapen” staan, die God en Christus als de regerende Koning liefhebben en waardering tonen voor het overblijfsel van ’s Konings broeders, die overal het goede nieuws van zijn koninkrijk bekendmaken. Aan zijn linkerhand staan de veroordeelde, geen waardering tonende „bokken,” die beweren God en Christus lief te hebben maar geen enkele bijval betonen aan het getuigeniswerk omtrent het Koninkrijk dat door Jezus’ aardse broeders verricht wordt. De bokken weigeren te erkennen dat de Koning in zijn Koninkrijksmacht tegenwoordig is en dat alle natiën voor zijn troon staan om door hem geoordeeld te worden. Welke zijde kiest u in dit geschil tussen waardering en ondankbaarheid? Welke waarde hecht u aan Gods woord, de bekendgemaakte koninkrijksboodschap, uw tijd en uw leven? Het kan uw leven betekenen het bijbelse verslag over dit geschil te bestuderen, uw standpunt in te nemen en u bij de minderheid te voegen die vanwege de door hun getoonde waardering zeker zijn van hun redding.
4. In welk opzicht betekende het al dan niet tonen van waardering in Jezus’ dagen leven of dood?
4 In Jezus’ dagen zag een zeer bevoorrechte generatie Gods eigen Zoon grote wonderen verrichten ten bewijze dat hij de langverwachte Messias was. Hun afgestompte zintuiglijke waarnemingsvermogen deed afbreuk aan hun waardering voor hem, alhoewel in hem toch alle profetieën in vervulling gingen die een verder bewijs voor zijn oprechtheid waren. Door geen waardering voor hun voorrechten te tonen, minachtte dit veroordeelde geslacht zijn koninkrijksboodschap en achtte haar niet hun algehele trouw en steun waardig. Jezus weende over zo weinig onderscheidingsvermogen. Hun voorvaders trokken veertig jaar door de woestijn, maar in nog kortere tijd oogstte dit ondankbare geslacht de vruchten van hun ondankbaarheid. De Romeinse legers veroverden Jeruzalem en Juda in 70 n. Chr. stormenderhand en richtten een waar bloedbad aan, zoals Jezus had voorzegd. Doordat zij de tegenwoordigheid van de Koning van Gods koninkrijk en het voorrecht hem te dienen niet naar waarde schatten, brachten zij hem gewelddadig ter dood. Overeenkomstig de waarschuwing van Johannes de Doper, die Christus zó hoogachtte dat hij zich niet waardig rekende diens sandaal los te maken, werd dit geslacht gedoopt met een vurige vernietiging. De mannen en vrouwen die een juiste waardering voor Christus aan de dag hadden gelegd ontvingen echter Gods heilige geest wat voor hen kracht en leven betekende (Matth. 3:7-12). Wanneer men toen een juiste waardering had, overleefde men dat samenstel van dingen.
5. Welk een soortgelijke toestand bestond er in Noachs dagen?
5 Ook al vóór Jezus’ tijd kwam het voor dat men geen juiste waardering had. In Hebreeën 12:16 waarschuwde Paulus de vroege christenen er voor op hun hoede te zijn dat er niemand onder hen zou zijn „die de heilige dingen niet waardeert, zoals Ezau, die in ruil voor een maal zijn rechten als eerstgeborene weggaf.” Maar zelfs vóór de tijd van de ondankbare Ezau en de dankbare Jakob was een hele wereld gevangen in de ban van de ondankbaarheid, de wereld van Noachs dagen. Noach en zijn gezin, bestaande uit getuigen van Jehovah, beseften hoe noodzakelijk het was Gods geboden te gehoorzamen. Zij predikten en bouwden de ark van redding voor de ogen van een geslacht dat geen waardering kende. De zorgen voor het levensonderhoud en de liefde voor vleselijke genoegens sloten de geest van de mensen van voor de vloed toe voor de ernst van de tijd waarin zij leefden. Een aanzwellende vloedgolf, die zelfs de hoogste bergketen overspoelde, had tot gevolg dat plotseling grote aantallen mensen meer waarde gingen hechten aan Noachs waarschuwing, maar nu het water eenmaal begon te stijgen was het te laat. Deze ondankbaren zullen geen tweede kans krijgen om hun fout te herstellen. Met hen verdween hun waarderingsloze houding. Archeologen die opgravingen verrichtten hebben de bewijzen gevonden dat God een religieuze wereld had vernietigd. Jehovah’s getuigen weten dat dit gebeurde omdat ze de verkeerde religie aanhing. Klaarblijkelijk kan valse religie fnuikend werken ten aanzien van waardering en ons sensitieve onderscheidingsvermogen voor wat in Gods ogen ware aanbidding is, te niet doen. — Genesis, de hoofdstukken 6–8; Matth. 15:3.
6. Wie was de eerste die ondankbaarheid aan de dag legde? Waar heeft zijn ondankbaarheid toe geleid?
6 Toch bestond deze ondankbaarheid ook al vóór de vloed. Het voert ons zelfs terug tot in de hof van Eden, waar de mens in het begin al geconfronteerd werd met zonde en dood, doordat Adam en Eva geen waardering toonden voor Jehovah Gods reine aanbidding en de noodzakelijkheid loyaal te blijven. De eerste die ondankbaar was, was niemand minder dan Satan de Duivel die het eerste mensenpaar er toe aanzette verkeerde waarde te hechten aan Gods Woord en geboden. Jezus onthulde wat de fatale leemte in Satans waardering was. De Duivel schatte de waarheid niet naar waarde. „Die was een mensenmoorder toen hij begon,” aldus Jezus, „en hij is in de waarheid niet staande gebleven, want er is geen waarheid in hem. Wanneer hij de leugen spreekt, spreekt hij overeenkomstig zijn eigen aard, want hij is een leugenaar en de vader der leugen” (Joh. 8:44). Jehovah had Satan niet aldus geschapen, want dan zou hij immers zelf de Vader der leugen en de leugenaar zijn en God kan onmogelijk liegen. De oorzaak lag bij Satans gebrek aan waardering voor waarheid en rechtvaardigheid. Onder Gods geestelijke zonen was hij hogelijk begunstigd. Hij had de wijze loopbaan kunnen volgen van Gods eniggeboren Zoon, het Woord, maar hij die zichzelf tot de ondankbare had gemaakt, vond geen verwarmende voldoening in Jehovah’s liefdevolle raad en stemde er niet mee in. Evenmin stelde Satan het op hoge prijs dat hij kon omgaan met de loyale engelen en geestelijke zonen Gods. Ondankbaarheid leidde in hemel en op aarde tot verraad, en juist in deze tijd naderen wij het hoogtepunt van de lange strijdvraag betreffende Jehovah’s universele soevereiniteit, die spoedig beslist zal worden tot eer van Jehovah en tot zegen van allen die een juiste waardering aan de dag leggen. Ondertussen leidde dit gebrek aan waardering Satan er toe het toppunt van ondankbaarheid aller tijden aan de dag te leggen door Jezus op Golgotha te vermoorden. Daar Jehovah waardering had voor diens rechtschapenheid wekte hij hem op en verhoogde hem tot zijn rechterhand, waar hij nu ten slotte in deze oordeelsdag op zijn glorieuze Koningstroon zit. Satans doodstijding te zien en te weten dat die het gevolg is van gebrek aan waardering, stemt tot droefheid. In Armageddon zal Jezus tonen dat hij Jehovah’s soevereiniteit waardeert en hij zal spoedig de opstandige vorst der ondankbaren vernietigen.
7. Door welke voorbeelden na te volgen kunnen wij de hoop koesteren om het einde der wereld te overleven?
7 De bijbel verhaalt echter niet alleen van ondankbaren. Wij hebben eveneens voorbeelden van hen die rechtvaardigheid liefhadden en wisten te waarderen. Ofschoon een wereld van meer dan twee miljard mensen binnenkort zal sterven door een gebrek aan waardering, kunt u dit einde overleven door het voorbeeld na te volgen van de velen die goddelijke gunsten op hoge prijs wisten te stellen. Abel was één van hen. Hij hechtte de juiste waarde aan de gunst van Jehovah God en begreep dat zijn aanbidding van de ware God in overeenstemming moest zijn met de goddelijke maatstaven en niet met door mensen gemaakte riten, zoals het offer van Kaïn dat uit veldvruchten bestond (Gen. 4:2-7). Abel zal met een opstanding bedacht worden omdat hij de juiste waarde hechtte aan de dienst voor God. Nog iemand die waardering toonde was Noach, reeds genoemd vanwege zijn waardering voor Gods instructies. Abraham en Sara bezaten het voorrecht hun huis in Ur te mogen verlaten en Jehovah in den vreemde te mogen dienen op juiste wijze; dat was werkelijk een houding die zendelingen ten voorbeeld strekt. Abraham hield Jehovah’s weg ten leven altijd hoog en verwierf Gods gunst als de „vader der gelovigen.” Te Jericho achtte de vrouw Rachab haar pas verkregen betrekking tot Jehovah’s theocratische organisatie van grotere waarde dan welke gemeenschapsband met de ten ondergang gedoemde stad. Zij besefte terdege dat zij zich aan de zijde van Jehovah’s overwinnende legerscharen moest scharen en actief haar trouw moest belijden. Haar waardering, en haar sensitieve onderscheidingsvermogen stelden haar en hen die in haar huis vertoefden in staat Jericho’s val te overleven. — Joz. 6:22-25.
8. (a) Noem andere mannen en vrouwen die veel waardering aan de dag legden. (b) Welke waarde hechtte Mozes aan zijn voorrechten?
8 Het bijbelboek Richteren bevat een weids verslag van de groep mannen en vrouwen die ijverig toonden dat zij waardering hadden voor Jehovah’s oproep om voor zijn uitverkoren volk in het strijdperk te treden, wanneer het door gebrek aan waardering voor hun grote onzichtbare Koning weer eens in een benarde toestand verkeerde. Jehovah’s getuigen, zoals Simson, Gideon, Jehu, Barak, Debora en anderen, beschouwden het als een groot voorrecht te mogen strijden voor Jehovah’s naam, zijn ware aanbidding en zijn volk. Zij waren er zo volkomen van overtuigd dat zij dit voorrecht naar juiste waarde schatten, dat zij zelfs hun leven er voor in de waagschaal stelden. Jehovah’s profeten hadden niet minder waardering voor hun voorrechten jegens God. Koningen en rijken raasden vaak tegen mannen als Mozes, Samuël, Daniël, Jeremia, Ezechiël, Micha en vele anderen. Voor hen die nog waardering konden opbrengen, was het voorrecht een woordvoerder voor Jehovah te mogen zijn een schat zonder weerga. Zij hechtten de grootste waarde aan het mogen bekendmaken van Jehovah’s profetieën, waarheden en oordeelstijdingen aan vrienden of vijanden. Deze godvrezende mannen blonken uit in het tonen van waardering voor dergelijke voorrechten. Een opvallend voorbeeld is Mozes, over wie Paulus in Hebreeën 11:24-26 schrijft: „Door geloof heeft Mozes, toen hij was opgegroeid, geweigerd de zoon van de dochter van Farao te worden genoemd, en verkoos liever met het volk van God mishandeld te worden dan de tijdelijke genieting der zonde te hebben, omdat hij de smaad van de Christus grotere rijkdommen achtte [dat wil zeggen, waardeerde, naar waarde schatte] dan de schatten van Egypte, want hij zag oplettend uit naar de betaling van het loon.” Mozes was in zijn geest en hart vast besloten, hij had Jehovah’s beloofde zegeningen naar waarde geschat en er de hoogste waarde aan toegekend; ze wogen volkomen op tegen alles wat de Egyptische wereld hem voor materiële aantrekkelijkheden zou kunnen aanbieden. Tijdens zijn leven bracht deze waardering hem al veel zegeningen en voorrechten als middelaar tussen Jehovah en Israël en als voorafschaduwing van Christus Jezus. Bovendien wordt Mozes bij de rij van getrouwe getuigen van Jehovah in Hebreeën 11 genoemd, met hen, die eveneens waardering aan de dag hebben gelegd en na Armageddon een opstanding zullen verkrijgen. Wanneer Mozes zijn voorrechten op een onverstandige wijze had bezien, dan had hij tijdelijk de genietingen van deze wereld kunnen smaken en zou hij vervolgens zonder hoop gestorven zijn.
9. Wie toonde de grootste waardering voor Jehovah’s goedheid? Vergelijk zijn uiteindelijke positie met die van Satan.
9 Van al de getrouwe mannen en vrouwen die Gods gunst verwierven en zijn soevereiniteit hooghielden heeft Christus Jezus de meeste waardering getoond voor Jehovah’s gaven en voorrechten. Hij is hierin het volmaakte voorbeeld geweest. Zijn leven vol dankbaarheid voor Jehovah, het eeuwige leven en alle zegeningen, vormt wel een schril contrast met Satans ondankbare en rampspoedige loopbaan. Vanaf het moment dat Gods Zoon werd geschapen heeft hij grote waardering gehad voor de waarheid, dat al wat hij is en heeft een gift van zijn Vader Jehovah is. Jezus heeft er nooit aan gedacht zich ondankbaar Gods plaats wederrechtelijk toe te eigenen. Hij wist het voorrecht temidden van Gods universele gezin te mogen verkeren naar waarde te schatten, en heeft altijd vol dankbaarheid meegewerkt aan de rechtvaardiging van Jehovah’s naam, daarbij ’gehoorzaam wordend tot de dood, ja, de dood aan een martelpaal’ (Fil. 2:5-8). Hoe volkomen tegengesteld was de loopbaan van deze twee hemelse zonen Gods, die zich eens beiden verheugden in het samenzijn met Jehovah’s hemelse gezin. Satan de trotse, ondankbare, werd uit Jehovah’s organisatie verbannen en naar de nabijheid van de aarde geworpen, waar hij een verwoede strijd voert tegen het overblijfsel van Koninkrijkserfgenamen, beseffend dat de hem resterende tijd kort is. Christus Jezus, die nederig waardering aan de dag legde, werd tot een hogere positie verheven dan hij oorspronkelijk bezat. Hij kreeg onsterfelijkheid. Hij ziet uit naar de na Armageddon komende eeuwigheid, waarin hij door zijn dienst zijn waardering kan tonen voor zijn God en Vader. Wie had volgens u de juiste waardering voor Jehovah’s goedheid? Welke stappen onderneemt u om Jezus’ voorbeeld na te volgen?
10. Op welke wijze verkondigde Jezus dat men waardering diende te hebben en hoe bracht hij dit zelf in praktijk?
10 Dat we zijn voorbeeld dienen na te volgen vertelt Paulus ons op de volgende wijze: „Laten wij met volharding de wedloop lopen die ons voor ogen is gesteld, terwijl wij oplettend zien naar de leider en volmaker van ons geloof, Jezus. Wegens de vreugde die hem was voorgesteld, heeft hij een martelpaal verdragen, en heeft hij schande veracht, [let op zijn waardering] en hij is aan de rechterhand van de troon van God gaan zitten. Ja, let nauwkeurig op degene die zulk een tegenspraak door zondaren tegen hun eigen belangen in, heeft verduurd, opdat gij niet vermoeid raakt en bezwijkt in uw ziel” (Hebr. 12:1-3). Wanneer wij zien naar Jezus’ voorbeeld in het tonen van waardering voor wat de moeite waard is, zullen wij alles in de juiste verhouding zien. Dan kunnen wij eveneens de smaad verachten van familieleden, vrienden of buren die onze christelijke loopbaan tegenstaan. De vreugde Jehovah voor eeuwig te kunnen dienen is het werkelijk waardevolle in ons leven. U zult Jezus’ voorbeeld navolgen en vol vreugde uw belangstelling voor iets waardoor u het Koninkrijk niet zou kunnen beërven, laten tanen. Jezus gaf in de volgende illustraties ons een waardevolle les hoe wij er blijk van kunnen geven dat wij de Koninkrijksschat waarderen: „Het koninkrijk der hemelen is gelijk een schat verborgen in de akker, en degene die hem vond verborg hem en gaat in zijn vreugde heen, verkoopt al wat hij heeft en koopt die akker. Wederom is het koninkrijk der hemelen gelijk een reizende koopman die prachtige paarlen zoekt. Toen hij een parel van grote waarde had gevonden, ging hij heen, verkocht terstond alles wat hij had, en kocht ze” (Matth. 13:44-46). Jezus deed dit. Hij toonde waardering en hij kende de dienst voor Jehovah de juiste plaats toe door deze boven alle andere dingen te stellen, en zelfs zijn aardse leven op te offeren om deze parel van grote waarde te kunnen verwerven. Satan beproefde hoe groot Jezus’ waardering was door hem politieke macht en materiële bezittingen aan te bieden, maar niets in Satans samenstel van dingen had Jezus’ bekoring en het kon hem er evenmin toe brengen de grote waarde die hij aan het voorrecht Jehovah’s naam te mogen rechtvaardigen hechtte, te verkleinen. De schat van de Koninkrijksdienst daalde voor hem na verloop van tijd niet in waarde; integendeel, haar kostbaarheid werd en wordt juist nog groter. Paulus beveelt ons aan dit voorbeeld te volgen.
11. Welke houding legden de apostelen in het tonen van waardering aan de dag?
11 Onder het volmaakte onderwijs van Jezus werden op één na alle apostelen als hun Onderwijzer (Luk. 6:40). De ene die aan het materiële een onjuiste waarde toekende, gaf later toe dat dit een vergissing was geweest door het bloedgeld door de tempel te gooien en vervolgens zelfmoord te plegen (Matth. 27:3; Zach. 11:12, 13, NBG). De andere elf en Paulus, die de opengevallen plaats van Judas innam, bewezen allen mannen te zijn die in elk opzicht een juiste waardering bezaten. Zij moesten ter wille van de waarheid en de prediking van het goede nieuws veel lijden verduren, maar verstikten deze beproevingen hun erkentelijkheid jegens Jehovah? Toen het joodse hooggerechtshof de apostelen geselde en hen vrijliet op voorwaarde de prediking te staken, waardeerden zij toen dit predikingsvoorrecht niet meer? Het verslag in Handelingen 5:41, 42 geeft hierop het antwoord: „Zij gingen daarom weg uit het Sanhedrin verheugd dat zij waardig waren gerekend ter wille van zijn naam onteerd te worden. En zij bleven zonder ophouden iedere dag in de tempel en van huis tot huis onderwijzen en het goede nieuws over de Christus, Jezus, bekendmaken.” Er bestaat geen twijfel over, de apostelen hadden de juiste waardering. Zij overschatten zichzelf niet, noch hechtten zij te veel waarde aan geld of genoegens. Zij legden waardering aan de dag voor God en Christus, voor de waarde van ware godvruchtige toewijding, en bleken de kracht er van terdege te bezitten. Deze voorbeelden kunnen wij ons altijd ten nutte maken en wel in het bijzonder nu een ondankbare wereld het laatste getuigenis over Gods koninkrijk een halt probeert toe te roepen.
12. Welk grootse voorrecht zou iemand, zoals voorzegd in onze dagen kunnen ontvangen, en welke uitwerking zou dit hebben?
12 Toen de apostel Johannes terwille van het goede nieuws verbannen was naar het eiland Patmos werd hij er toe geïnspireerd te voorzeggen dat mannen en vrouwen in de huidige oordeelstijd het voorrecht zouden ontvangen het getuigeniswerk betreffende het Koninkrijk op zich te nemen, waarvan Jezus had gezegd dat dit ’gepredikt zou worden op de gehele bewoonde aarde om alle natiën een getuigenis te geven, en dat dan het volbrachte einde zou komen’ (Matth. 24:14). Johannes vermeldde verder over dit geïnspireerde visioen: „En ik zag nog een engel, vliegend in het midden van de hemel, en hij had eeuwig goed nieuws bekend te maken, als blijde tijdingen voor hen die op de aarde verblijven, en voor elke natie, stam, taal en volk, zeggende met luide stem: ’Vreest God en geeft hem heerlijkheid, want het uur van zijn oordeel is gekomen, en aanbidt daarom hem die de hemel, de aarde, de zee en de waterfonteinen heeft geschapen.’” Wanneer Jehovah’s getuigen aan uw deur kloppen, gedreven door Jehovah Gods werkzame kracht wordt u het voorrecht God actief heerlijkheid te geven als een van zijn koninkrijksgetuigen eveneens aangeboden. Mannen en vrouwen uit alle natiën geven voortdurend blijk van hun waardering door geestdriftig dit werk te verrichten en ze hebben een blijde voldoening door aan dit laatste getuigenis deel te mogen nemen.
13. (a) Wanneer wij terugblikken op hen die rijk en anderen die arm aan waardering waren, wat wordt ons dan duidelijk? (b) Welke vragen kunnen wij derhalve nu stellen?
13 Wanneer wij terugblikken op de bijbelse geschiedenis en in het bijzonder achtslaan op hen die een grote waardering hebben getoond, wordt het ons duidelijk dat waardering meer inhoudt dan alleen dankbaarheid, alhoewel de huidige wereld ook hierin jammerlijk tekort schiet. Inderdaad, het betekent leven of dood, het is iets waar het hart ten nauwste bij betrokken is, ja, uw onderscheidingsvermogen, verstand, ziel en kracht. U hebt gezien wat anderen gedaan hebben; sommigen handelden wijs, anderen dwaas. Welke handelwijze ten opzichte van Jehovah’s koninkrijk zult ú aan de dag leggen? Zal dit alles u er toe aanzetten waardering aan de dag te leggen, of zal uw levensweg van onerkentelijkheid getuigen? Zal het huis waar u aan bouwt tijdens de storm van Armageddon blijven staan? Hoe kunt u meer waardering aan de dag leggen zodat dit u in staat zal stellen het einde van deze tegenwoordige ondankbare wereld te overleven? Het volgende artikel is voor u geschreven opdat u diep over deze dingen na kunt denken. Lees het en toon dan uw waardering.